Kolendra siewna Coriandrum sativum

Opis szczegółowy produktu

Kolendra siewna - jednoroczne zioło z rodziny selerowatych, pochodzące z południowej Europy i wschodniego obszaru śródziemnomorskiego aż po Azję Południowo-Zachodnią. Tworzy przyziemną rozetę, a później wzniesioną, delikatnie bruzdowaną łodygę, w czasie kwitnienia zwykle o wysokości 40–70 cm i szerokości około 20–40 cm. Po dojrzeniu nasion rośliny z reguły zamierają. Dolne liście są szersze i przypominają pietruszkę naciową, górne dzielą się na drobne, nitkowate odcinki. Od czerwca do sierpnia pojawiają się baldachy drobnych białych lub różowawych kwiatów, chętnie odwiedzane przez pszczoły i pożyteczne owady. Po przekwitnięciu dojrzewa kulista, żeberkowana rozłupka znana jako nasiona kolendry. Liście stosuje się na świeżo do salsy, zup i marynat, a nasiona po wysuszeniu do pieczywa, wędlin, mieszanek curry i zalew. Aromat nasion wynika głównie z zawartości olejków eterycznych z udziałem linalolu, a liście naturalnie zawierają witaminę C i witaminę K, cenne w codziennej diecie. W ogrodzie kolendra sprawdza się na grządkach ziołowych i między warzywami. Smak zbieranego ziela waha się od świeżego, cytrusowego po korzenny, a dojrzałe nasiona nabierają ciepłego, lekko słodkawego aromatu.

Uprawa: Do uprawy kolendry wybiera się stanowisko słoneczne lub lekko ocienione, ponieważ w upale i przy długim dniu roślina ma tendencję do szybkiego wybijania w pęd kwiatostanowy. Najlepiej rośnie w przepuszczalnej, żyznej glebie o dobrej strukturze i pH około 6–7,5. W glebach ciężkich i podmokłych wzrasta ryzyko zgnilizn i plamistości. Wysiew w Polsce prowadzi się od marca do sierpnia, a dla regularnego zbioru ziela sprawdza się powtarzanie siewu co 2–3 tygodnie. Nasiona wysiewa się płytko, a równomierne, raczej umiarkowane podlewanie utrzymuje delikatne liście bez goryczy, natomiast nadmiar wody sprzyja chorobom. Ze względu na korzeń palowy lepiej sprawdza się siew bezpośredni, w pojemniku zaleca się głębokość co najmniej 20–25 cm i warstwę drenażową. Rośliny znoszą krótkotrwałe ochłodzenie do około -5 °C, jednak długotrwały mróz kończy wegetację. Rozstawa przy zbiorze liści wynosi około 10–15 cm w rzędzie i 20–25 cm między rzędami, co odpowiada mniej więcej 25–40 roślinom na m². Liście zbiera się od maja do września, a nasiona po zbrązowieniu baldachów od lipca do września i dosusza w suchym miejscu. Nawożenie powinno być umiarkowane, wystarczy dojrzały kompost lub niewielka dawka nawozu organicznego, ponieważ nadmiar azotu powoduje miękkie ziele i słabszy aromat. Spośród szkodników mogą pojawić się mszyce i wciornastki, a w okresie suszy przędziorki. Zapobiegawczo pomaga przewiewne nasadzenie i unikanie przenawożenia azotem.

Autor: Nikol | Rewizja: 19.2. 2026