Kolekcje Colletia hystrix

Opis szczegółowy produktu

Kolkwicja - niezwykły, gęsto rozgałęziony, zrzucający liście lub półzrzucający liście krzew pochodzący z Ameryki Południowej (Chile i Argentyna), ceniony przede wszystkim za swój wyrazisty architektoniczny wygląd, tworzony przez sztywne, spłaszczone, trójkątne lub skrzydlate gałęzie, które przejmują funkcję liści. Zwykle osiąga wysokość 2-3 m i podobną szerokość, tworząc bardzo gęsty, nieprzenikniony pokrój, dzięki czemu nadaje się również jako żywopłot obronny lub ochronny. Prawdziwe liście są drobne, niepozorne i szybko opadają, dlatego główną wartość ozdobną stanowią ciemnozielone, ostro zakończone gałęzie o sztywnej, niemal rzeźbiarskiej strukturze. Jesienią, zazwyczaj we wrześniu lub październiku, na starszym drewnie pojawiają się drobne, białawe do kremowych kwiaty o wyraźnym, słodko-miodowym zapachu, które są atrakcyjne dla zapylaczy. Po ukorzenieniu jest znacznie tolerancyjna na suszę i dobrze znosi nawet uboższe warunki glebowe. W naszych warunkach mrozoodporność jest ograniczona (około do -12 do -15 °C), dlatego jest odpowiednia przede wszystkim do cieplejszych rejonów lub na stanowiska osłonięte, ewentualnie do uprawy w donicy z możliwością zimowej ochrony. Dzięki swojemu nietradycyjnemu wyglądowi sprawdzi się jako soliterowa dominanta w nowoczesnych i żwirowych nasadzeniach, gdzie jej geometryczna struktura będzie widoczna również w okresie bezlistnym.

Uprawa: Wymaga lekkiego, bardzo dobrze przepuszczalnego, raczej ubogiego podłoża, idealnie piaszczystego do żwirowego. Kluczowy jest doskonały drenaż, ponieważ roślina nie toleruje długotrwałego przemoczenia, zwłaszcza zimą. Najodpowiedniejsze jest w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte stanowisko, na przykład przy południowej ścianie, gdzie podkreślony zostanie jej zwarty wzrost i dobre zdrewnienie pędów. Podlewanie powinno być umiarkowane, po ukorzenieniu znosi suszę. Nawożenie przeprowadza się oszczędnie na wiosnę, nadmiar składników odżywczych sprzyja bujnemu, mniej zdrewniałemu wzrostowi. Cięcie zazwyczaj nie jest konieczne, ewentualnie wykonuje się lekkie formowanie po kwitnieniu. Przy sadzeniu więcej roślin zaleca się odstęp około 1,5–2 m. Gatunek jest mniej mrozoodporny, dlatego w chłodniejszych rejonach zaleca się zimową ochronę korzeni ściółką i okrycie części nadziemnej.

Autor: Lucie | Rewizja: 11.2.2026