Kalmia szerokolistna 'Sterntaler' Kalmia latifolia 'Sterntaler'

Opis szczegółowy produktu

Kalmia szerokolistna 'Sterntaler' - zimozielona odmiana kalmii szerokolistnej, północnoamerykańskiego krzewu wrzosowiskowego z rodziny wrzosowatych. Jest to mieszaniec odmian 'Mitternacht' i 'Ginkona', wyhodowany w Niemczech. Nazwa Sterntaler nawiązuje do gwiaździstego rysunku w kwiecie oraz do znanej baśni braci Grimm. Roślina tworzy gęsty, zwarty do lekko wzniesionego krzew, który w wieku dojrzałym osiąga około 0,8–1,3 m wysokości i podobną szerokość. Liście są skórzaste, eliptyczne, ciemnozielone i błyszczące, utrzymują się na krzewie przez cały rok i tworzą spokojne tło dla efektownych kwiatów. Pąki są jaśniejsze, a na przełomie maja i czerwca otwierają się w miseczkowate białe kwiaty z ciemnobordowym do czerwonobrązowego rysunkiem wewnątrz. W środku kwiatu tworzy się wyrazisty, wieloramienny gwiaździsty wzór, który nadaje odmianie oryginalny, bardzo delikatny, a zarazem kontrastowy wygląd. Kwiaty zebrane są w obfite szczytowe baldachogrona, a w pełni kwitnienia krzew prezentuje się bardzo uroczyście. Odmiana nadaje się do mniejszych wrzosowisk, na pierwszy plan rabat z roślinami kwasolubnymi, do pojemników oraz jako pojedynczy akcent w pobliżu tarasu lub ścieżki ogrodowej. Dobrze komponuje się z rododendronami, azaliami, pierisami, skimiami, leukotoe, paprociami czy funkiami. Roślina jest miododajna, a jednocześnie trująca po spożyciu.

Uprawa:  W uprawie kalmii kluczowa jest kwaśna, próchniczna i dobrze przepuszczalna gleba o pH około 4–5,5. Na ciężkich, podmokłych lub wapiennych glebach rośliny cierpią na chlorozę i zamieranie korzeni, dlatego sadzi się je w przygotowanym dole wypełnionym mieszanką torfu, ziemi liściowej i grubszej kory. Stanowisko powinno być półcieniste do jasno zacienionego, osłonięte przed ostrym południowym słońcem i zimowym wysuszającym wiatrem. Powierzchnię gleby warto pokryć ściółką, która ogranicza wahania temperatury i pomaga utrzymać równomierną wilgotność. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i podczas letnich upałów, najlepiej miękką wodą o niskiej zawartości wapnia. Nawożenie przeprowadza się oszczędnie, specjalnymi nawozami do rododendronów, zwykle raz wiosną i ewentualnie lekko po kwitnieniu. Cięcie nie jest zazwyczaj konieczne, po kwitnieniu usuwa się jedynie zaschnięte kwiatostany oraz słabe lub uszkodzone pędy. Krzewy sadzi się wiosną lub na początku jesieni w rozstawie około 0,8–1,0 m, aby miały miejsce na stopniowe rozrastanie się. Mrozoodporność w naszych warunkach klimatycznych sięga około −25 °C, młode rośliny korzystają jednak z osłoniętego stanowiska i zimowego ściółkowania wokół szyjki korzeniowej, a w bardzo chłodnych lub wietrznych miejscach także z zimowego cieniowania gałązkami iglaków. Przy zachowaniu wymagań glebowych i wodnych kalmia odwdzięcza się regularnym kwitnieniem i zimozielonym ulistnieniem, które przez wiele lat uzupełnia wrzosowiskowe i półcieniste partie ogrodu.

Autor: Kristýna | Rewizja: 09.4. 2026