Klon palmowy 'Sumi-Shidare' Acer palmatum 'Sumi-Shidare'

Opis szczegółowy produktu

Klon palmowy 'Sumi-Shidare' - przepiękna, przewisająca odmiana klonu japońskiego typu dissectum, która wyróżnia się ciemnoczerwonymi do purpurowych liśćmi i delikatnie kaskadowym pokrojem. Jej nazwę można swobodnie przetłumaczyć jako „przewisający atrament”, co trafnie oddaje eleganckie, ciemne zabarwienie i spływający kształt rośliny. Rośnie jako niski do średnio dużego, szeroko rozłożysty krzew lub niewielkie drzewko o wysokości zwykle 1,5–2 metrów, przy czym szerokość jest często większa niż wysokość. Korona jest wyraźnie przewisająca i kaskadowa, a pędy tworzą delikatne łuki i opadają niczym dekoracyjny parasol. To idealna odmiana do nasadzeń soliterowych i do podkreślenia kompozycji w stylu japońskim. Liście są głęboko wcinane, koronkowe, delikatne i bardzo dekoracyjne. Wiosną rozwijają się w odcieniach jaskrawej czerwieni do karminu, latem są przeważnie ciemnowinne do purpurowych, często z lekko atramentowym odcieniem, a jesienią przebarwiają się na jaskrawoczerwono, szkarłatnie i pomarańczowo. Trwałość barwy jest bardzo dobra, zwłaszcza gdy roślina ma wystarczająco dużo światła i wilgoci. Mrozoodporność wynosi około –20 °C, jednak młode rośliny docenią zimową ściółkę i osłonięte stanowisko. Dzięki malowniczemu, przewisającemu pokrojowi i ciemnemu zabarwieniu liści sprawdza się w ogrodach japońskich, nad oczkami wodnymi, w ogrodach skalnych, w mniejszych ogródkach przed domem, a nawet w większych pojemnikach. Doskonale prezentuje się również w towarzystwie jasnozielonych drzew i krzewów lub roślin iglastych, z którymi tworzy efektowne kontrasty.

Klon palmowy - podstawowy gatunek klonu palmowego, chętnie sadzony ze względu na wyjątkowo ukształtowane i intensywnie zabarwione liście. Ich urok ujawnia się już wiosną i trwa aż do opadania liści. W naszych warunkach klimatycznych klon rośnie wolniej, dorasta do 3–4 m wysokości przy podobnej szerokości, tworząc szeroko rozłożyste krzewy lub niższe drzewka. Liście są główną ozdobą tych drzewek i krzewów. Pojawiają się licznie i są typowo głęboko, ostro wcinane. Są bardzo atrakcyjne przez cały sezon. Najbardziej barwne są jednak jesienią, gdy przebarwiają się na mieszankę odcieni żółci, jaskrawego oranżu, purpury i czerwieni. Wystarczająco jasne stanowisko zapewnia najbardziej intensywne barwy. Obecnie na świecie istnieje wiele odmian różniących się barwą, siłą wzrostu i kształtem liści, pewne jest jednak, że niezależnie od wyboru każda z nich stanie się ulubionym i przyciągającym wzrok elementem ogrodu. 

Uprawa: Najlepiej rośnie w półcieniu, gdzie ma dość światła do wybarwienia liści, a jednocześnie nie jest wystawiony na całodzienne ostre słońce, które może powodować oparzenia liści. Idealnym połączeniem jest poranne słońce i popołudniowy cień. Wymaga wilgotnej, ale dobrze przepuszczalnej, próchnicznej gleby, najlepiej lekko kwaśnej do obojętnej, o pH 5,5–6,8. Ciężkie gleby gliniaste ani stale mokre miejsca mu nie służą, ponieważ mogą prowadzić do gnicia korzeni. Ściółkowanie korą sosnową, zrębkami lub kompostem z liści pomaga utrzymać stabilną wilgotność i jednocześnie sprzyja zakwaszeniu gleby. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza podczas upalnego lata i w przypadku młodych roślin, jednak bez przelewania. Klon jest wrażliwy na przesuszenie, po którym następuje nadmierne podlewanie, dlatego najlepiej utrzymywać glebę stale lekko wilgotną. Nawożenie przeprowadza się oszczędnie wiosną – najlepiej kompostem lub łagodnym nawozem dla roślin kwasolubnych. Silne nawozy mineralne lub duże dawki azotu mogą uszkodzić korzenie i zaburzyć naturalne zabarwienie liści. Znosi mrozy do około –20 °C, ale młode rośliny wymagają ochrony przed zimowym wiatrem i gwałtownymi wahaniami temperatur. Pień i gałęzie mogą ulegać zimowym oparzeniom słonecznym, dlatego zaleca się zimowe cieniowanie jutą lub posadzenie w osłoniętym miejscu. Cięcie jest minimalne – wykonuje się je głównie wiosną lub wczesnym latem, usuwając uszkodzone lub suche gałęzie. Ze względu na naturalnie elegancki, przewisający pokrój cięcie formujące zwykle nie jest konieczne.

Autor: Kamila | Rewizja: 2.12. 2025