Kalmia szerokolistna 'Merlin' Kalmia latifolia 'Merlin'

Opis szczegółowy produktu

Kalmia szerokolistna 'Merlin' - należy do zwartych, gęsto rozgałęzionych odmian o dwubarwnych kwiatach i nadaje się także do mniejszych ogrodów. W ciągu dziesięciu lat osiąga około 0,8–1,3 m wysokości i podobną szerokość. Tworzy równomiernie gęsty krzew o przeważnie wzniesionych, tylko lekko rozłożystych pędach. Liście są skórzaste, lancetowate do eliptycznych, ciemnozielone i błyszczące, o długości około 5–10 cm. Utrzymują się na roślinie przez cały rok i nadają nasadzeniu stałą strukturę także zimą. Na końcach pędów w maju i na początku czerwca tworzą się obfite szczytowe baldachogrona, które mogą liczyć od kilkudziesięciu do ponad stu pojedynczych kwiatów. Pąki są fioletowobiałe. Podczas rozkwitania przechodzą w płytkie, miseczkowate kwiaty w odcieniu bordowym do purpurowoczerwonego, z jasnym, szarobiałym obrzeżeniem i białym środkiem, dzięki czemu cały kwiatostan przypomina drobno malowany talerzyk. Dwubarwne kwiaty wyraźnie odcinają się od ciemnych liści. Kwitną zaraz po wiosennym kwitnieniu rododendronów i azalii, przedłużając w ten sposób atrakcyjność wrzosowisk i rabat z roślinami kwasolubnymi. Odmiana 'Merlin' sprawdzi się jako mniejszy soliter przy tarasie, w grupach z rododendronami, pierisami, wrzosami, paprociami i trawami cieniolubnymi, a także w większych pojemnikach w półcieniu. Jak wszystkie kalmie należy do trujących krzewów ozdobnych. Wszystkie części rośliny zawierają substancje toksyczne i po spożyciu są niebezpieczne dla ludzi i zwierząt domowych.

Uprawa:  Do uprawy kalmii niezbędna jest kwaśna, próchniczna i dobrze przepuszczalna gleba o pH około 4–5,5. Na glebach ciężkich, podmokłych lub wapiennych roślina cierpi na chlorozę i obumieranie korzeni. Dlatego krzewy sadzi się do przygotowanego dołu wypełnionego mieszanką torfu, ziemi liściowej i grubszej kory. Stanowisko powinno być półcieniste lub w lekkim cieniu, osłonięte przed ostrym słońcem w południe i przed zimowym, wysuszającym wiatrem. Powierzchnię gleby warto przykryć ściółką, która ogranicza wahania temperatury i pomaga utrzymać równomierną wilgotność. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i podczas letnich upałów. Najlepsza jest miękka woda o niskiej zawartości wapnia. Nawożenie przeprowadza się umiarkowanie, specjalnymi nawozami do rododendronów, zwykle raz wiosną i ewentualnie lekko po przekwitnięciu. Cięcie zwykle nie jest konieczne. Po przekwitnięciu usuwa się jedynie zaschnięte kwiatostany oraz słabe lub uszkodzone gałęzie. Krzewy sadzi się wiosną lub na początku jesieni w odstępach około 0,8–1,0 m, aby miały miejsce do stopniowego rozrastania się. Mrozoodporność w naszych warunkach klimatycznych sięga około −25 °C. Młode rośliny docenią więc osłonięte stanowisko i zimowe ściółkowanie wokół szyjki korzeniowej. W bardzo zimnych lub wietrznych miejscach warto je także zimą ocienić gałązkami iglaków. Przy spełnieniu wymagań dotyczących gleby i wilgotności kalmia odwdzięcza się regularnym kwitnieniem i zimozielonym ulistnieniem. Przez wiele lat uzupełnia ona wrzosowiskowe i półcieniste części ogrodu.

Autor: Nikol | Rewizja: 9.12.2025