Kalopanaks siedmioklapowy Kalopanax septemlobus

Opis szczegółowy produktu

Kalopanaks siedmioklapowy - zrzucające liście drzewo ozdobne z rodziny araliowatych i jedyny gatunek rodzaju Kalopanax. Pochodzi z Azji Wschodniej, z Chin, Korei i Japonii. W naturze może przekraczać 20–25 m, w ogrodach w Polsce dorasta zwykle do 8–12 m wysokości i 5–8 m szerokości, w ciepłym, osłoniętym parku nawet więcej. Korona jest za młodu wzniesiona, później szeroko owalna do kulistej, jasna i dość luźna. Młode pędy i gałęzie mają wyraziste, mocne, stożkowate ciernie, których na starszych pniach stopniowo ubywa. Kora jest szarobrązowa, z wiekiem bruzdowana. Liście są skrętoległe, duże, błyszczące, dłoniasto 5–7-klapowe, często o szerokości 15–30 cm, niekiedy na jednej roślinie płycej i głębiej wcinane. Latem są intensywnie zielone i nadają drzewu egzotyczny wygląd, jesienią przebarwiają się na żółto do żółtobrązowo. W lipcu i sierpniu na końcach pędów pojawiają się szerokie, baldachowato rozgałęzione wiechy drobnych, kremowobiałych kwiatów. Kwiaty są chętnie odwiedzane przez pszczoły, a po zapyleniu mogą tworzyć się drobne, kuliste owoce, które w miarę dojrzewania ciemnieją aż do czarnej barwy. Sadzonki Kalopanax septemlobus sprawdzą się jako kolekcjonerski soliter na trawniku, w arboretum, w parku o naturalistycznym charakterze lub nad zbiornikiem wodnym. 

Uprawa: Wymaga stanowiska słonecznego do lekkiego półcienia, najlepiej w osłoniętym mikroklimacie o wyższej wilgotności gleby i powietrza. Gleba powinna być głębsza, żyzna, próchniczna, umiarkowanie wilgotna i przepuszczalna, o pH około 5,5–7,5. Znosi zwykłą gliniastą glebę ogrodową, ale źle reaguje na długotrwałą suszę, płytką przestrzeń dla korzeni i stałe zalewanie bez dostępu powietrza. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do listopada w niezamarzniętą glebę. W pierwszych 2–3 latach ważne jest regularne podlewanie, zwłaszcza podczas suchych wiosen i upalnych lat. Ściółka z kompostu liściowego, kory lub zrębków o grubości 5–7 cm chroni strefę korzeniową przed przesychaniem i przegrzewaniem. Wystarczy umiarkowane nawożenie, wiosną kompostem lub nawozem o spowolnionym działaniu do drzew i krzewów ozdobnych. Cięcie ogranicza się do usuwania suchych, uszkodzonych i niewłaściwie rosnących gałęzi, a odpowiednim terminem jest koniec lata do zimy, poza okresem silnego wiosennego ruchu soków. W alejach stosuje się go wyłącznie na odpowiednio szerokich stanowiskach, w rozstawie co najmniej 7–9 m. Długotrwała uprawa w pojemniku nie jest wskazana. Mrozoodporność dojrzałych roślin według źródeł europejskich i północnoamerykańskich wynosi mniej więcej od −23 do −29 °C, jednak młodym nasadzeniom w pierwszych zimach dobrze służy ściółkowanie i osłona przed wysuszającym wiatrem. 

Autor: Nikol | Rewizja: 30.6. 2026