Klon srebrzysty Acer saccharinum

Opis szczegółowy produktu

Klon srebrzysty - klon srebrzysty to szybko rosnące drzewo o szerokiej koronie, które może osiągnąć wysokość 25–35 metrów. Jest stosunkowo odporny i toleruje różne warunki glebowe, w tym obszary wilgotne i okresowo zalewane, co czyni go odpowiednim do uprawy w pobliżu wody. Pochodzi z Ameryki Północnej i naturalnie występuje na obszarach od Kanady po środkowe i wschodnie Stany Zjednoczone. W swoim naturalnym środowisku często występuje wzdłuż cieków wodnych, w pobliżu rzek, jezior i na wilgotnych glebach, co świadczy o jego wysokiej tolerancji na wilgotne warunki. Liście klonu srebrzystego są podobne do liści klonu cukrowego, mają pięć klap i są szeroko sercowatego kształtu. Mają kolor srebrzysto-szary do jasnozielonego i mają delikatną, lekko owłosioną powierzchnię, która nadaje subtelny srebrzysty połysk, szczególnie na spodniej stronie liści. Liście jesienią pięknie przebarwiają się na odcienie żółci, pomarańczu i czerwieni. Ten gatunek klonu jest popularny ze względu na swoje atrakcyjne liście i zdolność do szybkiego wzrostu. Ma tendencję do bycia dużym drzewem, które jest idealne do tworzenia zacienionych obszarów w ogrodzie, ale także jako dominujące drzewo w parkach lub na brzegach zbiorników wodnych. Może być również doskonałym wyborem dla obrzeży posesji, które są podatne na wilgoć, lub jako część naturalnego pasa wzdłuż cieków wodnych.

Uprawa: Do uprawy klonu srebrzystego nadaje się pełne słońce do półcienia. Najlepiej rośnie na głębokich, żyznych glebach z dobrym zaopatrzeniem w wodę i dobrą drenażem, jednocześnie toleruje również cięższe gleby i środowisko miejskie. Krótkotrwałe przesuszenie zazwyczaj pokonuje, ale w gorące lata do utrzymania przyrostów odpowiednie jest podlewanie, zwłaszcza u młodych drzew. Zalecane pH gleby wynosi około 5,5–7,0, na glebach silnie wapiennych może wystąpić chloróza. Sadzenie odbywa się w okresie od marca do listopada w zależności od typu rośliny, strefa korzeniowa jest często ściółkowana dla bardziej równomiernego nawodnienia. Cięcie ogranicza się do zabiegów zdrowotnych i bezpieczeństwa, ponieważ drewno jest kruche, a gałęzie mogą łamać się w koronie podczas wiatru. Ważny jest zatem odstęp od budynków i utwardzonych powierzchni wynoszący co najmniej 6–8 m. Korzenie są płytsze i silnie rozgałęzione, u starszych drzew mogą podnosić nawierzchnię. Mrozoodporność dojrzałych drzew w Polsce wynosi około -30 do -34 °C. Z chorób może wystąpić mączniak lub plamistość liści, w suchych okresach czasem mszyce, jednak zazwyczaj bez istotnego wpływu na witalność. Przy nawożeniu stosuje się kompost lub wolno rozpuszczalne nawozy wiosną, w drugiej połowie lata ogranicza się dopływ azotu ze względu na dojrzewanie tkanek. Uprawa w pojemniku nie jest odpowiednia dla tego drzewa.

Autor: Nikol | Rewizja: 9.2. 2026