Klon palmowy 'Ukigumo' Acer palmatum 'Ukigumo'

Opis szczegółowy produktu

Klon palmowy 'Ukigumo' - efektowna panażowana odmiana klonu palmowego, której japońska nazwa oznacza „płynące chmury”. Ceni się go przede wszystkim za delikatne liście o nieregularnym wybarwieniu w kolorach białym, kremowym, jasnozielonym i różowym. Ubarwienie nie jest jednakowe na każdym liściu, dzięki czemu korona sprawia wrażenie lekkiej i niemal obłocznej. Rośnie powoli lub umiarkowanie szybko, początkowo w górę, z czasem tworząc nieregularnie rozgałęzioną, ażurową lub szeroko zaokrągloną koronę. W wieku dojrzałym osiąga zazwyczaj około 2 do 3 m wysokości i 1,5 do 2,5 m szerokości, a w bardzo sprzyjających warunkach może z czasem stać się jeszcze wyższy. Liście są dłoniowe, najczęściej pięcio- lub siedmioklapowe, o delikatnie ząbkowanych brzegach. Podczas rozwijania się są jasnozielone lub różowawe, a następnie pojawia się na nich wyraźne białe lub kremowobiałe panażowanie. Niektóre liście mogą być niemal całkowicie białe, inne zielone z białymi plamami, kropkami lub nieregularnymi płatami. Na młodych liściach często pojawiają się również delikatne różowe odcienie. Intensywność panażowania zmienia się w zależności od wieku rośliny, stanowiska oraz warunków pogodowych. Jesienią liście przebarwiają się głównie na odcienie żółte i pomarańczowe. Kwitnie od kwietnia do maja drobnymi, czerwonawymi lub purpurowymi kwiatami, które nie stanowią głównej ozdoby tej odmiany. Po zapyleniu mogą rozwijać się charakterystyczne dwuskrzydłe kryłeczki. Sprawdzi się przede wszystkim jako soliter w osłoniętym miejscu, w ogrodach japońskich i leśnych, przy oczkach wodnych, w przedogródkach lub w kompozycjach z rododendronami, azaliami, paprociami, brunnerami i innymi roślinami cieniolubnymi. W młodszym wieku można go uprawiać również w większym pojemniku, gdzie jednak należy uważniej kontrolować podlewanie i chronić bryłę korzeniową podczas silnych mrozów.

Klon palmowy - gatunek podstawowy klonu palmowego, który chętnie sadzi się ze względu na jego unikalnie ukształtowane i intensywnie zabarwione liście. Ich urok ujawnia się już wiosną i trwa aż do opadnięcia liści. W naszych warunkach wzrost klonu jest wolniejszy, osiąga wysokość 3-4 m, przy podobnej szerokości, tworząc szeroko rozłożyste krzewy lub niższe drzewka. Liście są główną ozdobą tych drzewek czy krzewów. Pojawiają się w dużej liczbie i są typowo ostro powcinane. Są bardzo atrakcyjne przez cały sezon. Kolory są jednak najbardziej urozmaicone zwłaszcza jesienią, kiedy przebarwiają się w mieszance odcieni żółtego, jaskrawo pomarańczowego, purpurowego i czerwonego. Odpowiednio jasne stanowisko zapewni najbardziej intensywne tony. Na świecie istnieje obecnie wiele różnych odmian, które różnią się kolorem, wzrostem czy kształtem liści, jest jednak pewne, że niezależnie od wybranego gatunku, stanie się on niewątpliwie ulubionym i przyciągającym wzrok elementem ogrodu.

Uprawa: Najlepiej rośnie w półcieniu, gdzie ma wystarczająco dużo światła do wybarwienia, ale jednocześnie nie jest wystawiony na całodzienne ostre słońce, które może powodować poparzenie liści. Poranne słońce i popołudniowy cień to idealne połączenie. Wymaga wilgotnej, ale dobrze przepuszczalnej, próchniczej gleby, najlepiej lekko kwaśnej do obojętnej w zakresie pH 5,5–6,8. Ciężkie gliny lub stale mokre miejsca mu nie służą, ponieważ mogą prowadzić do gnicia korzeni. Ściółkowanie warstwą kory sosnowej, zrębków lub liści pomaga utrzymać stabilną wilgotność i jednocześnie wspiera kwasowość gleby. Podlewanie powinno być regularne, szczególnie podczas gorącego lata i młodych roślin, ale bez przelania. Klon jest wrażliwy na naprzemienne okresy suszy i późniejszego przelania, dlatego najlepiej utrzymywać glebę stale lekko wilgotną. Nawożenie odbywa się oszczędnie wiosną – najlepiej kompostem lub delikatnym nawozem dla roślin kwasolubnych. Silne nawozy mineralne lub wysoka dawka azotu mogą uszkodzić korzenie i zakłócić naturalne ubarwienie liści. Wytrzymuje mrozy do około –20 °C, ale młode rośliny wymagają ochrony przed zimowym wiatrem i gwałtownymi zmianami temperatur. Pień i gałęzie mogą cierpieć z powodu zimowych poparzeń słonecznych, dlatego zaleca się zimowe zacienianie jutą lub umieszczenie w osłoniętym miejscu. Cięcie jest minimalne – wykonuje się je głównie wiosną lub wczesnym latem przez usuwanie uszkodzonych lub suchych gałęzi. Biorąc pod uwagę naturalnie elegancki, zwisający pokrój, cięcie formujące zazwyczaj nie jest konieczne.

Autor: Kamila | Rewizja: 07.09.2026