Ketmia syryjska Magenta Chiffon 'Rwoods5' Hibiscus syriacus Magenta Chiffon 'Rwoods5'

Opis szczegółowy produktu

Hibiskus syryjski Magenta Chiffon 'Rwoods5' - hibiscus syriacus jest od dawna ceniony w Europie jako roślina ciepłolubna, ale jednocześnie dość niezawodna w naszych zimach, kwitnąca krzew. Odmiana Chiffon powstała w wyniku hodowli Rodericka Woodsa i łączy półpełne kwiaty z odpornością i długim okresem kwitnienia w warunkach strefy umiarkowanej. MAGENTA CHIFFON w naszych warunkach tworzy średnio silnie rosnący, gęsto rozgałęziony krzew, osiągający około 2–3 m wysokości i 1,5–2 m szerokości, w zależności od wieku rośliny i sposobu cięcia. Pokrój jest początkowo wyprostowany, później rozluźnia się do szerszego, delikatnie zaokrąglonego kształtu. Pędy są bezkolcowe. Liście są trójklapowe do jajowatych, długości 3–7 cm, na górnej stronie średnio lub ciemnozielone, na spodniej jaśniejsze, jesienią często przebarwiają się na żółtawe odcienie. Od lipca do września krzew na końcach jednorocznych pędów wytwarza duże, talerzowate kwiaty o średnicy około 8–10 cm. Płatki korony są różowo-purpurowe, w środkowej części układają się w charakterystyczny, postrzępiony środek, a w kierunku podstawy przechodzą w ciemniejsze oko. Kwiaty otwierają się stopniowo przez kilka tygodni, dostarczając pyłku i nektaru pszczołom i trzmielom. Po przekwitnięciu powstają drobne torebki, które nie zakłócają ogólnego wyglądu. W kompozycji ogrodowej odmiana sprawdzi się jako krzew soliterowy na trawniku, wyrazisty element na rabatach kwiatowych przy tarasie, a także jako część luźno rosnących, kolorowo kwitnących żywopłotów, gdzie struktura gałęzi i delikatnie błyszczące ulistnienie dobrze uzupełniają byliny i trawy ozdobne.

Hibiskus syryjski, znany również jako ketmia syryjska, to krzew liściasty należący do rodziny ślazowatych. Ten gatunek hibiskusa pochodzi z Azji Wschodniej. Zazwyczaj osiąga wysokość około 2 do 4 m. Oczywiście może to zależeć od konkretnej odmiany i warunków uprawy. Liście są naprzemianległe, ciemnozielone i mają kształt serca lub owalu z ząbkowanymi brzegami. Ma piękne kwiaty, są cudownie duże i mogą mieć różne kolory - białe, różowe, niebieskie lub fioletowe. Kwiaty te mają charakterystyczny wygląd rurkowatego środka z wystającymi pręcikami i płatkami wokół. Pojawiają się w miesiącach letnich, od lipca do września, w zależności od konkretnej odmiany i warunków klimatycznych. Jest to popularny krzew w ogrodach ze względu na swoje dekoracyjne kwitnienie. Dobrze sprawdza się jako soliter lub w żywopłotach. Można ją z powodzeniem uprawiać w donicach, na dachach i tarasach. Jest doskonałym przykładem skromności i wyróżnia się odpornością w każdych warunkach, idealny wybór na wszystkie słoneczne stanowiska.

Uprawa: Zalecane jest słoneczne, ciepłe i osłonięte od wiatru stanowisko, na przykład południowa lub południowo-zachodnia strona domu lub zaciszne podwórka. Gleba powinna być gliniasta do gliniasto-piaszczystej, średnio wilgotna, dobrze przepuszczalna i bogata w próchnicę. Hibiskus syryjski toleruje pH od lekko kwaśnego do lekko zasadowego, w tym gleby o wyższej zawartości wapnia. Podczas sadzenia często dodaje się kompost lub dobrze rozłożony obornik, na ciężkich glebach pomaga dodanie żwiru lub grubego piasku w celu poprawy drenażu. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, w chłodniejszych rejonach preferuje się termin wiosenny, aby krzew zdążył się zakorzenić przed zimą. W przypadku żywopłotów zazwyczaj stosuje się rozstaw 0,8-1,2 m, jako soliter wymaga około 2-3 m przestrzeni. Podlewanie jest najważniejsze w pierwszym roku po posadzeniu i podczas dłuższych okresów suszy, między podlewaniami gleba powinna lekko przeschnąć. Coroczne wiosenne nawożenie kompostem lub nawozem do krzewów kwitnących wspomaga tworzenie pąków kwiatowych. Cięcie wykonuje się pod koniec zimy lub wczesną wiosną, usuwając słabe, przemarznięte lub krzyżujące się gałęzie, a zeszłoroczne pędy można skrócić o jedną trzecią do połowy. Młode rośliny docenią zimowe okrycie u podstawy krzewu. Hibiskus jest zazwyczaj odporny, podczas długotrwałej suszy mogą pojawić się mszyce lub przędziorki, które osłabiają najmłodsze pędy. W dobrze wybranym stanowisku jest to długowieczna, mało wymagająca roślina drzewiasta z pewnym letnim kwitnieniem.

Autor: Nikol | Rewizja: 3.12.2025