Klon zwyczajny 'Dissectum' Acer platanoides 'Dissectum'

Opis szczegółowy produktu

Klon zwyczajny 'Dissectum' - nieco nietypowe drzewo o delikatnie wycinanych liściach. Odmiana 'Dissectum' należy do mniej popularnych selekcji kolekcjonerskich. W literaturze i katalogach bywa opisywana jako głęboko wcinana forma klonu zwyczajnego, czasem zbliżona do określenia Palmatifidum. Rośnie słabiej niż gatunek wyjściowy i w wieku dojrzałym osiąga około 6–9 m wysokości oraz 6–7 m szerokości. Pokrój jest wzniesiony, korona początkowo luźna, później szeroko jajowata do zaokrąglonej. Liście są naprzeciwległe, ciemnozielone, wyraźnie głęboko klapowane, ku nasadzie wręcz powcinane, dzięki czemu tworzą delikatniejszy rysunek niż liście zwykłego klonu zwyczajnego. Po uszkodzeniu ogonka wydzielają mleczny sok typowy dla gatunku. W kwietniu i maju, przed pełnym ulistnieniem lub równocześnie z rozwojem liści, pojawiają się żółtozielone kwiaty zebrane w baldachogrona, które dostarczają pszczołom wczesnego pyłku i nektaru. Jesienią liście przebarwiają się na jaskrawożółte do pomarańczowych odcieni, często z wyraźnie czerwonym ogonkiem. Odmiana sprawdza się jako soliter w parku, większym ogrodzie lub kolekcji dendrologicznej.

Klon zwyczajny (Acer platanoides) to wysokie drzewo liściaste, osiągające od 25 do 30 m wysokości. Jako soliter osiąga pełną dojrzałość w wieku 20–30 lat, w większych grupach może to trwać nawet 30–40 lat. Korona jest zwykle regularna, okrągła i szeroka, co nadaje drzewu imponujący i harmonijny wygląd. Liście mają charakterystyczny, wycinany kształt, który stanowi jedną z jego wyróżniających cech. Z wierzchu są świeżo- do ciemnozielonych i matowe, od spodu zaś zwykle jaśniejsze, niekiedy z niebieskozielonym odcieniem. Liczne żółtozielone kwiaty zebrane są we wzniesione, wiechowate kwiatostany. Choć barwa kwiatów nie jest efektowna, przyciągają one szerokie grono zapylaczy, zwłaszcza pszczoły. Klon zwyczajny zakwita na długo przed rozwojem liści i kwitnie jeszcze po ich rozwinięciu. Owocami są skrzydlaki rozłupne, których skrzydełka tworzą kąt rozwarty. Klon ten jest częstym składnikiem lasów liściastych w całej Polsce i często występuje także w parkach. Spotkać go można w całej Europie. Pochodzi z Europy i jest cenionym drzewem ze względu na szybki wzrost oraz odporność na warunki atmosferyczne i zanieczyszczenia miejskie. Rośnie na różnych typach gleb, preferuje wilgotniejsze podłoże, ale po dobrym ukorzenieniu znosi także przejściowe okresy suszy. Na glebie kwaśnej jesienią przebarwia się bardziej różnorodnie. Klon zwyczajny jest odporny na szkodniki i choroby, co czyni go bardzo wytrzymałym i mało wymagającym drzewem. Bez problemu znosi mrozy do -40°C.

Uprawa: Klon zwyczajny to drzewo o dużych zdolnościach przystosowawczych, odpowiednie na stanowiska w pełnym słońcu i w półcieniu, preferujące gliniasto-piaszczyste do gliniastych, dobrze przepuszczalne gleby o pH od lekko kwaśnego do zasadowego. Zaleca się regularne podlewanie w pierwszych sezonach po posadzeniu oraz w okresach dłuższej suszy, w okresie wegetacji może tolerować krótkotrwały niedobór wody. W Polsce uprawia się go jako drzewo ozdobne i cieniodajne w ogrodach miejskich i wiejskich; sadzi się go zwykle wiosną lub jesienią, gdy gleba nie jest zamarznięta. Klon zwyczajny jest mrozoodporny i odporny na niskie temperatury typowe dla Europy Środkowej, przy dobrym ukorzenieniu niezawodnie znosi zimowe temperatury poniżej –20 °C. Pielęgnacja obejmuje regularną kontrolę wilgotności gleby oraz okresowe cięcie formujące w okresie spoczynku zimowego lub wczesnym przedwiośniem, aby zachować zdrowy pokrój i usunąć uszkodzone gałęzie. W warunkach miejskich gatunek ten jest ceniony za tolerancję na zanieczyszczenie powietrza i zagęszczoną glebę.

Autor: Nikol | Rewizja: 25.6. 2026