Kielichowiec Raulstona 'Hartlage Wine' Calycanthus x raulstonii 'Hartlage Wine'

Opis szczegółowy produktu

Kalina 'Hartlage Wine' - odmiana powstała ze skrzyżowania kaliny kwiecistej (Calycanthus floridus) i kaliny chińskiej (Sinocalycanthus / Calycanthus chinensis) w JC Raulston Arboretum w Karolinie Północnej na początku lat 90. XX wieku. Została wyhodowana przez Richarda Hartlaga, a nazwa hybrydowa nawiązuje do botanika J. C. Raulstona. W naszych warunkach tworzy krzew liściasty o łukowato wznoszących się gałęziach, zazwyczaj o wysokości 2–3 m i szerokości 2–2,5 m. Pokrój jest gęsty, raczej zaokrąglony, z aromatyczną korą i drewnem. Liście są naprzeciwległe, szeroko eliptyczne, o długości około 8–15 cm, od góry błyszczące, średnio lub ciemnozielone, od spodu jaśniejsze i lekko szorstkie, jesienią przebarwiają się na żółte do żółtobrązowych odcieni. Od końca maja do czerwca, często do lipca, na końcach pędów pojawiają się duże, o szerokości około 7–10 cm kwiaty, kształtem przypominające małe magnolie. Płatki korony są intensywnie bordowo-czerwone do bordowo-brązowo-czerwonych, w środku pojawiają się kremowe do żółtawych odcienie. Zapach kwiatów jest owocowo-słodki z korzennym podtekstem, najintensywniejszy w cieplejsze dni. Kwitnienie odbywa się falami i może częściowo trwać również latem. Po przekwitnięciu tworzą się zielonobrązowe, zdrewniałe owoce, które mają raczej znaczenie botaniczne. Jako przedstawiciel rodzaju Calycanthus roślina zawiera olejki eteryczne i alkaloidy (w tym kalikantynę), dlatego jest uważana za trującą po spożyciu, zwłaszcza nasiona i kora nie nadają się do spożycia przez ludzi ani zwierzęta hodowlane. Pokrewne gatunki były w tradycyjnej północnoamerykańskiej medycynie ludowej wykorzystywane w formie odwarów z kory i korzeni, jednak dziś ze względu na obecność substancji toksycznych takie zastosowanie zaleca się tylko z dużą ostrożnością. W kompozycji ogrodowej kalikant może być stosowany jako soliter na trawniku, przy tarasie lub ścieżce, gdzie wyróżni się kształt korony, kwiaty i zapach, lub w mieszanych grupach krzewów z hortensjami, karłowymi magnoliami, różami i wyższymi trawami ozdobnymi.

Uprawa: Preferuje stanowisko słoneczne do półcienistego, gdzie kwiaty tworzą się najobficiej w pełnym świetle, ale liście nie cierpią z powodu przegrzania. Idealne jest miejsce osłonięte, z umiarkowanie wilgotną, próchniczą, dobrze przepuszczalną glebą. Jaśminowiec znosi szersze spektrum gleb od piaszczysto-gliniastych po gliniaste, jednak ważny jest drenaż nadmiaru wody, ponieważ nie toleruje stale podmokłych warunków. Optymalne pH jest lekko kwaśne do neutralnego, około 6,0–7,0. Rośliny najczęściej sadzi się od marca do maja lub od września do października do dobrze przekopanych dołków z dodatkiem kompostu. Po posadzeniu korzystne jest regularne, ale niezbyt obfite podlewanie, później u dobrze ukorzenionych krzewów sprawdzi się dobra tolerancja na zwykłą letnią suszę, ale nie na długotrwałe przesuszenie. Okolice pnia warto wyłożyć ściółką z kory lub zrębków, która zmniejsza parowanie i stabilizuje temperaturę gleby. Sadzonki do nasadzeń grupowych zazwyczaj umieszcza się w odległości około 1–1,5 m, co odpowiada około 1 krzewu na m². W kolejnych latach wykonuje się raczej cięcie pielęgnacyjne, usuwanie starszych, słabo kwitnących gałęzi i odmładzanie części krzewu po kwitnieniu lub wczesną wiosną, aby pobudzić zawiązywanie kwiatów na młodym drewnie. Jaśminowiec jest w naszych warunkach w pełni mrozoodporny, zwykle znosi spadek temperatur około −25 °C, przy dobrym stanowisku nawet niższe. Krzew jest ogólnie odporny na choroby i szkodniki, a przy odpowiednim doborze stanowiska pozostaje długoterminowo żywotny.

Autor: Nikol | Rewizja: 11.12.2025