Kalmia szerokolistna 'Peppermint' Kalmia latifolia 'Peppermint'

Opis szczegółowy produktu

Kalmia szerokolistna 'Peppermint' - zimozielona odmiana kalmii szerokolistnej, północnoamerykańskiego krzewu wrzosowiskowego z rodziny wrzosowatych. Odmianę wyhodował Richard Jaynes, a do obrotu wprowadzono ją w 1991 roku. To właśnie nietypowe ubarwienie szybko zapewniło jej miejsce wśród najbardziej poszukiwanych odmian kalmii. Tworzy gęsty, wolno rosnący, zwarty krzew, który po dziesięciu latach osiąga zwykle około 0,8–1,2 m wysokości i około 0,8–0,9 m szerokości, a z wiekiem może być szerszy i nieco wyższy. Liście są skórzaste, eliptyczne, ciemnozielone i błyszczące, dzięki czemu roślina wygląda schludnie przez cały rok. Główną ozdobą są kwiaty zebrane w gęste baldachogrona o szerokości około 8–10 cm. Pąki są białawe do bardzo delikatnie różowawych, a w czerwcu otwierają się w miseczkowate kwiaty o białym tle i winnoczerwonym rysunku, który od środka rozchodzi się 10–12 kreskami w kształt gwiazdy. Kwiaty sprawiają wrażenie delikatnych i precyzyjnych, niemal jak ręcznie malowana porcelana. Odmiana nadaje się do mniejszych ogrodów wrzosowiskowych, na przednie partie rabat z roślinami kwasolubnymi, do pojemników oraz jako soliter kolekcjonerski. Pięknie komponuje się z rododendronami, azaliami, pierisami, skimiami, leukotoe, paprociami lub funkiami. Roślina jest miododajna, a jednocześnie trująca po spożyciu, co należy uwzględnić przy sadzeniu w ogrodach, z których korzystają małe dzieci lub zwierzęta domowe.

Uprawa:  W uprawie kalmii kluczowa jest kwaśna, próchniczna i dobrze przepuszczalna gleba o pH około 4–5,5. Na glebach ciężkich, podmokłych lub wapiennych rośliny cierpią na chlorozę i zamieranie korzeni, dlatego krzewy sadzi się do przygotowanego dołu wypełnionego mieszanką torfu, ziemi liściowej i grubszej kory. Stanowisko powinno być półcieniste do lekko zacienionego, osłonięte przed ostrym słońcem południowym i wysuszającym wiatrem zimowym. Powierzchnię gleby warto przykryć ściółką, która ogranicza wahania temperatury i pomaga utrzymać równomierną wilgotność. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i podczas letnich upałów, najlepiej miękką wodą o niskiej zawartości wapnia. Nawożenie przeprowadza się oszczędnie, specjalnymi nawozami do rododendronów, zwykle raz wiosną i ewentualnie lekko po przekwitnieniu. Cięcie zazwyczaj nie jest konieczne, po przekwitnieniu usuwa się jedynie zaschnięte kwiatostany oraz słabe lub uszkodzone pędy. Krzewy sadzi się wiosną lub na początku jesieni w rozstawie około 0,8–1,0 m, aby miały miejsce do stopniowego rozrastania się. Mrozoodporność w naszych warunkach klimatycznych sięga około −25 °C, dlatego młode rośliny docenią osłonięte stanowisko i zimowe ściółkowanie wokół szyjki korzeniowej, a w bardzo zimnych lub wietrznych miejscach także zimowe cieniowanie gałązkami iglaków. Przy spełnieniu wymagań dotyczących gleby i wilgotności kalmia odwdzięcza się regularnym kwitnieniem i zimozielonym ulistnieniem, które przez wiele lat dopełnia wrzosowiskowe i półcieniste partie ogrodu.

Autor: Kristýna | Rewizja: 09.4. 2026