Kiwi 'Minkigold' Actinidia chinensis 'Minkigold'

Opis szczegółowy produktu

Kiwi 'Minkigold' - żeńska, żółtomiąższowa odmiana owocowa o aromatycznym miąższu i ciepłolubnym charakterze. Gatunek Actinidia chinensis pochodzi z Chin, gdzie rośnie na skrajach lasów, w zaroślach i na wilgotniejszych zboczach w rejonach o dłuższym okresie wegetacji. Żółtomiąższowe odmiany tego gatunku różnią się od wielkoowocowych kiwi o zielonym miąższu delikatniejszym miąższem, słodszym smakiem i często gładszą lub słabiej owłosioną skórką. 'Minkigold' rośnie jako silne, zrzucające liście pnącze wijące się, które osiąga około 5 m długości i 3–5 m szerokości, zależnie od prowadzenia i cięcia. Wymaga solidnej pergoli, siatki z drutu lub konstrukcji w kształcie litery T. Liście są duże, szerokojajowate do sercowatych, zielone, od spodu jaśniejsze i delikatnie filcowate. Kwiaty pojawiają się od maja do czerwca, są kremowobiałe do jasnożółtawych i chętnie odwiedzane przez owady. Odmiana jest żeńska, dlatego potrzebuje męskiego zapylacza Actinidia chinensis o zbliżonym terminie kwitnienia. Odpowiedni jest 'Minkimale' lub inna męska odmiana żółtomiąższowej grupy Actinidia chinensis. Jeden męski zapylacz zwykle wystarcza dla 4–6 roślin żeńskich. Owoce zbiera się jesienią przed silniejszymi przymrozkami, w ciepłych rejonach najczęściej od października do listopada. Miąższ jest żółty, soczysty, słodki i aromatyczny, z delikatną kwaskowatością. Owoce zawierają witaminę C, błonnik, potas, barwniki karotenoidowe oraz naturalne kwasy organiczne. Nadają się do bezpośredniego spożycia, do sałatek owocowych, deserów, smoothie i domowych przetworów. W polskich warunkach odmiana sprawdzi się przede wszystkim w najcieplejszych ogrodach, przy południowych ścianach, w szklarniach, tunelach foliowych i osłoniętych dziedzińcach.

Uprawa: W naszych warunkach klimatycznych uprawia się ją na ciepłym, osłoniętym stanowisku w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu, najlepiej przy południowej ścianie lub pergoli, która w ciągu dnia akumuluje ciepło i chroni przed wiatrem. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna i stale umiarkowanie wilgotna, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego (około pH 5,5-7). Rośliny w pojemnikach sadzi się od wiosny do jesieni, mniej więcej od kwietnia do października, w rozstawie około 2,5-3 m, przy solidnej, stabilnej podporze, która utrzyma ciężar pędów i plonu. Są mrozoodporne do około -28 do -30 °C, młodym roślinom służy zimowe ściółkowanie strefy korzeniowej liśćmi lub korą. Z powodu wczesnego rozpoczynania wegetacji młode pędy mogą zostać uszkodzone przez późne wiosenne przymrozki, dlatego zaleca się stanowisko zaciszne, z ograniczonym napływem zimnego powietrza. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach i podczas suszy, gleba nie powinna całkowicie przesychać ani być długotrwale przemoczona, wiosną dodaje się kompost lub nawóz organiczny. Owoce powstają głównie na drewnie dwuletnim, dlatego po zbiorze skraca się lub usuwa pędy, które już owocowały, a pozostawia się młode, dobrze wydrewniałe pędy wyrastające z głównych ramion, które wydadzą plon w kolejnym roku. Owoce dojrzewają stopniowo od drugiej połowy września do października, zbiór odbywa się w kilku turach, gdy owoce są jędrne, w pełni wybarwione i aromatyczne. Kiwi jest ogólnie odporne na choroby i szkodniki, wrażliwe jest jedynie na długotrwałą suszę i przemoczenie, a na odpowiednim stanowisku zapewnia regularne, wysokie plony owoców dobrej jakości.

Więcej na: Instrukcja uprawy kiwi

Autor: Kristýna | Rewizja: 21.07. 2026