Kalmia szerokolistna 'Black Eye' Kalmia latifolia 'Black Eye'

Opis szczegółowy produktu

Kalmia szerokolistna 'Black Eye' - zimozielony krzew wrzosowiskowy pochodzący ze wschodniej części Ameryki Północnej, gdzie gatunek rośnie w kwaśnych, próchnicznych lasach i na obrzeżach torfowisk. Odmianę 'Black Eye' wyselekcjonowano ze względu na zwarty pokrój i wyrazisty rysunek kwiatów, które nawet na niewielkim krzewie prezentują się bardzo dekoracyjnie. W warunkach klimatu umiarkowanego tworzy gęste, rozgałęzione od samego dołu krzewy o wysokości około 1–1,2 m i szerokości około 0,8–1 m. Liście są skórzaste, podłużnie eliptyczne, o długości około 4–8 cm, z wierzchu ciemnozielone i błyszczące, od spodu jaśniejsze. Utrzymują się na pędach przez kilka lat, dzięki czemu krzew przez cały rok wygląda na pełny i zielony. Pod koniec wiosny, zwykle od końca maja do czerwca, na końcach młodszych pędów rozwijają się płasko rozpostarte baldachogrona o szerokości około 8–12 cm. Tworzy je wiele miseczkowatych pąków, które otwierają się w gwiaździste kwiaty o średnicy około 2,5–3 cm. Korona kwiatu jest czysto biała, a jej środek zdobi ciemne, niemal czarnobrązowe „oczko” z jaśniejszą obwódką, przez co kwiatostany wyglądają w półcieniu jak delikatna koronka. W zależności od przebiegu wiosny kwitnienie trwa zwykle do końca czerwca. Kalmia jest krzewem ozdobnym, jej liście i torebki nasienne są niejadalne i zawierają substancje toksyczne, dlatego nie nadaje się do sadzenia w bezpośrednim sąsiedztwie placów zabaw ani wybiegów małych zwierząt domowych. W nasadzeniach odmiana 'Black Eye' sprawdza się na wrzosowiskach, wśród różaneczników i azalii, pod jasnymi koronami sosen, a także jako mniejszy soliter w ogródkach przeddomowych lub w większych pojemnikach na zacienionych tarasach. Pędy cięte do wazonu wykorzystuje się jedynie w ograniczonym zakresie, odmiana służy przede wszystkim jako krzew ogrodowy.

Uprawa:  W uprawie kalmii kluczowa jest kwaśna, próchniczna i dobrze przepuszczalna gleba o pH około 4–5,5. Na glebach ciężkich, podmokłych lub wapiennych rośliny cierpią na chlorozę i zamieranie korzeni, dlatego krzewy sadzi się do przygotowanego dołu wypełnionego mieszanką torfu, ziemi liściowej i grubszej kory. Stanowisko powinno być półcieniste lub w jasnym cieniu, osłonięte przed ostrym słońcem południowym i wysuszającym zimowym wiatrem. Powierzchnię gleby warto pokryć ściółką, która ogranicza wahania temperatury i pomaga utrzymać równomierną wilgotność. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i podczas letnich upałów, najlepiej miękką wodą o niskiej zawartości wapnia. Nawożenie przeprowadza się oszczędnie, specjalnymi nawozami do różaneczników, zwykle raz wiosną i ewentualnie lekko po kwitnieniu. Cięcie zazwyczaj nie jest konieczne, po kwitnieniu usuwa się jedynie zaschnięte kwiatostany oraz słabe lub uszkodzone pędy. Krzewy sadzi się wiosną lub na początku jesieni w rozstawie około 0,8–1,0 m, aby miały miejsce na stopniowe rozrastanie się. Mrozoodporność w naszych warunkach klimatycznych sięga około −25 °C, dlatego młode rośliny docenią osłonięte stanowisko i zimowe ściółkowanie wokół szyjki korzeniowej, a w bardzo zimnych lub wietrznych miejscach także zimowe ocienienie gałązkami iglaków. Przy spełnieniu wymagań dotyczących gleby i wilgotności kalmia odwdzięcza się regularnym kwitnieniem i zimozielonym ulistnieniem, które przez wiele lat uzupełnia wrzosowiskowe i półcieniste zakątki ogrodu.

Autor: Nikol | Rewizja: 9.12.2025