Klon palmowy 'Taylor' Acer palmatum 'Taylor'

Opis szczegółowy produktu

Klon palmowy 'Taylor'  - sezonowo zrzucająca liście odmiana wyhodowana w Holandii w szkółce Dicka van der Maata w Boskoop, która do szerszej sprzedaży trafiła około 2004 roku, zdobywając wówczas srebrny medal Plantarium. RHS podaje ją jako wolno rosnący krzew lub niewielkie drzewo o docelowych wymiarach 1,5–2,5 m × 1,5–2,5 m, którego liście w pełni prezentują swoje walory w osłoniętym półcieniu. Pięcioklapowe, delikatnie piłkowane liście rozwijają się wiosną w kolorze jasnoróżowym do łososiowego, ze zmiennym rysunkiem zieleni i kremowej bieli. Latem dominuje zielony środek z kremowym brzegiem, a różowe tony utrzymują się głównie na młodych przyrostach. Jesienią liście rozjaśniają się do limonkowozielonych lub żółtozielonych odcieni, po czym opadają. Kwiaty są drobne i niepozorne, pojawiają się zazwyczaj w kwietniu i maju, a po nich wykształcają się typowe skrzydlaki, które nie stanowią głównej ozdoby. Odmiana sprawdza się jako soliter w mniejszych ogrodach, w kompozycjach w stylu japońskim, przy oczkach wodnych oraz w większych pojemnikach, gdzie subtelne wybarwienie liści działa jak smuga światła wśród ciemniejszej zieleni. Zimą wyróżniają się brązowoczerwone gałązki, a krzew pozostaje czytelnym szkieletem nasadzenia. W kompozycjach dobrze komponuje się z różanecznikami, pierisami i paprociami, a także z trawami ozdobnymi.

Klon palmowy - podstawowy gatunek klonu palmowego, chętnie sadzony ze względu na wyjątkowo ukształtowane i intensywnie wybarwione liście. Ich urok ujawnia się już wiosną i trwa aż do opadania liści. W naszych warunkach klimatycznych klon rośnie wolniej, osiąga 3–4 m wysokości przy podobnej szerokości, tworząc szeroko rozłożyste krzewy lub niewielkie drzewka. Liście są główną ozdobą tych drzewek i krzewów. Pojawiają się licznie i są typowo głęboko wcinane. Są bardzo atrakcyjne przez cały sezon. Najbardziej barwne są jednak jesienią, gdy przebarwiają się na mieszankę odcieni żółci, jaskrawego pomarańczu, purpury i czerwieni. Odpowiednio jasne stanowisko zapewnia najintensywniejsze barwy. Obecnie na świecie istnieje wiele odmian różniących się barwą, pokrojem lub kształtem liści, jednak niezależnie od wyboru każda z nich z pewnością stanie się ulubionym i przyciągającym wzrok elementem ogrodu.

Uprawa: Najlepiej rośnie w półcieniu, gdzie ma wystarczająco dużo światła do wybarwienia liści, a jednocześnie nie jest narażony na całodzienne ostre słońce, które może powodować oparzenia liści. Idealnym połączeniem jest poranne słońce i popołudniowy cień. Wymaga wilgotnej, ale dobrze przepuszczalnej, próchnicznej gleby, najlepiej lekko kwaśnej do obojętnej, o pH 5,5–6,8. Ciężkie gleby gliniaste i stale mokre miejsca mu nie służą, ponieważ mogą prowadzić do gnicia korzeni. Ściółkowanie korą sosnową, zrębkami lub kompostem liściowym pomaga utrzymać stabilną wilgotność i jednocześnie sprzyja zakwaszeniu gleby. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza podczas upalnego lata i w przypadku młodych roślin, jednak bez przelewania. Klon jest wrażliwy na przeplatanie się suszy i nadmiernego podlewania, dlatego najlepiej utrzymywać glebę stale lekko wilgotną. Nawożenie przeprowadza się oszczędnie wiosną – najlepiej kompostem lub łagodnym nawozem dla roślin kwasolubnych. Silne nawozy mineralne lub wysoka dawka azotu mogą uszkodzić korzenie i zaburzyć naturalne wybarwienie liści. Znosi mrozy do około –20 °C, jednak młode rośliny wymagają ochrony przed zimowym wiatrem i gwałtownymi wahaniami temperatury. Pień i gałęzie mogą ulegać zimowym oparzeniom słonecznym, dlatego zaleca się zimowe cieniowanie jutą lub sadzenie w osłoniętym miejscu. Cięcie jest minimalne – wykonuje się je głównie wiosną lub wczesnym latem, usuwając uszkodzone lub suche gałęzie. Ze względu na naturalnie elegancki, przewieszający się pokrój cięcie formujące zazwyczaj nie jest konieczne.

Autor: Nikol | Rewizja: 19.2. 2026