Klon jawor 'Brigida Revolution' Acer pseudoplatanus 'Brigida Revolution'

Opis szczegółowy produktu

Klon jawor 'Brigida Revolution' - stosunkowo nowa odmiana, tworząca średniej wielkości drzewo. Odmiana 'Brigida Revolution' jest podawana jako nowsza selekcja z Nowej Zelandii. W młodości tworzy wzniesione, często wielopniowe drzewo lub duży krzew o lekkiej, delikatnie rozgałęzionej koronie. Po 10 latach osiąga 4,5–5 m wysokości i 1,5–2 m szerokości, w wieku dojrzałym można liczyć na około 8–12 m wysokości i 5–7 m szerokości. Liście są naprzeciwległe, szeroko dłoniaste, 5-klapowe, o szerokości 6–12 cm, z drobno piłkowanym brzegiem. Podczas rozwoju mają koralowo- do miedzianoróżowego przebarwienia, później wzór zmienia się na kremowobiały w połączeniu ze świeżozielonym tłem. Młode pędy mogą być różowoczerwonawe. W kwietniu i maju pojawiają się zwisające, żółtozielone kwiatostany, które dostarczają pszczołom pyłku i nektaru. Owocem są oskrzydlone rozłupnie dojrzewające pod koniec lata. Odmiana świetnie prezentuje się jako soliter na trawniku, przy ciemnych iglakach, purpurowych bukach i zimozielonych krzewach, gdzie jasny wzór liści działa jak rozproszone światło.

Klon jawor - zrzucające liście drzewo liściaste. W wieku dojrzałym osiąga do 40 metrów wysokości i dożywa około 400 lat. Korona jest regularna, walcowata, gęsta i falista. Kora pnia jest niemal gładka, ciemnoszara i łuszczy się dużymi płatami. Liście są zielone, dłoniasto 5-klapowe i ułożone naprzeciwlegle. Mają 12–20 cm długości. Spodnia strona jest szara i owłosiona. Jesienią przebarwiają się na złocistożółte odcienie. Kwitnie w maju żółtozielonymi kwiatami zebranymi w zwisające wiechy. Owocem jest oskrzydlona rozłupnia, skrzydełka tworzą najczęściej kąt ostry. Znajduje zastosowanie w nasadzeniach parkowych jako soliter lub drzewo alejowe.

Uprawa: Preferuje stanowisko w pełnym słońcu lub w półcieniu, dla wyrazistego wybarwienia spodniej strony liści wybiera się jasne stanowisko z wystarczającą ilością miejsca. Klon jawor dobrze znosi wiatr, chłodniejsze położenia, warunki miejskie oraz głębsze, przeciętne gleby. Najlepiej rośnie w próchnicznej, gliniastej do ilasto-gliniastej, przepuszczalnej i umiarkowanie wilgotnej glebie o pH około 6,0–7,8. Toleruje także podłoże wapienne i krótkotrwałą suszę po ukorzenieniu, nie służy mu natomiast długotrwałe zalewanie ani skrajnie sucha, płytka gleba. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, drzewa z balotem najlepiej od listopada do kwietnia, o ile gleba nie jest zamarznięta. Przy nasadzeniu soliterowym zachowuje się odstęp co najmniej 10–12 m od budynków i mniejszych drzew oraz krzewów. Ta odmiana nie jest przeznaczona na żywopłot. Po posadzeniu zaleca się palikowanie pnia, wykonanie misy do podlewania oraz ściółkę o grubości 5–7 cm, ułożoną tak, by nie stykała się z korą. W pierwszych 2–3 latach ważne jest głębsze podlewanie w suche tygodnie, później drzewo lepiej gospodaruje wodą dzięki silnemu systemowi korzeniowemu. Nawożenie wiosną kompostem lub nawozem o spowolnionym działaniu w zupełności wystarcza. Cięcie ogranicza się do usuwania suchych, uszkodzonych i krzyżujących się gałęzi przedwiośniem lub po pełnym rozwinięciu liści. Uprawa w pojemniku jest odpowiednia tylko krótkoterminowo w przypadku młodych roślin. W polskich warunkach klimatycznych dojrzałe drzewo jest mrozoodporne mniej więcej do -29 °C do -34 °C. 

 Autor: Nikol | Rewizja: 25.6. 2026