Kiścień 'Burning Love' Leucothoe 'Burning Love'

Opis szczegółowy produktu

Kiścień 'Burning Love' - efektowny zimozielony krzew o wyraziście wybarwionych liściach, które zdobią ogród przez cały rok. Krzew ten wyhodowano ze względu na zwarty i gęsty pokrój, który w pełni rozwinięty osiąga 50–70 centymetrów wysokości przy szerokości 60–80 centymetrów. Głównym znakiem rozpoznawczym są wąskie, lancetowate liście, które w czasie wypuszczania pędów oraz w miesiącach jesiennych i zimowych przybierają intensywną, niemal ogniście czerwoną barwę. W ciągu sezonu wegetacyjnego liście stopniowo dojrzewają, przechodząc w ciemniejsze odcienie, co tworzy imponujący efekt kolorystyczny. Od maja do czerwca roślinę zdobią zwisające grona drobnych, kremowobiałych kwiatów, które delikatnie pachną i przypominają kwiaty konwalii. W architekturze ogrodowej 'Burning Love' znajduje zastosowanie przede wszystkim jako roślina okrywowa pod wyższymi drzewami i krzewami, w połączeniu z innymi roślinami kwasolubnymi, takimi jak azalie, różaneczniki, pierisy czy wrzosy, lub jako soliter w nowoczesnych kompozycjach wrzosowiskowych, gdzie wyróżnia się jego struktura i barwa.

Uprawa: Roślina wymaga stanowiska półcienistego do cienistego, osłoniętego od wiatru, oraz równomiernie wilgotnej gleby. W chłodniejszych regionach Polski znosi także słońce, jeśli podłoże nie przesycha, a korzenie są ocienione ściółką. Najlepiej rośnie w przepuszczalnej, próchnicznej glebie o odczynie kwaśnym, około pH 4,5–6,0. Na glebach wapiennych może pojawiać się chloroza i słabsze wybarwienie, dlatego zaleca się poprawienie gleby ziemią liściową i kompostowaną korą lub uprawę w pojemniku w podłożu do roślin wrzosowatych. Podlewa się regularnie, ale bez stałego zalewania, które zwiększa ryzyko chorób korzeni. Wiosenne nawożenie nawozem do roślin wrzosowatych wspiera tworzenie nowych pędów i intensywność barwy, dobrze sprawdza się też coroczne ściółkowanie. Cięcie zwykle nie jest wymagane, po kwitnieniu usuwa się jedynie uszkodzone lub niekorzystnie wystające gałęzie. Rośliny z pojemnika sadzi się od marca do listopada. Po ukorzenieniu mrozoodporność podaje się na około -25 °C, podczas bezśnieżnych mrozów pomaga zimowe cieniowanie i dobre podlanie przed zamarznięciem gleby. Roślina jest zazwyczaj odporna, przy uprawie w pojemnikach pojawia się czasem żerowanie opuchlaków. Przy sadzeniu okrywowym przyjmuje się około 3 rośliny na m², w rzędzie rozstaw wynosi około 60–70 cm. W suchsze zimy może dochodzić do zasychania brzegów liści, dlatego cenne jest osłonięte stanowisko i ściółka chroniąca szyjkę korzeniową.

Autor: Nikol | Rewizja: 4.6. 2026