Kalopanaks siedmiopłatkowy Kalopanax septemlobus

Opis szczegółowy produktu

Kalopanax siedmiodczerbiony - liściaste drzewo ozdobne z rodziny araliowatych i jedyny gatunek z rodzaju Kalopanax. Pochodzi z Azji Wschodniej, z Chin, Korei i Japonii. W swojej ojczyźnie może przekroczyć 20–25 m, w ogrodach zazwyczaj osiąga 8–12 m wysokości i 5–8 m szerokości, a w ciepłych, osłoniętych parkach nawet więcej. Korona w młodości jest wzniesiona, później szeroko owalna aż do kulistej, jasna i dość otwarta. Młode pędy i gałęzie posiadają wyraźne, twarde, stożkowate kolce, które na starszych pniach stopniowo zanikają. Kora jest szarobrązowa, z czasem staje się bruzdowana. Liście są naprzemianległe, duże, błyszczące, dłoniście 5–7-klapowe, często o szerokości 15–30 cm, niekiedy z płytszymi i głębszymi klapami na jednej roślinie. Latem prezentują się w intensywnie zielonym, egzotycznym kolorze, jesienią barwią się na żółto lub żółto-brązowo. W lipcu i sierpniu na końcach pędów pojawiają się szerokie, baldachowate wiechy drobnych, kremowobiałych kwiatów. Kwiaty są miododajne, a po zapyleniu mogą tworzyć się drobne, okrągłe owoce, które w miarę dojrzewania ciemnieją, aż do czerni. Sadzonki Kalopanax septemlobus sprawdzą się jako kolekcjonerski soliter na trawniku, w arboretum, w parku o naturalnym charakterze lub przy zbiorniku wodnym.

Uprawa: Wymaga słońca do lekkiego półcienia, najlepiej w osłoniętym mikroklimacie z wyższą wilgotnością gleby i powietrza. Gleba powinna być głęboka, żyzna, próchniczna, umiarkowanie wilgotna i przepuszczalna, o pH około 5,5–7,5. Toleruje zwykłą ogrodową glebę gliniastą, ale źle reaguje na długotrwałą suszę, płytką przestrzeń korzeniową oraz trwałe zastoiska wody bez dopływu powietrza. Rośliny w kontenerach wysadzamy od marca do listopada do gleby, która nie jest zamarznięta. W ciągu pierwszych 2–3 lat kluczowe jest regularne podlewanie, zwłaszcza w suche wiosny i gorące lata. Ściółkowanie z liści, kory lub zrębków w warstwie 5–7 cm chroni system korzeniowy przed wysychaniem i przegrzaniem. Wystarczy umiarkowane nawożenie wiosną kompostem lub wolnodziałającym nawozem do roślin ozdobnych. Przycinanie ogranicza się do suchych, uszkodzonych i niewłaściwie rosnących gałęzi; odpowiednim terminem jest koniec lata do zimy, z pominięciem silnego wiosennego przepływu soków. W alejach stosuje się go tylko w wystarczająco szerokich miejscach, z rozstawem co najmniej 7–9 m. Długotrwała uprawa w donicy nie jest zalecana. Mrozoodporność dojrzałych roślin w źródłach europejskich i północnoamerykańskich waha się w granicach od −23 do −29 °C, jednak młode nasadzenia w pierwsze zimy lepiej zniosą mrozy dzięki ściółkowaniu i ochronie przed wysuszającym wiatrem.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.06.2026