Kłęk amerykański Gymnocladus dioica

Opis szczegółowy produktu

Nahovětvec dwudomny – potężne drzewo liściaste z rodziny bobowatych. Pochodzi ze środkowej i wschodniej części Ameryki Północnej, gdzie rośnie w dolinach rzecznych, jasnych lasach i na wapiennych zboczach. W architekturze ogrodowej i parkowej ceniony jest za niezwykłą zimową sylwetkę, grubsze gałęzie oraz wyjątkowo duże, dwukrotnie pierzaste liście. W wieku dorosłym osiąga w naszych warunkach około 20–25 m wysokości i 12–18 m szerokości, a w żyznej glebie może być jeszcze potężniejszy. Korona w młodości jest raczej rzadka, z czasem staje się szeroko jajowata aż do rozłożystej, otwartej i plastycznej. Kora jest szarobrązowa, szorstka, z wiekiem pękająca. Liście pojawiają się bardzo późno, często dopiero w maju; mają długość 50–100 cm, są dwukrotnie pierzaste, z owalnymi, niebiesko-zielonymi listkami. Jesienią barwią się na żółto lub opadają będąc wciąż zielonkawymi, w zależności od pogody. Gatunek jest dwudomny, kwiaty męskie i żeńskie znajdują się na oddzielnych roślinach. Zielonobiałe kwiaty w gronach pojawiają się w czerwcu, a kwiaty żeńskie pachną cytryną. Owocem są grube, brązowe strąki z nasionami w lepkim miąższu. Nasiona oraz surowe części owoców są trujące. Drzewo idealnie sprawdzi się jako solitery w parkach, dużych ogrodach, przestronnych dziedzińcach oraz w nasadzeniach miejskich. Świetnie komponuje się z dębami, klonami, robiniami, ambrowcami, trawami ozdobnymi i niskimi krzewami, które nie zasłonią jego wyrazistej linii gałęzi.

Uprawa: Najlepszym miejscem dla rośliny jest stanowisko w pełnym słońcu. W młodym wieku rośnie wolniej, po ukorzenieniu przyrasta umiarkowanie szybko i tworzy głęboki system korzeniowy. Odpowiednie jest ciepłe, przewiewne stanowisko z wystarczającą przestrzenią dla korony. Gleba powinna być głęboka, przepuszczalna, gliniasta do gliniasto-piaszczystej, średnio żyzna, umiarkowanie wilgotna do suchszej, o pH około 6,0–8,0. Dobrze znosi gleby bardziej wapienne, środowisko miejskie, wiatr, upały oraz krótkotrwałe susze po ukorzenieniu. Nie znosi długotrwałego zastoju wody ani ciężkich, nieprzepuszczalnych glin. Sadzenie odbywa się od marca do maja oraz od października do listopada; rośliny w kontenerach można sadzić również w okresie bezmroźnym. Dla soliterów należy pozostawić przestrzeń co najmniej 12–15 m, natomiast w alejach i grupach parkowych rozstaw wynosi 8–12 m, zależnie od docelowej wielkości. Po posadzeniu kluczowe jest regularne podlewanie podczas pierwszych dwóch sezonów; starsze drzewo wymaga podlewania jedynie podczas długotrwałych susz. Nawożenie powinno być umiarkowane; wiosną odpowiedni będzie kompost lub nawóz o spowolnionym działaniu. Ściółkowanie zrębkami chroni system korzeniowy przed wysychaniem. Przycinanie ogranicza się do formowania korony oraz usuwania uszkodzonych gałęzi zimą lub wczesną wiosną. W pojemnikach uprawia się go jedynie krótkotrwale w młodym wieku. Mrozoodporność wynosi około −29 °C do −34 °C. Choroby i szkodniki występują rzadko; możliwe są plamistości liści, mszyce, gąsienice oraz uszkodzenia korzeni w przelanej glebie.

Autor: Kristýna | Rewizja: 30.06. 2026