Karmnik ościsty 'Aragorn' - Sagina subulata 'Aragorn' Sagina subulata 'Aragorn'

Opis szczegółowy produktu

Sagina subulata 'Aragorn' - okrasna odmiana saginy szylkowatej, niska, wiecznie zielona lub półzimozielona bylina z rodziny goździkowatych. Gatunek Sagina subulata pochodzi z umiarkowanych obszarów Europy, gdzie występuje na terenach piaszczystych, żwirowych, kamienistych i krótko trawiastych, często w chłodniejszych położeniach i w miejscach z dobrym drenażem. Odmiana tworzy bardzo niski, gęsty, dywanowy pokrój o wysokości około 10–20 cm i szerokości 20–30 cm. Cienkie, płożące pędy ukorzeniają się w węzłach, stopniowo tworząc miękką, zieloną powierzchnię. Liście są wąskie, szylkowate, nasyconej zieleni, delikatne i wyglądem przypominają mech, choć botanicznie należą do bylin kwitnących. Od czerwca do lipca nad dywanem liści pojawiają się drobne, białe, gwiazdkowate kwiaty na krótkich szypułkach. Kwiaty mają zaledwie kilka milimetrów i sprawiają wrażenie delikatnych, bardziej perlistych niż rzucających się w oczy. Odmiana idealnie nadaje się jako roślina zdeptalna, do spoin w kostce brukowej, do skalniaków, rynien, obrzeży rabat, na szczyty murków oraz do donic. Najlepiej komponuje się z niskimi roślinami cebulowymi, drobnymi rozchodnikami, skalnicami, kopytnikami, macierzankami i niskimi trawami. Toleruje jedynie lekkie, sporadyczne deptanie; nie nadaje się na intensywnie użytkowane ścieżki ani trawniki sportowe.

Uprawa: Wybieramy stanowisko w pełnym słońcu lub półcieniu; w cieplejszych regionach preferowane jest poranne słońce i lekki cień popołudniowy. Gleba powinna być przepuszczalna, lekka, gliniasto-piaszczysta lub kamienista, średnio żyzna, równomiernie wilgotna i bez długotrwałego zastoju wody. Odpowiednie pH wynosi około 5,5–7,0. Roślina źle znosi kombinację upału, suchego podłoża i zbitej gleby. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października. Aby uzyskać zwarty dywan, stosuje się 9–12 roślin na m²; w przypadku nasadzeń zdeptalnych sadzonki rozmieszcza się w odstępach około 15–20 cm, zależnie od szerokości spoin. Po posadzeniu kluczowe jest zapewnienie równomiernej wilgotności aż do ukorzenienia; później pokrów nie może długotrwale przesychać ani stać w wodzie. Ściółkowanie z grubszego żwiru lub drobnego kruszywa pomaga utrzymać czystą powierzchnię i chroni szyjki korzeniowe roślin przed błotem. Nawożenie powinno być bardzo oszczędne; wiosną wystarczy słaba dawka kompostu lub nawozu do skalniaków. Przycinanie nie jest konieczne; po zimie należy jedynie usunąć obumarłe części i ewentualnie wyrównać brzegi rośliny. Mrozoodporność wynosi około −25 do −30 °C; jest ona najwyższa w przepuszczalnej glebie bez zimowego zastoju wody. Potencjalne problemy to przemarzanie w nadmiernej wilgoci, brązowienie podczas długotrwałej suszy, pleśń w zamkniętych, wilgotnych miejscach, ślimaki oraz mszyce. W donicy wymaga drenażu i regularnego podlewania, ponieważ płytki system korzeniowy szybko reaguje na niedobór wody.