Klon Shirasawy 'Johin' Acer shirasawanum 'Johin'

Opis szczegółowy produktu

Klon Shirasawy 'Johin' - wolno rosnąca odmiana typu japońskiego, ceniona za wyrazisty rysunek liści. Nazwa „jōhin” odnosi się w języku japońskim do elegancji. Odmiana jest łączona z amerykańskim szkółkarzem Talonem Buchholzem. Acer shirasawanum pochodzi z górskich lasów Japonii, z wysp Honsiu, Sikoku i Kiusiu, gdzie rośnie w chłodniejszych, wilgotniejszych warunkach i w półcieniu warstwy drzew. 'Johin' tworzy wzniesiony krzew lub niewielkie drzewo o zwartej, delikatnej koronie. Po 10 latach podaje się wysokość 1,8–2,5 m i szerokość 1,5–1,8 m, starsze rośliny w osłoniętym ogrodzie mogą osiągnąć około 3 m. Liście są sezonowe, naprzeciwległe, okrągławo dłoniaste do głęboko klapowanych, często z 7–9 wydłużonymi klapami i lekko podwiniętym brzegiem. Podczas rozwoju mają czerwone, purpurowe do winnobrązowych odcieni, które podkreśla jasnozielone unerwienie i zielonkawe ogonki liściowe. Latem przechodzą w brązowozieloną do oliwkowozielonej barwę, jesienią przebarwiają się na pomarańczowo, miedziano lub czerwono. Drobne wiosenne kwiaty są czerwonawe do żółtozielonych, po przekwitnięciu mogą tworzyć się różowe do purpurowych skrzydlaki. Odmiana sprawdzi się jako soliter przy tarasie, w półcienistym ogródku przed domem, w pojemniku, w nasadzeniach w stylu japońskim, a także wśród różaneczników, paproci, funkii i niskich krzewów zimozielonych.

Klon Shirasawy to elegancki i bardzo dekoracyjny gatunek klonu japońskiego, pochodzący z górskich rejonów Japonii, przede wszystkim z wyspy Honsiu. Jest ceniony za duże, wachlarzowate liście, szlachetny pokrój i piękne sezonowe przemiany. W porównaniu z klonem palmowym (Acer palmatum) jest bardziej okazały, ma grubsze gałęzie, sprawia wrażenie solidniejszego, a jego barwy są zwykle trwalsze. Rośnie jako średniej wielkości krzew lub niewielkie drzewo, zwykle o wysokości od 2 do 5 metrów, w starszych nasadzeniach czasem więcej. Korona jest naturalnie zaokrąglona, symetryczna i gęsta, z mocnymi, dobrze rozgałęzionymi pędami. Dzięki wolnemu do umiarkowanego wzrostowi zachowuje uporządkowany kształt bez potrzeby silnego cięcia. Liście klonu Shirasawy są jego główną ozdobą. Są większe niż u większości klonów palmowych, okrągławe do wachlarzowatych, z gładszymi i płytszymi klapami. Ich barwa zależy od konkretnej odmiany. Dzięki szlachetnej budowie, barwności i wolnemu wzrostowi doskonale nadaje się na soliter, do ogrodów japońskich, nad oczka wodne, do bardziej zacienionych nasadzeń i reprezentacyjnych części ogrodu. Pięknie kontrastuje z ciemnozielonymi lub czerwonolistnymi krzewami i roślinami iglastymi.

Uprawa: Najlepiej rośnie w półcieniu, gdzie jest chroniony przed ostrym popołudniowym słońcem, a jednocześnie otrzymuje wystarczająco dużo światła dla ładnej barwy liści. W porównaniu ze zwykłymi klonami japońskimi znosi nieco więcej światła, jednak u odmian żółtolistnych lub pstrolistnych trzeba liczyć się z większą wrażliwością na przypalanie liści. Preferuje wilgotną, próchniczną, dobrze przepuszczalną glebę o lekko kwaśnym pH (najlepiej 5,5–6,8). Nie znosi gleb ciężkich, gliniastych ani podmokłych, które mogą prowadzić do gnicia korzeni. Warstwa ściółki z kory sosnowej lub kompostu liściowego pomaga stabilizować wilgotność gleby, chroni korzenie przed przegrzaniem i wspiera kwaśny odczyn podłoża. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza u młodych roślin, ale nigdy nadmierne. Roślina jest wrażliwa zarówno na przesuszenie, jak i na przelanie, i najlepiej czuje się w równomiernie, umiarkowanie wilgotnej glebie. W upalnych okresach zaleca się dodatkowe podlewanie w godzinach wieczornych. Nawożenie prowadzi się oszczędnie – wiosną wystarczy kompost lub łagodny nawóz organiczny, przy czym unika się wysokich dawek azotu, które pobudzałyby bujny wzrost kosztem barwności i mogłyby uszkodzić delikatne korzenie. Zwykle znosi zimy do –20 °C, często i niższe temperatury, zależnie od odmiany. Młode rośliny są bardziej wrażliwe, dlatego warto chronić je przed zimowym wiatrem i ostrym słońcem jutą lub tkaniną cieniującą. Roślina jest na ogół zdrowa, ale przy słabym drenażu może chorować na choroby grzybowe, a przy ekstremalnym nasłonecznieniu może dochodzić do poparzeń liści. Cięcie wykonuje się tylko w minimalnym zakresie, ponieważ klon naturalnie tworzy piękny, regularny pokrój. Usuwa się przede wszystkim gałęzie suche, uszkodzone lub krzyżujące się, najlepiej wiosną lub na początku lata. Silne cięcie nie jest zalecane, ponieważ może zaburzyć kształt i witalność rośliny.

Autor: Nikol | Rewizja: 29.6. 2026