Klon Maximowicza Acer maximowiczianum

Opis szczegółowy produktu

Klon Maksymowicza - znany również jako klon nikkoskiego. Jest to rzadziej uprawiany gatunek klonu liściastego o spokojnym pokroju, potrójnych liściach i intensywnym jesiennym zabarwieniu. Pochodzi z Azji Wschodniej, głównie z Chin i Japonii, gdzie rośnie w jasnych lasach górskich, na obrzeżach skupisk leśnych oraz w chłodniejszych i wilgotnych położeniach. Do europejskiej uprawy został wprowadzony pod koniec XIX wieku, kiedy do Anglii sprowadziły go szkółki Veitcha z kolekcji Charlesa Mariesa. Rośnie wolno lub umiarkowanie szybko, a w ogrodach zazwyczaj tworzy małe lub średniej wielkości drzewo o zaokrąglonej, z czasem szeroko jajowatej koronie. W wieku dorosłym osiąga wysokość około 8–12 m i szerokość 5–8 m. Kora jest szara do ciemnoszarobrązowej, u starszych okazów lekko spękana. Liście są naprzeciwległe, złożone z trzech eliptycznych lub jajowatych listków; listek środkowy jest zazwyczaj największy i osiąga około 8–12 cm. Wierzchnia strona liścia jest matowo zielona, spodnia szarozielona i lekko filcowata. W maju pojawiają się drobne żółte kwiaty zebrane w niewielkie pęczki, cenione przez owady zapylające. Owocem są brązowiejące skrzydlate krylatki. Największy efekt sezonowy przypada na jesień, gdy liście barwią się od jasnożółtego, przez pomarańczowy i różowy, aż po czerwony. W kompozycji ogrodowej świetnie sprawdzi się jako solitery na trawniku, na obrzeżach grup krzewów, przy oczkach wodnych oraz przed ciemnymi iglakami.

Uprawa: Preferuje stanowiska słoneczne do półcienistych; w cieplejszych regionach sprzyja mu lekki półcień oraz osłonięte miejsce o równomiernej wilgotności. Gatunek znosi chłodniejsze położenia, jednak młode rośliny docenią osłonę od wiatru, głębszą ściółkę i glebę bez zimowych zastoisk wodnych. Najlepiej rośnie w żyznej, próchnicznej glebie gliniastej lub gliniasto-piaszczystej, która jest przepuszczalna, ale nie wysycha w głębi. Odpowiednie pH wynosi około 5,5–7,5. Rośliny kontenerowe sadzimy od marca do października, drzewa z bryłą korzeniową najlepiej od listopada do kwietnia, o ile gleba nie jest zmarznięta. Przy sadzeniu soliterowym należy zachować odstęp co najmniej 5–8 m od budynków i innych roślin drewnianych. Gatunek ten nie jest stosowany do tworzenia żywopłotów. Po posadzeniu zaleca się palikowanie pnia, zastosowanie misy zalewowej oraz ściółkowanie warstwą 5–7 cm, bez bezpośredniego kontaktu ściółki z korą. W ciągu pierwszych 2–3 lat istotne jest głębokie podlewanie w suche tygodnie; później drzewo lepiej znosi krótkotrwałe okresy suszy, choć trwały brak wody ogranicza jesienne przebarwienia. Nawożenie wystarczy przeprowadzić wiosną za pomocą kompostu lub nawozu o powolnym działaniu. Cięcie ogranicza się do usuwania suchych, uszkodzonych i krzyżujących się gałęzi. Uprawa w pojemnikach jest możliwa tylko krótkotrwale w przypadku młodych roślin. Dość dojrzałe rośliny są mrozoodporne do około -26 °C do -29 °C. Gatunek jest dość odporny, mogą jednak pojawić się mszyce, przędziorki, plamistość liści lub mączniak.

Autor: Nikol | Rewizja: 2026.06.25