Kokorycz żółta - Corydalis lutea Kokorycz żółta

Opis szczegółowy produktu

Dymnica żółta - krótkowieczna, często zimotrwała bylina pochodząca z południowych stoków Alp, gdzie rośnie w wapiennych gruzach, szczelinach skalnych i na murkach. W ogrodzie tworzy gęste kępy delikatnie podzielonych, jasnozielonych liści o paprociowej fakturze, zazwyczaj o wysokości 20–40 cm i szerokości 30–45 cm. Łodygi są rozgałęzione i niosą jednostronne grona kwiatowe z 6–20 rurkowatymi kwiatami o długości około 1,5–2 cm z krótką ostrogą. Kwitnienie rozpoczyna się w maju i trwa do września, w chłodniejszych latach nawet do października, dzięki czemu w półcieniu przedłuża sezon żółtego koloru bez konieczności formowania. Po przekwitnieniu dojrzewają torebki z nasionami, które łatwo rozsiewają się samosiewnie i często pojawiają się w szczelinach kamieni lub na obrzeżach rabat. Roślina jest miododajna, a dzięki zawartości alkaloidów zaliczana jest do gatunków lekko trujących. W kompozycjach komponuje się z paprociami, funkiami, tawułkami lub cieniolubnymi bodziszkami i sprawdza się również w pojemnikach w cieniu lub po północnej stronie domu.

Uprawa: Do uprawy sprawdza się półcień do jasnego cienia, idealne jest poranne słońce i ochrona przed południowym upałem oraz wysuszającym wiatrem. Gleba powinna być próchniczna, luźna i stale umiarkowanie wilgotna, ale z szybkim odpływem wody, odpowiednie pH wynosi około 5,5–7. W cięższych glebach pomaga dodatek liściówki i gruboziarnistego piasku do dołka sadzeniowego. Ściółka liściowa stabilizuje wilgotność i zwiększa udział próchnicy, co przełoży się na dłuższe kwitnienie. Podlewanie jest ważne głównie wiosną podczas pączkowania i w okresie kwitnienia. W gorące i suche lato roślina może częściowo zasychać i przechodzić w krótką dormancję, po ochłodzeniu i nawodnieniu ponownie wypuszcza pędy. Nawożenie zazwyczaj wystarcza kompostem lub niewielką dawką nawozu organicznego wiosną, zbyt dużo azotu prowadzi do miękkich tkanek. Sadzonki wysadza się najczęściej od marca do maja lub we wrześniu do października, w rozstawie 30–35 cm, około 7–9 szt./m². W pojemnikach uprawia się w przepuszczalnym podłożu z dodatkiem liściówki, z warstwą drenażową na dnie i z regularnym podlewaniem bez przelania. Mrozoodporność podaje się w okolicach -20 °C, w osłoniętym miejscu pod ściółką zimowanie jest zazwyczaj niezawodne. Z chorób przy zagęszczeniu i długotrwałym przelaniu może pojawić się zgnilizna szyjek korzeniowych, ze szkodników głównie ślimaki wiosną i mszyce na młodych pędach.

Autor: Nikol | Rewizja: 23.1. 2026