Kiścień 'Curly Red' Leucothoe axillaris 'Curly Red'

Opis szczegółowy produktu

Leucotoe 'Curly Red' <\/strong>- zimozielony, niski kultywar leukotoe z rodziny wrzosowatych. Gatunek pochodzi z południowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych, gdzie rośnie w wilgotnych lasach, na obrzeżach mokradeł i w próchniczych, kwasnych glebach. Sam kultywar został znaleziony w holenderskim Boskoop jako spontaniczna mutacja kultywaru 'Scarletta' i jest kojarzony z nazwiskiem Rona van Opstala. W europejskich podkładach hodowlanych podaje się również nagrodę z Plantaria 2003. Kultywar tworzy gęstokrzewiasty, zwarty lub lekko dywanowy krzew, który w dorosłości osiąga zazwyczaj 0,3–0,6 m wysokości i 0,4–0,6 m szerokości. Rośnie powoli i raczej wszerz. Jego główną ozdobą są małe, mocne, błyszczące i wyraźnie pokręcone liście, które wyglądają plastycznie i pozostają dekoracyjne przez cały rok. Wiosną kwitnie w odcieniach czerwieni do brązu, latem przechodzi w ciemną zieleń, a wraz z nadejściem chłodniejszej pogody przebarwia się na intensywną czerwień, purpurę do fioletu. Od maja do początku czerwca pojawiają się drobne białe kwiaty w kształcie dzbanka lub dzwonka, zebrane w zwisające grona. W przypadku tej odmiany główną ozdobą nie są kwiaty, ale liście i zwarty pokrój. W ogrodzie dobrze komponuje się z pierisami, skimiami, paprociami, tiarellami, funkiami, a także niskimi rododendronami. Nadaje się również do pojemników, do nasadzeń okrywowych i na obrzeża partii wrzosowiskowych. Podobnie jak inne leucotoe, należy liczyć się z toksycznością po spożyciu.

Uprawa: Roślina wymaga półcienia do cienia, osłoniętego od wiatru i równomiernie wilgotnej gleby. W chłodniejszych rejonach Czech roślina znosi również słońce, pod warunkiem, że podłoże nie wysycha, a korzenie są zacienione przez ściółkę. Najlepiej rośnie w przepuszczalnej, próchniczej glebie o kwaśnym odczynie, w przybliżeniu pH 4,5–6,0. Na glebach wapiennych może pojawiać się chloroza i mniej intensywne wybarwienie, dlatego zaleca się poprawę gleby przez dodanie liściówki i przekompostowanej kory lub uprawę w pojemniku w podłożu dla roślin wrzosowatych. Podlewanie powinno być regularne, ale bez stałego przemoczenia, które zwiększa ryzyko chorób korzeni. Wiosenne nawożenie nawozami dla roślin wrzosowatych sprzyja tworzeniu nowych pędów i intensywności koloru, dobrze sprawdza się również coroczne ściółkowanie. Cięcie zazwyczaj nie jest wymagane, usuwa się jedynie uszkodzone lub nieprawidłowo wystające gałęzie po kwitnieniu. Rośliny z kontenera sadzi się od marca do listopada. Po ukorzenieniu mrozoodporność wynosi około -25 °C, podczas silnych mrozów pomocne jest zimowe zacienienie i dobre nawodnienie przed zamarznięciem gleby. Roślina jest zazwyczaj odporna, podczas uprawy w pojemnikach czasami pojawia się żerowanie chrząszczy z rodziny ryjkowcowatych. Przy sadzeniu okrywowo zakłada się około 3 roślin na m², w rzędzie rozstawy wynoszą około 60–70 cm. W suchsze zimy może dochodzić do wysychania brzegów liści, dlatego ceni się osłonięte od wiatru miejsce i ściółkę chroniącą szyjkę korzeniową.

Autor: Nikol | Rewizja: 1.4. 2026