Klon szary Acer griseum

Opis szczegółowy produktu

Klon klonowaty - wolno rosnący gatunek liściasty pochodzący ze środkowych Chin. W naturze rośnie w mieszanych lasach górskich i na zboczach, gdzie preferuje chłodniejsze, próchniczne i równomiernie wilgotne gleby. W ogrodach tworzy mniejsze drzewo lub wielopniowy solitér z owalną do zaokrąglonej, z czasem luźniejszą koroną. Zazwyczaj osiąga 6–10 m wysokości i 4–6 m szerokości, w bardzo dobrych warunkach może być wyższy. Głównym znakiem rozpoznawczym jest gładka, miedziano-pomarańczowa do cynamonowo-czerwono-brązowa kora, która łuszczy się w cienkich, papierowych płatach i pozostaje dekoracyjna przez cały rok. Liście są naprzeciwległe, opadające i potrójne. Poszczególne listki są podłużno-jajowate, drobno piłkowane, z wierzchu ciemnozielone, a od spodu szarozielone lub niebieskawo-osrebrzone. Jesienią przebarwiają się na odcienie pomarańczowe, miedziane, szkarłatne, a nawet karminowo-czerwone. Drobne, żółto-zielone kwiaty pojawiają się od kwietnia do maja, po których mogą nastąpić skrzydlate dwunasionowe owoce. Gatunek ten sprawdzi się jako solitér przy tarasie, w przedogródku, na trawniku, w kompozycjach w stylu azjatyckim, a także wśród miskańów, traw ozdobnych, paproci i zimozielonego podszytu.

Uprawa: Do uprawy klonu klonowatego odpowiednie jest stanowisko słoneczne do półcienistego, w cieplejszych nizinach najlepiej z osłoną przed południowym upałem i wysuszającym wiatrem. Dobrze rozwija się w głębokiej, próchniczej, żyznej i przepuszczalnej glebie, która pozostaje lekko wilgotna. Zalecane pH wynosi około 5,5–7,0. Nie toleruje stałego zastoiny wodnych, silnie zbitej ziemi ani długotrwałej letniej suszy. Przy sadzeniu sprawdza się zastosowanie ziemi liściowej lub dojrzałego kompostu, warstwy drenażowej w przypadku cięższych gleb oraz 5–8 cm ściółki nad korzeniami. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, unikając zamarzniętej gleby oraz gorących i suchych dni; drzewa z bryłą korzeniową sadzi się wiosną lub jesienią. Po posadzeniu ważne jest regularne, głębokie podlewanie przez okres 2–3 lat. Starsze rośliny znoszą krótkotrwały niedobór wody, jednak przy długiej suszy brzegi liści mogą wysychać. Nawożenie powinno być umiarkowane, najlepiej kompostem lub nawozem wolno rozpuszczalnym wiosną. Przycinanie zazwyczaj nie jest konieczne; usuwa się jedynie suche, uszkodzone lub krzyżujące się gałęzie w okresie spoczynku wegetacyjnego. W donicach można uprawiać tylko młode rośliny, z zapewnioną ochroną bryły korzeniowej. Mrozoodporność dojrzałych roślin podaje się w granicach od −26 °C do −29 °C; w osłoniętych ogrodach jest w Polsce niezawodny. Młode nasadzenia w pierwszych zimach docenią ściółkę i osłonę od wiatru. Dla nasadzeń soliterowych należy pozostawić co najmniej 4–6 m przestrzeni.

Autor: Nikol | Rewizja: 29.06.2026