Klon palmowy 'Ukigumo' Acer palmatum 'Ukigumo'

Opis szczegółowy produktu

Klon palmowy 'Ukigumo' - efektowna, pstrolistna odmiana klonu japońskiego, której japońska nazwa oznacza „płynące obłoki”. Ceniona jest przede wszystkim za delikatne liście nieregularnie przebarwione na biało, kremowo, jasnozielono i różowo. Wybarwienie nie jest jednakowe na każdym liściu, dzięki czemu korona sprawia lekkie, niemal obłoczne wrażenie. Rośnie wolno do umiarkowanie szybko, początkowo wzniesiony, z czasem tworzy nieregularnie rozgałęzioną, ażurową do szeroko zaokrąglonej koronę. W wieku dojrzałym osiąga zwykle około 2 do 3 m wysokości i 1,5 do 2,5 m szerokości, a w bardzo sprzyjających warunkach z czasem może być nawet wyższy. Liście są dłoniaste, najczęściej pięcio- do siedmioklapowe, o delikatnie wycinanych brzegach. Podczas rozwoju są jasnozielone do różowawych, a następnie pojawia się na nich wyraźne białe do kremowobiałego przebarwienie. Niektóre liście mogą być niemal całkowicie białe, inne zielone z białymi plamami, kropkami lub nieregularnymi polami. Na młodych liściach często występują także subtelne różowe odcienie. Intensywność przebarwień zmienia się w zależności od wieku rośliny, stanowiska i przebiegu pogody. Jesienią liście przebarwiają się głównie na odcienie żółte do pomarańczowych. Kwitnie w kwietniu i maju drobnymi, czerwonawymi do purpurowych kwiatami, które nie stanowią głównej ozdoby odmiany. Po zapyleniu mogą powstawać charakterystyczne dwuskrzydłe orzeszki. Sprawdza się przede wszystkim jako soliter w osłoniętym miejscu, w ogrodach japońskich i leśnych, nad oczkami wodnymi, w ogródkach przed domem lub w kompozycjach z rododendronami, azaliami, paprociami, funkiami i innymi roślinami cieniolubnymi. W młodszym wieku można go uprawiać także w większym pojemniku, jednak wymaga to staranniejszego pilnowania podlewania i ochrony bryły korzeniowej podczas silnych mrozów.

Klon palmowy - podstawowy gatunek klonu palmowego, chętnie sadzony ze względu na wyjątkowo ukształtowane i intensywnie wybarwione liście. Ich urok ujawnia się już wiosną i trwa aż do opadania liści. W naszych warunkach klimatycznych klon rośnie wolniej, osiąga 3-4 m wysokości przy podobnej szerokości i tworzy szeroko rozłożyste krzewy lub niewielkie drzewka. Liście są główną ozdobą tych drzewek i krzewów. Pojawiają się licznie i są typowo głęboko wycinane. Są bardzo atrakcyjne przez cały sezon. Najbarwniejsze są jednak jesienią, gdy przebarwiają się na mieszankę odcieni żółci, jaskrawego pomarańczu, purpury i czerwieni. Odpowiednio jasne stanowisko zapewnia najintensywniejsze barwy. Obecnie na świecie istnieje wiele odmian różniących się barwą, pokrojem czy kształtem liści, jednak niezależnie od wyboru każda z nich staje się ulubionym i przyciągającym wzrok elementem ogrodu. 

Uprawa: Najlepiej rośnie w półcieniu, gdzie ma wystarczająco dużo światła do wybarwienia, a jednocześnie nie jest narażony na całodzienne ostre słońce, które może powodować oparzenia liści. Poranne słońce i popołudniowy cień to idealne połączenie. Wymaga wilgotnej, ale dobrze przepuszczalnej, próchnicznej gleby, najlepiej lekko kwaśnej do obojętnej, o pH 5,5–6,8. Ciężkie gliny i stale mokre miejsca nie są dla niego odpowiednie, ponieważ mogą prowadzić do gnicia korzeni. Ściółkowanie korą sosnową, zrębkami lub kompostem liściowym pomaga utrzymać stabilną wilgotność, a jednocześnie wspiera kwaśny odczyn gleby. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza podczas upalnego lata i u młodych roślin, jednak bez nadmiernego przelania. Klon jest wrażliwy na przemienne przesuszanie i następujące po nim przelewanie, dlatego najlepiej utrzymywać glebę stale lekko wilgotną. Nawożenie przeprowadza się oszczędnie wiosną – najlepiej kompostem lub łagodnym nawozem do roślin kwasolubnych. Silne nawozy mineralne lub wysoka dawka azotu mogą uszkodzić korzenie i zaburzyć naturalne wybarwienie liści. Znosi mrozy do około –20 °C, jednak młode rośliny wymagają ochrony przed zimowym wiatrem i gwałtownymi wahaniami temperatur. Pień i gałęzie mogą ulegać zimowym oparzeniom słonecznym, dlatego zaleca się zimowe cieniowanie jutą lub sadzenie w osłoniętym miejscu. Cięcie jest minimalne - wykonuje się je głównie wiosną lub wczesnym latem, usuwając uszkodzone lub suche gałęzie. Ze względu na naturalnie elegancki pokrój cięcie formujące zwykle nie jest konieczne.

Autor: Kamila | Rewizja: 7. 9. 2026