Klon amurski Acer tataricum subsp. ginnala

Opis szczegółowy produktu

Klon jaworu amurskiego - znany jako jawor tatarski ginnala lub jawor amurski, pochodzi z Azji Wschodniej, szczególnie z obszaru północno-wschodnich Chin, Korei i południowo-wschodniej Syberii, gdzie rośnie na skrajach lasów, zboczach i w dolinach rzecznych. W europejskich ogrodach uprawiany jest od XIX wieku i ceniony przede wszystkim za swoją adaptacyjność i wartość dekoracyjną przez cały rok. Wzrost jest krzewiasty do drzewiastego, możliwa jest również wielopniowa budowa lub forma szczepienia na pniu, korona jest szeroko rozłożysta i naturalnie przewiewna. Liście są mniejsze, trójklapowe, latem świeżo zielone, jesienią przebarwiają się na intensywne odcienie czerwieni, karmazynu i pomarańczy, które należą do najintensywniejszych wśród klonów. Kwiaty są drobne, kremowo-białe do żółtawych, pojawiają się w maju-czerwcu i są wyraźnie pachnące oraz miododajne. Owoce tworzą efektowne, czerwono zabarwione skrzydlaki, które zwiększają wartość ozdobną drzewa latem. Gatunek nie jest trujący, nie tworzy cierni i nadaje się do ogrodów z dziećmi. W kompozycjach dobrze komponuje się z trawami ozdobnymi, niższymi krzewami i bylinami, tworząc naturalne przejście między piętrem drzew i krzewów.

Uprawa: Do uprawy nadaje się pełne słońce do półcienia, przy czym na słonecznych stanowiskach osiąga najintensywniejsze jesienne zbarwienie. Gleba może być zwykłą ogrodową, gliniastą do piaszczysto-gliniastej, dobrze przepuszczalną, o pH lekko kwaśnym do neutralnego. Po ukorzenieniu klon ginnala jest dobrze odporny na suszę i krótkotrwałe przelanie, znosi również miejskie klimaty i zanieczyszczenie powietrza. Sadzenie odbywa się wiosną lub jesienią, przy czym w przypadku żywopłotów zaleca się rozstawę około 1–1,5 m między roślinami. Cięcie nie jest konieczne, ewentualnie ogranicza się do przerzedzenia lub utrzymania kształtu po kwitnieniu. Mrozoodporność osiąga około –34 °C, a gatunek jest w pełni odpowiedni dla wszystkich obszarów Republiki Czeskiej. Choroby i szkodniki występują tylko wyjątkowo, co czyni go stabilnym i długowiecznym drzewem o minimalnych wymaganiach konserwacyjnych.

Autor: Lucie Š. | Rewizja: 2.2.2026