Klon palmowy 'Red Pygmy' Acer palmatum 'Red Pygmy'

Opis szczegółowy produktu

Klon klonowy 'Red Pygmy' - unikalna odmiana klonu palmowego pochodząca z USA, wprowadzona do uprawy w drugiej połowie XX wieku. Należy do form wąskolistnych, czasem zaliczanych do linii linearilobum, charakteryzujących się bardzo wąskimi, głęboko podzielonymi liśćmi. Płatki liści są wąskie, wstęgowate, 5–7-klapowe, w pąku jasno czerwone, latem ciemnopurpurowe do bordowych, a jesienią jaskrawo karmazynowe. Odmiana tworzy wyprostowany, stopniowo lekko rozłożysty pokrój z delikatną teksturą korony. W wieku dorosłym osiąga około 2–3 m wysokości i 1–1,5 m szerokości, roczne przyrosty wynoszą około 15–25 cm. Kwiaty są drobne, czerwono-fioletowe, pojawiają się w kwietniu do maja, owocem są typowe skrzydlaki. Dzięki wąskim liściom wygląda lekko i zwiewnie, dobrze kontrastuje z roślinami o szerokich liściach, na przykład z funkiami lub rododendronami. Jest wykorzystywany jako soliter, do mniejszych ogrodów, a także jako wyrazisty element w pojemnikach na tarasach.

Klon palmowy - gatunek podstawowy klonu palmowego, który chętnie sadzi się ze względu na jego unikalnie ukształtowane i intensywnie zabarwione liście. Ich urok ujawnia się już wiosną i trwa aż do opadnięcia liści. W naszych warunkach wzrost klonu jest wolniejszy, osiąga wysokość 3-4 m, przy podobnej szerokości, tworząc szeroko rozłożyste krzewy lub niższe drzewka. Liście są główną ozdobą tych drzewek czy krzewów. Pojawiają się w dużej liczbie i są typowo ostro powcinane. Są bardzo atrakcyjne przez cały sezon. Kolory są jednak najbardziej urozmaicone zwłaszcza jesienią, kiedy przebarwiają się w mieszance odcieni żółtego, jaskrawo pomarańczowego, purpurowego i czerwonego. Odpowiednio jasne stanowisko zapewni najbardziej intensywne tony. Na świecie istnieje obecnie wiele różnych odmian, które różnią się kolorem, wzrostem czy kształtem liści, jest jednak pewne, że niezależnie od wybranego gatunku, stanie się on niewątpliwie ulubionym i przyciągającym wzrok elementem ogrodu.

Uprawa: Najlepiej rośnie w półcieniu, gdzie ma wystarczająco dużo światła do wybarwienia, ale jednocześnie nie jest wystawiony na całodzienne ostre słońce, które może powodować poparzenie liści. Poranne słońce i popołudniowy cień to idealne połączenie. Wymaga wilgotnej, ale dobrze przepuszczalnej, próchniczej gleby, najlepiej lekko kwaśnej do obojętnej w zakresie pH 5,5–6,8. Ciężkie gliny lub stale mokre miejsca mu nie służą, ponieważ mogą prowadzić do gnicia korzeni. Ściółkowanie warstwą kory sosnowej, zrębków lub liści pomaga utrzymać stabilną wilgotność i jednocześnie wspiera kwasowość gleby. Podlewanie powinno być regularne, szczególnie podczas gorącego lata i młodych roślin, ale bez przelania. Klon jest wrażliwy na naprzemienne okresy suszy i późniejszego przelania, dlatego najlepiej utrzymywać glebę stale lekko wilgotną. Nawożenie odbywa się oszczędnie wiosną – najlepiej kompostem lub delikatnym nawozem dla roślin kwasolubnych. Silne nawozy mineralne lub wysoka dawka azotu mogą uszkodzić korzenie i zakłócić naturalne ubarwienie liści. Wytrzymuje mrozy do około –20 °C, ale młode rośliny wymagają ochrony przed zimowym wiatrem i gwałtownymi zmianami temperatur. Pień i gałęzie mogą cierpieć z powodu zimowych poparzeń słonecznych, dlatego zaleca się zimowe zacienianie jutą lub umieszczenie w osłoniętym miejscu. Cięcie jest minimalne – wykonuje się je głównie wiosną lub wczesnym latem przez usuwanie uszkodzonych lub suchych gałęzi. Biorąc pod uwagę naturalnie elegancki, zwisający pokrój, cięcie formujące zazwyczaj nie jest konieczne.

Autor: Jana | Data weryfikacji: 26.02.2026