Kalmia szerokolistna 'Latchmin' Kalmia 'Latchmin'

Opis szczegółowy produktu

Kalmia szerokolistna 'Latchmin' - urocza odmiana kalmii szerokolistnej, której gatunek wyjściowy rośnie w kwaśnych lasach i na kamienistych zboczach we wschodniej części Ameryki Północnej. Odmianę wyhodował Karl Heinz Hübbers przez skrzyżowanie odmian 'Mitternacht' i 'Kaleidoscope'. Po 2013 roku rozpowszechniła się jako kompaktowa kalmia o dwubarwnych kwiatach. Rośnie powoli i w ciągu dziesięciu lat tworzy szeroki krzew o wysokości około 1 m i szerokości około 0,8 m. Dzięki temu sprawdza się także w mniejszych ogrodach i ogródkach przydomowych. Pędy są przeważnie wzniesione, lekko rozłożyste, a krzew zachowuje zwarty pokrój. Liście są skórzaste, szeroko eliptyczne, o długości około 6–8 cm, z wierzchu matowo do lekko błyszcząco zielone, i utrzymują się na krzewie przez cały rok. Na przełomie maja i czerwca na końcach pędów pojawiają się gęste baldachogrona drobnych kwiatów o średnicy około 2–3 cm. Pąki są intensywnie różowe. Po rozwinięciu tworzą płytkie, miseczkowate kwiaty w odcieniu czerwonofioletowym do purpurowoczerwonego, z wyraźnym jasnoróżowym do białawego brzegiem i ciemniejszym środkiem. Dwubarwne kwiaty tworzą na tle zielonego ulistnienia wyrazisty kontrast. 'Latchmin' nadaje się na niewielki soliter przy tarasie oraz do grup z rododendronami, wrzosami i cieniolubnymi trawami. W kompozycji tworzy stały, zielony szkielet nasadzenia. Podobnie jak inne kalmie należy do trujących krzewów ozdobnych. Wszystkie części rośliny po spożyciu są niebezpieczne dla ludzi i zwierząt domowych.

Uprawa:  W uprawie kalmii kluczowa jest kwaśna, próchniczna i dobrze przepuszczalna gleba o pH około 4–5,5. Na ciężkich, podmokłych lub wapiennych glebach rośliny cierpią na chlorozę i obumieranie korzeni. Dlatego krzewy sadzi się do przygotowanego dołu wypełnionego mieszanką torfu, ziemi liściowej i grubszej kory. Stanowisko powinno być półcieniste do lekko zacienionego, osłonięte przed ostrym południowym słońcem i zimowym, wysuszającym wiatrem. Powierzchnię gleby warto okryć ściółką, która ogranicza wahania temperatury i pomaga utrzymać równomierną wilgotność. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i podczas letnich upałów. Zaleca się miękką wodę o niskiej zawartości wapnia. Nawożenie prowadzi się oszczędnie, specjalnymi nawozami do rododendronów, zwykle raz wiosną i ewentualnie lekko po przekwitnieniu. Cięcie zazwyczaj nie jest konieczne. Po przekwitnieniu usuwa się jedynie zaschnięte kwiatostany oraz słabe lub uszkodzone gałęzie. Krzewy sadzi się wiosną lub na początku jesieni w rozstawie około 0,8–1,0 m, aby miały miejsce na stopniowe rozrastanie się. Mrozoodporność w naszych warunkach klimatycznych sięga około −25 °C. Młode rośliny docenią więc osłonięte stanowisko i zimowe ściółkowanie wokół szyjki korzeniowej, a w bardzo zimnych lub wietrznych miejscach także zimowe ocienienie gałązkami iglaków. Przy spełnieniu wymagań dotyczących gleby i wilgotności kalmia odwdzięcza się regularnym kwitnieniem i zimozielonym ulistnieniem, które przez wiele lat uzupełnia wrzosowiskowe i półcieniste partie ogrodu.

 

Autor: Nikol | Rewizja: 9.12.2025