Kalmia szerokolistna 'Keepsake' Kalmia latifolia 'Keepsake'

Opis szczegółowy produktu

Kalmia szerokolistna 'Keepsake' - bardzo atrakcyjna zimozielona odmiana wywodząca się z gatunku pochodzącego z kwaśnych lasów i górskich stoków wschodniej części Ameryki Północnej. Odmianę 'Keepsake' wyhodował w latach 80. XX wieku amerykański specjalista od kalmii Richard Jaynes, a do ogrodów trafiła jako ciemno kwitnąca forma o dwubarwnych kwiatach. Rośnie powoli i tworzy dobrze rozgałęziony, zwarty krzew średniej wielkości, który w wieku dojrzałym osiąga około 1,5 m wysokości i 1,2–1,3 m szerokości, dzięki czemu sprawdza się także w mniejszych ogrodach i ogródkach przydomowych. Liście są skórzaste, eliptyczne do wąskolancetowatych, długości około 4–10 cm, soczyście zielone i błyszczące. Utrzymują się na krzewie przez cały rok, tworząc stały zielony szkielet nasadzenia. Na przełomie maja i czerwca na końcach pędów pojawiają się szerokie baldachogrona drobnych kwiatów o średnicy około 2–3 cm, w których skupia się od kilkudziesięciu do stu kilkudziesięciu kwiatów. Kanciaste różowe pąki rozwijają się w płytkie, miseczkowate kwiaty w odcieniu winnoczerwonym do burgundowego, z cienkim białym rąbkiem na obrzeżu korony. Dwubarwne kwiaty pięknie odcinają się od ciemnych liści i kwitną zaraz po różanecznikach i azaliach, przedłużając wiosenną i wczesnoletnią atrakcyjność wrzosowisk oraz nasadzeń roślin kwasolubnych. Odmiana 'Keepsake' nadaje się na mniejszy soliter przy tarasie, do ogródka przydomowego lub do grup z różanecznikami, wrzosami, paprociami i trawami cieniolubnymi, gdzie wnosi nasycony akcent barwny. Podobnie jak inne kalmie zawiera w tkankach substancje toksyczne, dlatego należy do trujących krzewów ozdobnych.

Uprawa:  W uprawie kalmii kluczowa jest kwaśna, próchniczna i dobrze przepuszczalna gleba o pH około 4–5,5. Na glebach ciężkich, podmokłych lub wapiennych roślina cierpi na chlorozę i obumieranie korzeni, dlatego krzewy sadzi się do przygotowanego dołu wypełnionego mieszanką torfu, ziemi liściowej i grubszej kory. Stanowisko powinno być półcieniste lub lekko zacienione, osłonięte przed ostrym południowym słońcem i zimowym, wysuszającym wiatrem. Powierzchnię gleby warto pokryć ściółką, która ogranicza wahania temperatury i pomaga utrzymać równomierną wilgotność. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i podczas letnich upałów. Najlepsza jest woda miękka, o niskiej zawartości wapnia. Nawożenie prowadzi się oszczędnie, specjalnymi nawozami do różaneczników, zwykle raz wiosną i ewentualnie lekko po przekwitnięciu. Cięcie zazwyczaj nie jest konieczne, po kwitnieniu usuwa się jedynie zaschnięte kwiatostany oraz słabe lub uszkodzone gałęzie. Krzewy sadzi się wiosną lub na początku jesieni w rozstawie około 0,8–1,0 m, aby miały przestrzeń do stopniowego rozrastania się. Mrozoodporność w naszych warunkach klimatycznych sięga około −25 °C, dlatego młode rośliny docenią osłonięte stanowisko i zimowe ściółkowanie wokół szyjki korzeniowej, a w bardzo zimnych lub wietrznych lokalizacjach także zimowe ocienienie gałązkami iglaków. Przy spełnieniu wymagań co do gleby i wilgotności kalmia odwdzięcza się regularnym kwitnieniem i zimozielonym ulistnieniem, które przez wiele lat uzupełnia wrzosowiskowe i półcieniste partie ogrodu.  

Autor: Nikol | Rewizja: 9.12.2025