Kasztan jadalny 'Lyon' Castanea sativa 'Lyon'

Opis szczegółowy produktu

Kasztan jadalny 'Lyon' - francuska odmiana kasztana jadalnego wyhodowana w okolicach Lyonu, od dawna uprawiana ze względu na jakość i wielkość owoców. Drzewo dorasta zwykle do 10–15 m wysokości i 8–12 m szerokości, tworząc szeroką, nieregularnie kulistą koronę o mocnych konarach przewodnich. Liście są długie, lancetowate, 15–25 cm, błyszcząco zielone, o wyraźnie piłkowanym brzegu, jesienią przebarwiają się na żółtobrązowo. Kwitnienie przypada na czerwiec i lipiec, kwiaty męskie tworzą okazałe kotki, a żeńskie są niepozorne. Owocami są duże i bardzo duże jadalne kasztany zamknięte w kolczastej okrywie, zwykle po 2–3 sztuki, dojrzewające na przełomie września i października. Miąższ jest jasnokremowy, mączysty, słodki, o wysokiej zawartości węglowodanów, błonnika, potasu i witamin z grupy B. Owoce tradycyjnie spożywa się pieczone i gotowane, wykorzystuje się je także do przecierów, mąki i deserów. Odmiana nie jest samopylna, dla wyższego i regularnego plonowania zaleca się obecność w pobliżu innej, zgodnej odmiany kasztana jadalnego. Drzewo nie jest trujące, jednak owoce w kolczastej okrywie wymagają ostrożnego obchodzenia się.

Kasztan jadalny - atrakcyjne drzewo dorastające do 25–30 m wysokości. Tworzy szeroką i nieregularną koronę, która może osiągnąć nawet 25 m szerokości. Pień jest krępy, ciemnoszary i wyraźnie bruzdowany. Młode gałęzie mają oliwkowozieloną barwę, która z czasem przechodzi w czerwonobrązową. Liście są wydłużone, ciemnozielone i błyszczące, o piłkowanych brzegach. Młode liście są od spodu owłosione. Jesienią przebarwiają się na intensywnie złocistożółto. Drzewo jest jednopienne, kwiaty męskie wyrastają w pęczkach, w kłosach o długości do 13 cm i białej barwie. Kwiaty żeńskie są małe, zielone i mało efektowne. Kwitnie w czerwcu i lipcu. Owoce są zebrane po 2–3 w kolczastej okrywie. Owocem jest jadalny kasztan.

Uprawa: Kasztan jadalny 'Lyon' wymaga ciepłego, słonecznego i osłoniętego stanowiska z dużą ilością miejsca. Najlepiej rośnie na głębokich, próchnicznych, dobrze przepuszczalnych glebach o lekko kwaśnym odczynie, około pH 5,5–6,5, gleby wapienne mu nie odpowiadają. Sadzenie wykonuje się wiosną lub jesienią, zalecana rozstawa między drzewami wynosi około 8–10 m. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy, starsze drzewa lepiej znoszą krótkotrwałą suszę. Nawożenie ogranicza się do wiosennego dodatku materii organicznej lub nawozów o spowolnionym działaniu. Cięcie wykonuje się w minimalnym zakresie, głównie formujące w młodości, a później sanitarne, polegające na usuwaniu suchych lub uszkodzonych gałęzi w okresie zimowym. Mrozoodporność wynosi około –25 °C, młode rośliny są wrażliwsze i w chłodniejszych rejonach zaleca się ochronę pnia. Do możliwych problemów należą choroby grzybowe, a w cieplejszych regionach występowanie szkodników, jednak na odpowiednim stanowisku odmiana wykazuje dobrą żywotność i długowieczność.

Autor: Lucie Š. | Rewizja: 5.2.2026