Ketmia syryjska 'Duc de Brabant' Hibiscus syriacus 'Duc de Brabant'

Opis szczegółowy produktu

Ketmia syryjska 'Duc de Brabant' - krzew liściasty z rodziny ślazowatych, wyhodowany z gatunku pochodzącego z Azji Wschodniej. W ogrodach Europy Środkowej staje się wyrazistą dominantą późnego lata. W naszych warunkach klimatycznych dorasta do 200-300 cm wysokości i 150-200 cm szerokości. Ma sztywne, wzniesione pędy, które z wiekiem tworzą szeroki, wazonowaty pokrój. Liście są trójklapowe, długości 4-8 cm, średnio- do intensywnie zielonych, jesienią żółkną. Ketmia rozwija liście stosunkowo późno, co jest typowe dla tego rodzaju i chroni młode liście przed wiosennymi przymrozkami. Od lipca do września w kątach liści tegorocznych pędów otwierają się pełne kwiaty o barwie różowoczerwonej do czerwonofioletowej, z ciemniejszym środkiem, o średnicy 6-8 cm. Kwiaty przypominają drobniejsze kwiaty malwy. Każdy z nich utrzymuje się około jednego dnia, ale liczne pąki zapewniają nieprzerwane kwitnienie aż do jesieni. Roślina przyciąga owady zapylające, a w okresie kwitnienia prezentuje się żywo i ciepło. Sprawdza się jako soliter przy tarasach i wejściach, w rzędach luźniejszych żywopłotów oraz w mieszanych grupach krzewów. Dobrze komponuje się z bylinami późnego lata i trawami ozdobnymi, wśród których różowoczerwone kwiaty kontrastują ze złocistymi i srebrzystymi odcieniami wiech i kłosów.

Ketmia syryjska to krzew liściasty z rodziny ślazowatych, znany również jako hibiskus syryjski. Gatunek pochodzi z Azji Wschodniej. Zwykle osiąga wysokość około 2-4 m, zależnie od odmiany i warunków uprawy. Liście są skrętoległe, intensywnie zielone, sercowate lub owalne, o karbowanych brzegach. Ketmia ma piękne, okazale duże kwiaty w różnych barwach: białej, różowej, niebieskiej lub fioletowej. Ich charakterystyczną cechą jest rurkowaty środek z wystającymi pręcikami, otoczony płatkami. Kwiaty pojawiają się w miesiącach letnich, od lipca do września, w zależności od odmiany i warunków klimatycznych. Dzięki dekoracyjnemu kwitnieniu jest cenionym krzewem ogrodowym. Dobrze sprawdza się jako soliter lub w żywopłotach. Można ją także uprawiać w pojemnikach, w ogrodach na dachach i na tarasach. Jest mało wymagająca i wyróżnia się odpornością w różnych warunkach, dlatego stanowi doskonały wybór na każde słoneczne stanowisko.

Uprawa: Zaleca się stanowisko słoneczne, ciepłe i osłonięte od wiatru, na przykład od południowej lub południowo-zachodniej strony domu albo w osłoniętych podwórzach. Gleba powinna być gliniasta do gliniasto-piaszczystej, umiarkowanie wilgotna, dobrze przepuszczalna i bogata w próchnicę. Ketmia toleruje pH od lekko kwaśnego do lekko zasadowego, także gleby o wyższej zawartości wapnia. Przy sadzeniu często dodaje się kompost lub dobrze rozłożony obornik. Na glebach ciężkich warto domieszać żwir lub gruboziarnisty piasek, aby poprawić odpływ wody. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, a w chłodniejszych regionach preferuje się termin wiosenny, aby krzew zdążył ukorzenić się przed zimą. W żywopłotach zazwyczaj stosuje się rozstawę 0,8-1,2 m, jako soliter roślina potrzebuje około 2-3 m przestrzeni. Podlewanie jest najważniejsze w pierwszym roku po posadzeniu i podczas dłuższych okresów suszy. Między kolejnymi podlewaniami gleba powinna lekko przeschnąć. Coroczne wiosenne nawożenie kompostem lub nawozem do krzewów kwitnących wspiera tworzenie pąków kwiatowych. Cięcie wykonuje się pod koniec zimy lub wczesną wiosną. Usuwa się wtedy pędy słabe, przemarznięte lub krzyżujące się, a zeszłoroczne pędy można skrócić o jedną trzecią do połowy. Młodym roślinom służy zimowa ściółka u podstawy krzewu. Ketmia jest zwykle odporna, jednak podczas długotrwałej suszy mogą pojawić się mszyce lub przędziorki, które osłabiają najmłodsze pędy. Na dobrze dobranym stanowisku jest to długowieczny krzew, który wymaga niewielkiej pielęgnacji i niezawodnie kwitnie latem.

Autor: Jana | Rewizja: 2.12.2025