Kocimiętka Faassena Nepeta × faassenii

Opis szczegółowy produktu

Kocimiętka Faassena - trwały, przeważnie płonny mieszaniec, który powstał w holenderskiej szkółce J. H. Faassena i jest uprawiany w ogrodach ze względu na długie kwitnienie oraz schludny, poduszkowaty pokrój. Podaje się go jako mieszaniec Nepeta racemosa i Nepeta nepetella. Tworzy drewniejącą podstawę i gęsto rozgałęzione, czworokątne pędy, w czasie kwitnienia zwykle 40–60 cm wysokie, a szerokość kępy wynosi najczęściej około 60–90 cm. Liście są szarozielone, delikatnie owłosione, o karbowanym brzegu, po roztarciu silnie aromatyczne. Od maja do września pojawiają się ażurowe kłosy z dwuwargowymi kwiatami w odcieniach niebieskofioletowych, które dostarczają pyłku i nektaru pszczołom, trzmielom i innym zapylaczom. Zapach przyciąga czasem koty, które mogą ocierać się o rośliny. W kompozycjach tworzy miękkie przejście między różami, szałwiami, lawendą, krwawnikami i trawami ozdobnymi, gdzie działa jak spokojna niebieska mgiełka scalająca barwy. Dzięki płonnemu pochodzeniu zwykle nie rozsiewa się, a kępa rozrasta się głównie przez zagęszczanie. W łagodne zimy część ulistnienia może pozostać półzimozielona, a suche kwiatostany nadają rabacie strukturę także po sezonie. Pędy kwiatowe nadają się do lekkich bukietów, w których podkreślają zarówno pastelowe, jak i nasycone barwy.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w ciepłym i przewiewnym mikroklimacie. W półcieniu pędy się wydłużają, a kwitnienie słabnie. Odpowiednia jest gleba lekka do średnio ciężkiej, dobrze przepuszczalna, bez zimowego zastoju wody, o pH około 6,0–8,0. Podlewanie jest ważne po posadzeniu i podczas dłuższej suszy, po ukorzenieniu roślina dobrze znosi przesuszenie. Wystarczy umiarkowane nawożenie wiosną kompostem lub zrównoważonym nawozem, nadmiar azotu sprzyja wyleganiu. Rośliny sadzi się od marca do maja oraz we wrześniu i październiku, rośliny w pojemnikach można sadzić przez cały sezon przy starannym podlewaniu w suchych miesiącach. Pod koniec zimy kępę przycina się do 5–10 cm. Ściółka z kompostu lub żwiru stabilizuje wilgotność i ogranicza chwasty. W uprawie pojemnikowej sprawdza się głębsza doniczka z otworem odpływowym i przepuszczalne podłoże z domieszką piasku lub żwiru, zimą ważna jest ochrona przed przemoczeniem. Mrozoodporność wynosi około −20 do −30 °C, w naszych warunkach klimatycznych kępy zwykle zimują bez okrycia. Początkującym odpowiada przewiewna rozstawa 35–45 cm, co odpowiada około 5–8 roślinom na m². Najczęstszym problemem jest mączniak prawdziwy w zbyt gęstych nasadzeniach lub przy stresie wywołanym suszą, czasem pojawiają się mszyce, a w ciężkiej glebie może wystąpić zgnilizna korzeni.

Autor: Nikol | Rewizja: 2.2. 2026