Kalmia 'Black Eye' Kalmia 'Black Eye'

Opis szczegółowy produktu

Mamota, kalmia 'Black Eye' <\/strong>- wiecznie zielony krzew typu wrzosowatego pochodzący z wschodniej części Ameryki Północnej, gdzie gatunek ten rośnie w kwaśnych, próchnicznych lasach i na obrzeżach torfowisk. Odmiana 'Black Eye' została wybrana ze względu na zwarty wzrost i wyrazisty rysunek kwiatów, które nawet na mniejszym krzewie wyglądają bardzo dekoracyjnie. W warunkach klimatu umiarkowanego tworzy gęste, rozgałęzione od dołu krzewy o wysokości około 1–1,2 m i szerokości około 0,8–1 m. Liście są skórzaste, podłużnie eliptyczne, długości około 4–8 cm, ciemnozielone i błyszczące na górze, jaśniejsze na spodzie. Utrzymują się na gałęziach przez kilka lat, dzięki czemu krzew wygląda na pełny i zielony przez cały rok. Późną wiosną, zazwyczaj od końca maja do czerwca, na końcach młodszych gałęzi tworzą się płaskie, rozłożyste kwiatostany wiechowate o szerokości około 8–12 cm. Składają się z wielu kielichowatych pąków, które otwierają się w gwiazdkowate kwiaty o średnicy około 2,5–3 cm. Podstawa korony kwiatowej jest czysto biała, środek zdobi ciemne, prawie czarnobrązowe „oko” z jaśniejszym obrzeżem, dzięki czemu kwiatostan wygląda jak delikatna koronka w półcieniu. Kwitnienie trwa, w zależności od przebiegu wiosny, zazwyczaj do końca czerwca. Kalmia to krzew ozdobny, liście i torebki nasienne są niejadalne i zawierają substancje toksyczne, dlatego nie nadaje się do bezpośredniego sąsiedztwa placów zabaw dla dzieci ani wybiegów dla małych zwierząt domowych. W nasadzeniach 'Black Eye' sprawdza się w partiach wrzosowiskowych, między rododendronami i azaliami, pod jasnymi koronami sosen, a także jako mniejsza soliterka w przedogródkach lub w większych pojemnikach na zacienionych tarasach. Gałęzie są rzadko używane do wazonów, odmiana służy przede wszystkim jako krzew ogrodowy.

Uprawa: Uprawa kalmii wymaga kwaśnej, próchniczej i dobrze przepuszczalnej gleby o pH około 4–5,5. Na glebach ciężkich, podmokłych lub wapiennych cierpi z powodu chlorozy i obumierania korzeni, dlatego krzewy sadzi się do przygotowanego dołu wypełnionego mieszanką torfu, ziemi liściowej i grubszej kory. Stanowisko powinno być półcieniste lub lekko zacienione, z ochroną przed ostrym popołudniowym słońcem i wysuszającym zimowym wiatrem. Powierzchnię gleby warto przykryć ściółką, która ogranicza wahania temperatury i pomaga utrzymać równomierną wilgotność. Podlewanie jest regularne, zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i podczas letnich upałów, zalecana jest miękka woda bez wysokiej zawartości wapnia. Nawożenie odbywa się oszczędnie, specjalnymi nawozami do rododendronów, zazwyczaj raz na wiosnę i ewentualnie lekko po kwitnieniu. Cięcie zazwyczaj nie jest konieczne, po kwitnieniu usuwa się jedynie zaschnięte kwiatostany oraz słabe lub uszkodzone gałęzie. Krzewy sadzi się wiosną lub na początku jesieni w odstępach około 0,8–1,0 m, aby miały przestrzeń do stopniowego rozrastania się. Mrozoodporność w naszych warunkach wynosi około -25 °C, młode rośliny docenią więc osłonięte stanowisko i zimowe ściółkowanie wokół szyjki korzeniowej, w bardzo zimnych lub wietrznych miejscach również zimowe zacienienie gałęziami iglastymi. Przy zachowaniu wymagań dotyczących gleby i wilgotności, kalmia odwdzięcza się regularnym kwitnieniem i wiecznie zielonym listowiem, które przez wiele lat uzupełnia wrzosowiska i cieniste partie ogrodu.

Autor: Nikol | Rewizja: 9.12.2025