Klon srebrzysty Acer saccharinum

Opis szczegółowy produktu

Klon srebrzysty - klon srebrzysty to szybko rosnące drzewo o szerokiej koronie, które może osiągnąć 25–35 metrów wysokości. Jest stosunkowo odporny i znosi różne warunki glebowe, w tym tereny wilgotne i okresowo zalewane, dzięki czemu nadaje się do uprawy w pobliżu wody. Pochodzi z Ameryki Północnej i naturalnie występuje na obszarach od Kanady po środkową i wschodnią część Stanów Zjednoczonych. W swoim naturalnym środowisku rośnie często wzdłuż cieków, w pobliżu rzek, jezior i na wilgotnych glebach, co świadczy o jego dużej tolerancji na wilgoć. Liście klonu srebrzystego przypominają liście klonu cukrowego, mają pięć klap i szeroko sercowaty kształt. Są srebrzystoszare do jasnozielonych, o delikatnej, lekko owłosionej powierzchni, która nadaje im subtelny srebrzysty połysk, zwłaszcza na spodniej stronie. Jesienią liście pięknie przebarwiają się na odcienie żółci, pomarańczu i czerwieni. Ten gatunek klonu jest ceniony za atrakcyjne ulistnienie i szybki wzrost. Wyrasta na duże drzewo, idealne do tworzenia zacienionych miejsc w ogrodzie, ale także jako dominanta w parkach czy na brzegach zbiorników wodnych. Może być również doskonałym wyborem na skraje działek narażone na wilgoć lub jako element naturalnego pasa zieleni wzdłuż cieków wodnych.

Uprawa: Do uprawy klonu srebrzystego odpowiednie jest pełne słońce lub półcień. Najlepiej rośnie na głębszych, żyznych glebach o dobrym zaopatrzeniu w wodę i dobrym drenażu, jednocześnie znosi gleby cięższe i warunki miejskie. Krótkotrwałą suszę zwykle przetrwa, jednak w upalne lata dla utrzymania przyrostów wskazane jest podlewanie, zwłaszcza młodych drzew. Zalecane pH gleby wynosi około 5,5–7,0, na glebach wyraźnie wapiennych może pojawić się chloroza. Sadzenie przeprowadza się od marca do listopada w zależności od rodzaju materiału, a strefę korzeniową często ściółkuje się dla bardziej równomiernej wilgotności. Cięcie ogranicza się do zabiegów sanitarnych i bezpieczeństwa, ponieważ drewno jest dość kruche, a gałęzie w koronie mogą łamać się na wietrze. Dlatego ważna jest odległość od budynków i powierzchni utwardzonych wynosząca co najmniej 6–8 m. Korzenie są płytsze i silnie rozgałęzione, u starszych drzew mogą unosić nawierzchnię z kostki. Mrozoodporność dojrzałych drzew w naszych warunkach klimatycznych wynosi około -30 do -34 °C. Z chorób może wystąpić mączniak prawdziwy lub plamistości liści, w czasie suszy czasem mszyce, zwykle jednak bez istotnego wpływu na kondycję drzewa. Do nawożenia stosuje się wiosną kompost lub nawozy o spowolnionym działaniu, w drugiej połowie lata ogranicza się dawki azotu, aby tkanki mogły dojrzeć. Uprawa w pojemniku nie jest dla tego drzewa odpowiednia.

Autor: Nikol | Rewizja: 9.2. 2026