Klon palmowy 'Aconitifolium' Acer palmatum 'Aconitifolium'

Opis szczegółowy produktu

Klon dłoniasty 'Aconitifolium' - pochodzi z gatunku występującego w górskich lasach Japonii i Korei, gdzie rośnie w chłodniejszym, wilgotniejszym klimacie. W naszych ogrodach jest uprawiany jako wyrazista, liściasta soliterka na mniejsze i średnie powierzchnie. W naszych warunkach tworzy wolno rosnący krzew lub małe drzewo o wysokości około 2–3 m i porównywalnej szerokości. Zwykle wyrasta z wielu pni i tworzy szeroko rozłożoną, delikatnie rozgałęzioną koronę, która wygląda naturalnie i lekko. Kora starszych gałęzi i pni ma odcień brązowo-czerwony do cynamonowego, a z wiekiem miejscami delikatnie się łuszczy, dzięki czemu drzewo jest efektowne również zimą. Głównym elementem ozdobnym są liście. Są większe, bardziej okrągłe, ale głęboko podzielone na 7–11 wąskich płatków, co nadaje im koronkowy charakter. W okresie wegetacji mają średniozielony do ciemnozielonego kolor, spód jest jaśniejszy. Jesienią przebarwiają się w odcieniach złota, pomarańczy, szkarłatu aż po wiśniową czerwień, często jednocześnie w jednej koronie, przedłużając efekt aż do nadejścia mrozów. W kwietniu i maju pojawiają się drobne, purpurowo lub czerwonawo zabarwione kwiaty w krótkich zwisających kwiatostanach, którym towarzyszą młode, rozwijające się liście. Po kwitnieniu następują delikatne, oskrzydlone orzeszki typowe dla klonów, tutaj jednak mniejsze i bardziej uzupełniające. Klon 'Aconitifolium' sprawdzi się jako soliter w trawniku, w pobliżu tarasu, przy zbiorniku wodnym lub w towarzystwie rododendronów, azalii i cieniolubnych bylin, gdzie tworzy barwny szczyt kompozycji.

Klon palmowy - podstawowy gatunek klonu palmowego, który jest chętnie sadzony ze względu na swoje unikalnie ukształtowane i intensywnie zabarwione liście. Ich urok ujawnia się już wiosną i trwa aż do opadnięcia liści. W naszych warunkach wzrost klonu jest wolniejszy, osiąga wysokość 3-4 m, przy podobnej szerokości, tworząc szeroko rozłożyste krzewy lub niższe drzewka. Liście są główną ozdobą tych drzewek czy krzewów. Pojawiają się w dużej liczbie i są typowo ostro powcinane. Są bardzo atrakcyjne przez cały sezon. Kolory są jednak najbardziej urozmaicone zwłaszcza jesienią, kiedy przebarwiają się w mieszance odcieni żółtego, jaskrawo pomarańczowego, purpurowego i czerwonego. Odpowiednio jasne stanowisko zapewni najbardziej intensywne tony. Na świecie istnieje obecnie wiele różnych odmian, które różnią się kolorem, wzrostem czy kształtem liści, jest jednak pewne, że niezależnie od wybranego gatunku, stanie się on niewątpliwie ulubionym i przyciągającym wzrok elementem ogrodu.

Uprawa: Najlepiej rośnie w półcieniu, gdzie ma wystarczająco dużo światła do wybarwienia, ale jednocześnie nie jest wystawiony na całodzienne ostre słońce, które może powodować poparzenie liści. Poranne słońce i popołudniowy cień to idealne połączenie. Wymaga wilgotnej, ale dobrze przepuszczalnej, próchniczej gleby, najlepiej lekko kwaśnej do obojętnej w zakresie pH 5,5–6,8. Ciężkie gliny lub stale mokre miejsca mu nie służą, ponieważ mogą prowadzić do gnicia korzeni. Ściółkowanie warstwą kory sosnowej, zrębków lub liści pomaga utrzymać stabilną wilgotność i jednocześnie wspiera kwasowość gleby. Podlewanie powinno być regularne, szczególnie podczas gorącego lata i młodych roślin, ale bez przelania. Klon jest wrażliwy na naprzemienne okresy suszy i późniejszego przelania, dlatego najlepiej utrzymywać glebę stale lekko wilgotną. Nawożenie odbywa się oszczędnie wiosną – najlepiej kompostem lub delikatnym nawozem dla roślin kwasolubnych. Silne nawozy mineralne lub wysoka dawka azotu mogą uszkodzić korzenie i zakłócić naturalne ubarwienie liści. Wytrzymuje mrozy do około –20 °C, ale młode rośliny wymagają ochrony przed zimowym wiatrem i gwałtownymi zmianami temperatur. Pień i gałęzie mogą cierpieć z powodu zimowych poparzeń słonecznych, dlatego zaleca się zimowe zacienianie jutą lub umieszczenie w osłoniętym miejscu. Cięcie jest minimalne – wykonuje się je głównie wiosną lub wczesnym latem przez usuwanie uszkodzonych lub suchych gałęzi. Biorąc pod uwagę naturalnie elegancki, zwisający pokrój, cięcie formujące zazwyczaj nie jest konieczne.

Autor: Nikol | Rewizja: 10.12.2025