Kallistemon cytrynowy 'Splendens' Callistemon citrinus 'Splendens'

Opis szczegółowy produktu

Kallistemon cytrynowy 'Splendens' - zimozielona odmiana australijskiego gatunku z rodziny mirtowatych. W źródłach fachowych figuruje jako nazwa przyjęta i należy do najbardziej niezawodnych kallistemonów uprawianych w gruncie w strefach umiarkowanych, mimo to pozostaje gatunkiem na ciepłe i osłonięte stanowiska. Tworzy gęsty, krzewiasty do niewielkiego, drzewkowatego pokroju z lekko łukowatymi gałęziami. W uprawie pojemnikowej i przy regularnym cięciu w polskich warunkach dorasta zwykle do około 1,5 m wysokości i szerokości, bez cięcia i w bardzo sprzyjającym klimacie może być większy. Liście są wąskolancetowate, skórzaste, podczas rozwoju zabarwione na brązowo do miedzianego, później ciemnozielone do szarozielonych. Po roztarciu uwalniają intensywny cytrynowy zapach, wynikający z zawartości olejków eterycznych w gruczołach liściowych. Od maja lub czerwca do lipca, czasem ze słabszym powtórnym kwitnieniem później w sezonie, wydaje na końcach pędów gęste, walcowate kłosy długości około 8–15 cm. Efekt kwitnienia tworzy przede wszystkim mnóstwo długich, karminowo- do intensywnie czerwonych pręcików, które nadają kwiatostanom wygląd szczotki do butelek. Kwiaty wabią pszczoły i inne owady, a po przekwitnieniu tworzą się zdrewniałe torebki, długo utrzymujące się na gałęziach. Odmiana nadaje się na tarasy, przy wejściach, do pojemników, nasadzeń w stylu śródziemnomorskim oraz jako soliterowy akcent na rabacie żwirowej.

Uprawa:  Roślinę najlepiej uprawia się w pełnym słońcu, w osłoniętym miejscu, chronionym przed zimowym przemarzaniem i zimnym wiatrem. Odpowiada jej żyzna, lekka do średnio ciężkiej, dobrze zdrenowana gleba o lekko kwaśnym odczynie, najlepiej pH 5,5–6,8. Po ukorzenieniu znosi krótszą suszę, ale dla regularnego wzrostu i obfitszego kwitnienia korzystna jest równomierna wilgotność bez długotrwałego przemoczenia. Sadzenie do gruntu jest bezpieczne tylko w najcieplejszych regionach i w wyjątkowo osłoniętych miejscach, częstsza i pewniejsza jest uprawa w pojemniku. Od marca do października rośliny sadzi się do przepuszczalnego podłoża z drenażem, latem podlewa się je regularniej, a od wiosny do połowy lata nawozi nawozem do kwitnących roślin śródziemnomorskich. Cięcie wykonuje się po przekwitnieniu, skrócenie młodych pędów sprzyja zagęszczeniu i utrzymaniu zwartego kształtu. Mrozoodporność w źródłach europejskich wynosi mniej więcej od -5 do -10 °C, krótkotrwale nawet niżej, jednak w polskim klimacie decydująca bywa zimowa wilgoć. Dlatego zaleca się zimowanie w jasnym, chłodnym pomieszczeniu z ograniczonym podlewaniem lub na zewnątrz tylko ze staranną ochroną. Spośród szkodników mogą pojawić się misecznikowate, wełnowce, przędziorki i mączliki, a w niewietrzonym zimowisku także mączniak prawdziwy lub zgnilizna korzeni. Dla początkujących najpewniejsza jest uprawa w większym, przenośnym pojemniku, w którym łatwo pogodzić słońce, podlewanie i bezpieczne przezimowanie.

Autor: Nikol | Rewizja: 11.3. 2026