Kiścień Waltera 'Scarletta' Leucothoe walteri 'Scarletta'

Opis szczegółowy produktu

Kiścień Waltera 'Scarletta' - zimozielony, zwarty krzew, wyhodowany ze względu na zwarty i gęsty pokrój, który w wieku dojrzałym tworzy foremny krzew o wysokości 50–60 centymetrów i szerokości 60–80 centymetrów. Główną wartość ozdobną stanowią skórzaste, wąskie liście, które w ciągu sezonu wegetacyjnego przechodzą fascynującą przemianę barwną. Starsze liście mają ciemnozielony odcień, natomiast młode pędy i liście w chłodniejszych miesiącach mienią się intensywną, głęboko czerwoną do winnej barwą, co czyni roślinę wyrazistym akcentem kolorystycznym w zimowym ogrodzie. Od maja do czerwca krzew zdobią ponadto zwisające grona drobnych, kremowobiałych kwiatów, które wyróżniają się delikatnym zapachem i kształtem przypominającym kwiaty konwalii. W architekturze ogrodowej 'Scarletta' znajduje miejsce przede wszystkim w nowoczesnych kompozycjach wrzosowiskowych, gdzie efektownie kontrastuje z liśćmi rododendronów, azalii czy pierisów, a jednocześnie świetnie sprawdza się jako wyrafinowana, zimozielona roślina okrywowa w półcienistych partiach ogrodu, gdzie swoją strukturą i barwą rozjaśnia nawet ciemniejsze zakątki pod drzewami.

Uprawa: Roślina wymaga stanowiska półcienistego do cienistego, osłoniętego od wiatru, oraz równomiernie wilgotnej gleby. W chłodniejszych rejonach Polski znosi także słońce, o ile podłoże nie przesycha, a korzenie są ocienione ściółką. Najlepiej rośnie w glebie przepuszczalnej, próchnicznej, o kwaśnym odczynie, około pH 4,5–6,0. Na glebach wapiennych może pojawiać się chloroza i słabsze wybarwienie, dlatego warto poprawić glebę ziemią liściową i kompostowaną korą lub uprawiać roślinę w pojemniku w podłożu do roślin wrzosowatych. Podlewa się regularnie, ale bez stałego zalewania, które zwiększa ryzyko chorób korzeni. Wiosenne nawożenie nawozem do roślin wrzosowatych wspiera wytwarzanie nowych pędów i intensywność barwy, dobrze sprawdza się też coroczne ściółkowanie. Cięcie zwykle nie jest wymagane, po kwitnieniu usuwa się jedynie uszkodzone lub niekorzystnie wystające gałęzie. Rośliny z pojemnika sadzi się od marca do listopada. Po ukorzenieniu mrozoodporność określa się na około -25 °C, podczas bezśnieżnych mrozów pomaga zimowe cieniowanie i obfite podlanie przed zamarznięciem gleby. Roślina jest zazwyczaj odporna, przy uprawie w pojemnikach niekiedy pojawia się żerowanie opuchlaków. Przy sadzeniu jako roślina okrywowa przyjmuje się około 3 rośliny na m², w rzędzie rozstawa wynosi około 60–70 cm. W suchsze zimy brzegi liści mogą zasychać, dlatego ceni się osłonięte stanowisko i ściółkę chroniącą szyjkę korzeniową.

Autor: Nikol | Rewizja: 4.6. 2026