Klon palmowy 'Metamorphosa'® Acer palmatum 'Metamorphosa'®

Opis szczegółowy produktu

Klon palmowy 'Metamorphosa'® - holenderska odmiana klonu palmowego o wyraźnie zmiennym ulistnieniu. Pochodzi z selekcji spontanicznej mutacji odmiany 'Orange Dream', zauważonej w szkółce w Waddinxveen. Za jej wprowadzeniem stoją szkółkarze Jos van Meuwen i Arjan Keijzer, którzy ustabilizowali selekcję i zaprezentowali ją jako nowość około 2010 roku. Odmiana znalazła się wśród finalistów konkursu RHS Plant of the Year na Chelsea Flower Show 2018, w Europie jest chroniona prawem hodowcy, a nazwa METAMORPHOSA® jest używana jako znak towarowy. Roślina tworzy gęsty, wzniesiony krzew lub niewielkie drzewko o giętkich gałęziach, w dobrych warunkach w Polsce zwykle o wysokości i szerokości 2–3 m, z naturalnie zaokrągloną koroną. Liście są drobno wcinane, 5–7-klapowe, często o długości zaledwie 3–5 cm, dzięki czemu sprawiają wrażenie koronkowych. Młode liście są żółtozielone, wkrótce pojawia się na nich różowy brzeg, a później białe przebarwienia na zielonym tle. W ciepłe lato barwy przesuwają się w stronę odcieni pomarańczowych do czerwonych, a jesienne przebarwienie przechodzi w pomarańczowoczerwone do czerwonofioletowego. W kwietniu pojawiają się drobne, czerwonawe kwiaty bez wyraźnego zapachu, a po zapyleniu dojrzewają oskrzydlone niełupki, często z czerwonym nalotem. W kompozycjach sprawdza się jako soliter przy tarasie, przy oczkach wodnych, a także w większym pojemniku, gdzie wyróżnia się rysunek liści. Dobrymi sąsiadami są azalie japońskie, różaneczniki, funkie, paprocie, żurawki i delikatne trawy ozdobne, które podkreślają lekkie, „ruchliwe” wrażenie korony.

Klon palmowy - podstawowy gatunek klonu o dłoniastych liściach, chętnie sadzony ze względu na wyjątkowo ukształtowane i intensywnie zabarwione liście. Ich urok ujawnia się już wiosną i trwa aż do opadania liści. W naszych warunkach klimatycznych klon rośnie wolniej, osiąga 3–4 m wysokości przy podobnej szerokości, tworząc szeroko rozłożyste krzewy lub niewysokie drzewka. Liście są główną ozdobą tych drzewek i krzewów. Pojawiają się licznie i są typowo głęboko wcinane. Pozostają bardzo atrakcyjne przez cały sezon. Najbardziej barwne są jednak jesienią, gdy przebarwiają się na mieszankę odcieni żółci, jaskrawego pomarańczu, purpury i czerwieni. Odpowiednio jasne stanowisko zapewnia najbardziej intensywne barwy. Na świecie istnieje obecnie wiele odmian różniących się barwą, siłą wzrostu i kształtem liści, jednak niezależnie od wybranej odmiany staje się ona ulubionym i przyciągającym wzrok elementem ogrodu. 

Uprawa: Najlepiej rośnie w półcieniu, gdzie ma dość światła do wybarwienia liści, a jednocześnie nie jest wystawiony na całodzienne ostre słońce, które może powodować oparzenia liści. Idealnym połączeniem jest poranne słońce i popołudniowy cień. Wymaga wilgotnej, ale dobrze przepuszczalnej, próchnicznej gleby, najlepiej lekko kwaśnej do obojętnej, o pH 5,5–6,8. Ciężkie gliny i stale podmokłe miejsca mu nie służą, ponieważ mogą prowadzić do gnicia korzeni. Ściółkowanie warstwą kory sosnowej, zrębków lub kompostu liściowego pomaga utrzymać stałą wilgotność i jednocześnie sprzyja zakwaszeniu gleby. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza podczas upalnego lata i u młodych roślin, jednak bez przelewania. Klon jest wrażliwy na przemienne przesuszenie i następujące po nim nadmierne podlewanie, dlatego najlepiej utrzymywać glebę stale lekko wilgotną. Nawożenie przeprowadza się umiarkowanie wiosną – najlepiej kompostem lub łagodnym nawozem dla roślin kwasolubnych. Silne nawozy mineralne lub wysoka dawka azotu mogą uszkodzić korzenie i zaburzyć naturalne wybarwienie liści. Znosi mrozy do około –20 °C, jednak młode rośliny wymagają ochrony przed zimowym wiatrem i gwałtownymi wahaniami temperatur. Pień i gałęzie mogą ulegać zimowym oparzeniom słonecznym, dlatego zaleca się zimowe cieniowanie jutą lub sadzenie w osłoniętym miejscu. Cięcie jest minimalne – wykonuje się je głównie wiosną lub wczesnym latem, usuwając uszkodzone lub suche gałęzie. Ze względu na naturalnie elegancki, przewieszający się pokrój cięcie formujące zwykle nie jest konieczne.

Autor: Nikol | Rewizja: 19.12.2025