Kalmia szerokolistna 'Ring Dance' Kalmia latifolia 'Ring Dance'

Opis szczegółowy produktu

Kalmia szerokolistna 'Ring Dance' - odmiana 'Ring Dance' pochodzi z hodowli Karla Heinza Hübbersa. Uzyskano ją ze skrzyżowania odmian 'Vanilla Cream' i 'Radiata', a zarejestrowano w 2021 roku. Należy do bardziej zwartych form o pokroju wzniesionym do lekko rozłożystego. W warunkach ogrodowych dorasta do około 1,2–1,5 m wysokości i podobnej szerokości, w pierwszych dziesięciu latach jest zwykle niższa. Tworzy gęsty, dobrze rozgałęziony krzew o mocnych, wzniesionych pędach. Liście są skórzaste, eliptyczne do lancetowatych, długości około 5–10 cm, intensywnie ciemnozielone i błyszczące. Utrzymują się na roślinie przez cały rok i nadają nasadzeniu stałą strukturę również zimą. Na końcach pędów pod koniec maja i w czerwcu pojawiają się szerokie, szczytowe kwiatostany złożone z kilkudziesięciu stosunkowo dużych kwiatów o średnicy do około 3 cm. Matowo białe do białawych pąki stopniowo otwierają się w płytkie, kielichowate kwiaty o kształcie płaskiej miseczki. Barwa podstawowa jest biała, a przy brzegu korony powtarza się wyrazisty czerwony wzór w postaci drobnych, niemal kwadratowych plamek, które tworzą rzucający się w oczy „pierścień” wokół kwiatu. Dwubarwny rysunek kwiatów wyraźnie odcina się od ciemnego ulistnienia i nawiązuje do wiosennej fali kwitnienia rododendronów i azalii, przedłużając atrakcyjność wrzosowisk i rabat z roślinami kwasolubnymi aż do wczesnego lata. Odmiana 'Ring Dance' sprawdzi się jako mniejszy soliter przy tarasie, w ogródku przeddomowym oraz w grupach z rododendronami, wrzosami, paprociami i trawami cieniolubnymi. Nadaje się również do większych pojemników w półcieniu. Podobnie jak inne kalmie należy do trujących krzewów ozdobnych – wszystkie części rośliny zawierają substancje toksyczne i po spożyciu są niebezpieczne dla ludzi i zwierząt domowych.

Uprawa:  W uprawie kalmii ważna jest kwaśna, próchniczna i dobrze przepuszczalna gleba o pH około 4–5,5. Na glebach ciężkich, podmokłych lub wapiennych rośliny cierpią na chlorozę i zamieranie korzeni, dlatego krzewy sadzi się do przygotowanego dołu wypełnionego mieszanką torfu, ziemi liściowej i grubszej kory. Stanowisko powinno być półcieniste lub w lekkim cieniu, z ochroną przed ostrym słońcem południowym i wysuszającym wiatrem zimowym. Powierzchnię gleby warto okryć ściółką, która ogranicza wahania temperatury i pomaga utrzymać równomierną wilgotność. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i podczas letnich upałów. Zaleca się wodę miękką, o niskiej zawartości wapnia. Nawożenie przeprowadza się oszczędnie, specjalnymi nawozami do rododendronów, zwykle raz wiosną i ewentualnie lekko po przekwitnięciu. Cięcie zazwyczaj nie jest konieczne, po kwitnieniu usuwa się jedynie zaschnięte kwiatostany oraz słabe lub uszkodzone gałęzie. Krzewy sadzi się wiosną lub na początku jesieni w rozstawie około 0,8–1,0 m, aby miały miejsce na stopniowe rozrastanie się. Mrozoodporność w naszych warunkach klimatycznych sięga około −25 °C, dlatego młode rośliny docenią osłonięte stanowisko i zimowe ściółkowanie wokół szyjki korzeniowej, a w bardzo zimnych lub wietrznych miejscach także zimowe ocienienie gałązkami iglaków. Przy spełnieniu wymagań dotyczących gleby i wilgotności kalmia odwdzięcza się regularnym kwitnieniem i zimozielonym ulistnieniem, które przez wiele lat uzupełnia wrzosowiskowe i półcieniste partie ogrodu.

Autor: Nikol | Rewizja: 9.12.2025