Ketmia syryjska Magenta Chiffon 'Rwoods5' Hibiscus syriacus Magenta Chiffon 'Rwoods5'

Opis szczegółowy produktu

Ketmia syryjska Magenta Chiffon 'Rwoods5' - Hibiscus syriacus od dawna jest w Europie ceniony jako ciepłolubny, a mimo to zimotrwały w naszych warunkach krzew kwitnący. Seria Chiffon powstała w wyniku hodowli prowadzonej przez Rodericka Woodsa. Łączy półpełne kwiaty z odpornością i długim okresem kwitnienia w warunkach klimatu umiarkowanego. MAGENTA CHIFFON tworzy w naszych warunkach umiarkowanie silnie rosnący, gęsto rozgałęziony krzew. Osiąga około 2–3 m wysokości i 1,5–2 m szerokości, zależnie od wieku rośliny i sposobu cięcia. Pokrój jest początkowo wzniesiony, z czasem rozluźnia się w szerszą, łagodnie zaokrągloną formę. Pędy są bez kolców. Liście są trójklapowe do jajowatych, o długości 3–7 cm. Z wierzchu są średnio- do ciemnozielonych, od spodu jaśniejsze, a jesienią często przebarwiają się na żółtawo. Od lipca do września krzew wydaje na końcach jednorocznych pędów duże, talerzowate kwiaty o średnicy około 8–10 cm. Płatki korony są różowopurpurowe. W środkowej części układają się w charakterystyczny, postrzępiony środek, a ku nasadzie przechodzą w ciemniejsze oczko. Kwiaty rozwijają się stopniowo przez kilka tygodni i dostarczają pyłku oraz nektaru pszczołom i trzmielom. Po przekwitnieniu powstają drobne torebki nasienne, które nie psują ogólnego wyglądu krzewu. W kompozycji ogrodowej odmiana sprawdza się jako soliter na trawniku i wyrazisty akcent na rabatach kwiatowych przy tarasie. Nadaje się także do swobodnie rosnących, barwnie kwitnących żywopłotów, gdzie struktura pędów i delikatnie lśniące ulistnienie dobrze uzupełniają byliny i trawy ozdobne.

Ketmia syryjska znana również jako hibiskus syryjski, to krzew liściasty z rodziny ślazowatych. Gatunek ten pochodzi z Azji Wschodniej. Zwykle osiąga około 2–4 m wysokości, co oczywiście zależy od konkretnej odmiany i warunków uprawy. Liście są skrętoległe, intensywnie zielone, sercowate lub owalne, o karbowanych brzegach. Ma piękne, wyjątkowo duże kwiaty w różnych barwach: białej, różowej, niebieskiej lub fioletowej. Kwiaty mają charakterystyczny wygląd, z rurkowatym środkiem, wystającymi pręcikami i otaczającymi je płatkami. Pojawiają się w miesiącach letnich, od lipca do września, w zależności od odmiany i warunków klimatycznych. Jest popularnym krzewem ogrodowym dzięki dekoracyjnemu kwitnieniu. Dobrze sprawdza się jako soliter lub w żywopłotach. Nadaje się również do uprawy w pojemnikach, w ogrodach na dachach i na tarasach. Jest przykładem rośliny niewymagającej i wyróżnia się odpornością w różnych warunkach. To doskonały wybór na wszystkie słoneczne stanowiska.

Uprawa: Zaleca się stanowisko słoneczne, ciepłe i osłonięte od wiatru, na przykład od południowej lub południowo-zachodniej strony domu albo w osłoniętych podwórzach. Gleba powinna być gliniasta do gliniasto-piaszczystej, umiarkowanie wilgotna, dobrze przepuszczalna i bogata w próchnicę. Ketmia znosi pH od lekko kwaśnego do lekko zasadowego, w tym gleby o wyższej zawartości wapnia. Przy sadzeniu często dodaje się kompost lub dobrze rozłożony obornik. Na glebach ciężkich warto domieszać żwir lub gruboziarnisty piasek, co poprawia odpływ wody. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października. W chłodniejszych regionach preferuje się termin wiosenny, aby krzew zdążył się ukorzenić przed zimą. W żywopłotach zwykle stosuje się rozstawę 0,8-1,2 m, jako soliter roślina potrzebuje około 2-3 m przestrzeni. Podlewanie jest najważniejsze w pierwszym roku po posadzeniu i podczas dłuższych okresów suszy, a między kolejnymi podlewaniami gleba powinna lekko przeschnąć. Coroczne wiosenne nawożenie kompostem lub nawozem do krzewów kwitnących wspiera zawiązywanie pąków kwiatowych. Cięcie wykonuje się pod koniec zimy lub wczesną wiosną. Usuwa się wtedy słabe, przemarznięte lub krzyżujące się pędy, a zeszłoroczne przyrosty można skrócić o jedną trzecią do połowy. Młode rośliny warto zimą zabezpieczyć ściółką u podstawy krzewu. Ketmia jest zazwyczaj odporna, jednak przy długotrwałej suszy mogą pojawić się mszyce lub przędziorki, które osłabiają najmłodsze pędy. Na dobrze dobranym stanowisku jest to długowieczny, mało wymagający krzew o pewnym letnim kwitnieniu.

Autor: Nikol | Rewizja: 3.12.2025