Kiwi 'Dr. Szymanowski' Actinidia kolomikta 'Dr. Szymanowski'

Opis szczegółowy produktu

Kiwi 'Dr. Szymanowski' - unikatowa polska, samopylna odmiana minikiwi, która pełni zarazem rolę zachwycającego pnącza ozdobnego o barwnych liściach. Roślinę wyhodował znany polski hodowca doc. dr Henryk Szymanowski. Rośnie średnio silnie, jej pędy owijają się wokół podpór i w wieku dojrzałym osiągają wysokość 3–4 metrów. Dzięki wyjątkowej mrozoodporności (znosi spadki temperatury nawet do -35 °C) i wysokiej odporności na choroby jest doskonałym wyborem także do chłodniejszych rejonów podgórskich. W odróżnieniu od większości innych gatunków minikiwi do obfitego owocowania nie wymaga sadzenia osobnej rośliny męskiej, co pozwala zaoszczędzić miejsce w mniejszych ogrodach. Kwitnie w maju drobnymi, białymi, przyjemnie pachnącymi kwiatami. Owoce to podłużnie owalne jagody o długości ok. 2–2,5 cm i masie około 3 gramów. Gładka, żółtozielona skórka jest całkowicie pozbawiona włosków, dlatego owoce je się w całości, bez obierania. Soczysty miąższ ma znakomity, słodko-kwaśny smak z delikatnym ananasowym aromatem i jest dosłownie przepełniony witaminą C oraz przeciwutleniaczami. Owoce dojrzewają stopniowo w ciągu sierpnia i po dojrzeniu opadają, dlatego najlepiej rozłożyć pod krzewem siatkę lub zbierać owoce regularnie. Doskonale nadają się do bezpośredniego spożycia, do deserów i na przetwory. Roślina jest jednocześnie bardzo atrakcyjnym, soliterowym pnączem ozdobnym. Pod koniec wiosny jej liście zaczynają się przebarwiać – wierzchołki i brzegi liści stają się jaskrawobiałe, a później przechodzą w intensywne odcienie różu aż po purpurę. To unikatowe, trójbarwne wybarwienie najlepiej uwidacznia się w pełnym słońcu u starszych roślin (zwykle od 3.–4. roku po posadzeniu). Do udanej uprawy wymaga solidnej podpory. Przy sadzeniu zachowuje się odstęp między roślinami 1,5–2 metrów.

Uprawa: W naszych warunkach klimatycznych uprawia się ją na ciepłym, osłoniętym stanowisku w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu, najlepiej przy południowej ścianie lub pergoli, która w ciągu dnia akumuluje ciepło i chroni przed wiatrem. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna i stale umiarkowanie wilgotna, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego (ok. pH 5,5–7). Rośliny w pojemnikach sadzi się od wiosny do jesieni, mniej więcej od kwietnia do października, w rozstawie około 2,5–3 m, przy solidnej, stabilnej podporze, która utrzyma ciężar pędów i plonu. Są mrozoodporne do ok. -28 do -30 °C, młodym egzemplarzom służy zimowe ściółkowanie strefy korzeniowej liśćmi lub korą. Z powodu wczesnego rozpoczynania wegetacji młode pędy mogą zostać uszkodzone przez późne przymrozki wiosenne, dlatego zaleca się stanowisko zaciszne, do którego zimne powietrze ma ograniczony dostęp. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w pierwszych latach i w okresie suszy – gleba nie powinna całkowicie przesychać ani być długotrwale przemoczona, wiosną dodaje się kompost lub nawóz organiczny. Owoce tworzą się głównie na pędach dwuletnich, dlatego po zbiorze pędy, które już owocowały, skraca się lub usuwa, a pozostawia się młode, dobrze wyrośnięte pędy wyrastające z ramion głównych, które wydadzą plon w kolejnym roku. Owoce dojrzewają stopniowo od drugiej połowy września do października, zbiór przeprowadza się w kilku turach, gdy jagody są jędrne, w pełni wybarwione i aromatyczne. Kiwi jest ogólnie odporne na choroby i szkodniki, wrażliwsze jest jedynie na długotrwałą suszę i przemoczenie, a na odpowiednim stanowisku zapewnia regularne, wysokie plony owoców dobrej jakości.

Więcej na:  Instrukcja uprawy kiwi

Autor: Lucie | Rewizja: 3.6. 2026