Klon jesionolistny 'Flamingo' Acer negundo 'Flamingo'

Opis szczegółowy produktu

Klon jesionolistny 'Flamingo' - szybciej rosnąca, bardzo popularna odmiana. Hoduje się go dla efektownych, różowych pędów i panachowanych liści. Szybko rośnie jako małe lub średniej wielkości drzewo, ewentualnie większy krzew o szeroko wzniesionej, z czasem owalnej lub nieregularnie rozłożystej koronie. W Czechach osiąga zazwyczaj 5–7 m wysokości i 3–5 m szerokości. Pędy są zielone, starsza kora jest szarobrązowa. Liście są naprzeciwległe, nieparzystopierzaste, długości do około 20 cm, najczęściej złożone z 3–7 jajowatych lub podłużnie jajowatych listków. Młode liście rozwijają się w kolorze delikatnego różu lub łososia, później środek jest zielony, a brzegi srebrzystobiałe, kremowe lub jasnoróżowe. Jesienią ulistnienie żółknie. Drobne, zielonkawożółte kwiaty pojawiają się od marca do kwietnia przed rozwinięciem liści lub w trakcie ich wyrastania i mogą przyciągać wczesne owady. Gatunek jest dwudomny, owocami roślin żeńskich są parzyste skrzydlaki. Kultivar nie posiada cierni i nie należy do roślin jadalnych. Doskonale sprawdzi się jako soliter, jasny akcent w grupie krzewów lub roślina parkowa.

Klon jesionolistny pochodzi z Ameryki Północnej. Jest to szybko rosnące i często wielopniowe drzewo. Ten szybko rosnący klon zazwyczaj osiąga wysokość 10-15 m. Ze względu na nieregularny wzrost i charakterystyczną koronę, bywa czasem określany raczej jako krzew. Jego gałązki są grochowozielone i oszronione, później nabierają żółtawo-brązowego odcienia. Liście klonu jesionolistnego są opadające, papierowate i osiągają długość 10-25 cm. Wyglądają podobnie do liści jesionu i składają się z 3 do 7, rzadko do 9, jajowato-podłużnych listków. Jego kwiaty są żółto-zielone i tworzą długie, nitkowate grona, które są bardzo atrakcyjne dla pszczół. Drzewo to jest liściaste i jesienią przybiera żółte odcienie, co dodaje mu atrakcyjności. Jasnozielone liście są przyjemnym elementem krajobrazu latem. Ta roślina to prawdziwy cud pod względem odporności i adaptacji do najróżniejszych warunków. Potrafi szybko rosnąć na niemal każdym typie gleby, od gleb podmokłych po suche. Dobrze rośnie również na glebach bardzo ubogich, toleruje dym i kurz. Jedyną rzeczą, której naprawdę nie lubi, jest cień, jest to drzewo kochające słońce. Dzięki swojej zdolności do znoszenia różnych warunków glebowych, jest często wykorzystywany do nasadzeń w parkach i miejscach publicznych. Jest to gatunek pionierski, który można śmiało sadzić nawet na bardzo złej glebie i w bardzo ekstremalnych miejscach.

Uprawa: Klony jesionolistne wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego. W słońcu panaż jest wyraźniejszy, jednak w gorących i suchych lokalizacjach jasne brzegi liści mogą wysychać. Gatunek jest przystosowawczy i toleruje zwykłe gleby ogrodowe, środowisko miejskie, wiatr, zanieczyszczone powietrze oraz okresowe susze po ukorzenieniu. Najlepiej rośnie w głębszej glebie gliniastej do gliniasto-piaskowej, średnio żyznej, lekko wilgotnej i przepuszczalnej. Odpowiednie pH wynosi około 6,0–7,8. Długotrwałe zalewanie, silne ubicie gleby oraz ekstremalnie suche gleby żwirowe pogarszają wzrost. Rośliny w pojemnikach wysadzamy od marca do listopada. Po posadzeniu zalecane jest regularne podlewanie w ciągu pierwszych dwóch sezonów, a później głównie podczas długotrwałych susz. Ściółka z kompostowanej zrębki lub liści o grubości 5–7 cm zatrzymuje wilgoć i chroni korzenie. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną kompostem lub nawozem o spowolnionym działaniu. Cięcie stosuje się głównie w celu usunięcia suchych, uszkodzonych i krzyżujących się gałęzi, a także zielonych pędów powrotnych bez panażu. Odpowiednim terminem jest koniec lata. Mrozoodporność dojrzałych roślin podaje się w przedziale od -29 do -34 °C. Zalecany rozstaw przy sadzeniu soliterowym to 5–7 m, w luźnej grupie 4–5 m.

Autor: Nikol | Rewizja: 2026.06.25