Kiwi 'Bayern' męskie Actinidia arguta 'Bayern' male

Opis szczegółowy produktu

Kiwi 'Bayern' męskie - odmiana zapylająca żeńskie rośliny Actinidia arguta. Nazwa nawiązuje do bawarskiego ośrodka uprawy minikiwi, związanego z odpornymi, drobnoowocowymi aktinidiami dostosowanymi do klimatu Europy Środkowej. Gatunek Actinidia arguta pochodzi z Azji Wschodniej, przede wszystkim z Japonii, Korei, północnych Chin i rosyjskiego Dalekiego Wschodu. W naturze rośnie jako wijące się pnącze na skrajach lasów, w zaroślach, dolinach i na wilgotniejszych zboczach. 'Bayern' male uprawia się ze względu na pyłek, a nie owoce. Większość minikiwi to rośliny dwupienne, dlatego odmiany żeńskie potrzebują rośliny męskiej o zbliżonej porze kwitnienia. 'Bayern' male osiąga około 4–6 m długości i 2–4 m szerokości, zależnie od podpory, prowadzenia i cięcia. Rośnie bujnie, wytwarza długie, wijące się pędy i wymaga solidnej pergoli, siatki z drutu, trejażu lub altany. Liście są szeroko jajowate do sercowatych, zielone, jesienią żółkną. Kwiaty pojawiają się od maja do czerwca. Są białe do kremowych, drobne, miseczkowate, z wyraźnymi pylnikami i obfitą produkcją pyłku. Odwiedzają je pszczoły, trzmiele i inne owady zapylające. Sama roślina nie wydaje owoców nadających się do zbioru. Jeden męski zapylacz zwykle wystarcza dla 4–6 żeńskich roślin rosnących w pobliżu. Pasuje do żeńskich odmian Actinidia arguta, takich jak 'Geneva', 'Ananasnaya', 'Red Jumbo', żeńska 'Weiki', oraz do innych drobnoowocowych minikiwi. W ogrodzie tworzy przy tym gęstą zieloną ścianę, latem zacienia pergolę i stanowi naturalne schronienie dla owadów zapylających.

Uprawa: W naszych warunkach klimatycznych uprawia się je na ciepłym, osłoniętym stanowisku, w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu. Najlepiej sprawdza się miejsce przy południowej ścianie lub pergoli, która w ciągu dnia akumuluje ciepło i chroni przed wiatrem. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna i stale umiarkowanie wilgotna, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego (około pH 5,5-7). Rośliny w pojemnikach sadzi się od wiosny do jesieni, mniej więcej od kwietnia do października, w rozstawie około 2,5-3 m, przy mocnej i stabilnej podporze, która utrzyma ciężar pędów. Są mrozoodporne do około -28 do -30 °C. Młodym egzemplarzom służy zimowe ściółkowanie strefy korzeniowej liśćmi lub korą. Ze względu na wczesne rozpoczynanie wegetacji młode pędy mogą ucierpieć od późnowiosennych przymrozków, dlatego zaleca się stanowisko zaciszne, do którego nie spływa zimne powietrze. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach i w okresach suszy. Gleba nie powinna całkowicie przesychać ani być długotrwale przemoczona. Wiosną dodaje się kompost lub nawóz organiczny. Ponieważ roślina męska nie owocuje, cięcie polega głównie na skracaniu lub usuwaniu zbyt długich i starszych pędów po kwitnieniu oraz na pozostawianiu młodych, dobrze wybarwionych pędów wyrastających z ramion głównych, które w kolejnym roku obficie zakwitną. Kiwi jest ogólnie odporne na choroby i szkodniki. Bardziej wrażliwe jest jedynie na długotrwałą suszę i przemoczenie. Na odpowiednim stanowisku co roku obficie kwitnie i dostarcza dużo pyłku dla odmian żeńskich.

Więcej na:  Instrukcja uprawy kiwi

Autor: Kristýna | Rewizja: 21.07. 2026