Kolendra siewna Kolendra siewna

Opis szczegółowy produktu

Kolendra siewna - jednoroczna roślina z rodziny selerowatych, pochodząca z obszaru Europy Południowej i Wschodniego Morza Śródziemnego po Azję Południowo-Zachodnią. Tworzy przyziemną rozetę, a następnie wzniesioną, delikatnie bruzdowaną łodygę, w kwiecie zazwyczaj o wysokości 40–70 cm i szerokości około 20–40 cm, po dojrzeniu nasion roślinność zazwyczaj obumiera. Dolne liście są szersze i przypominają płaskolistną pietruszkę, górne dzielą się na delikatne nitkowate odcinki. Od czerwca do sierpnia pojawiają się baldachy drobnych białych lub różowawych kwiatów, które przyciągają pszczoły i pożyteczne owady. Po przekwitnieniu dojrzewają kuliste, żeberkowane dwunasienne owoce znane jako nasiona kolendry. Liście są używane świeże do salsy, zup i marynat, nasiona po wysuszeniu do pieczywa, wędlin, mieszanek curry i zalew. Aromat nasion wynika głównie z zawartości olejków eterycznych z udziałem linaloolu, liście naturalnie zawierają witaminę C i witaminę K, które znajdują zastosowanie w codziennej diecie. W ogrodzie pasuje do rabat ziołowych i między warzywami. Przy zbiorze nać ma smak od świeżo cytrusowego po korzenny, nasiona po dojrzeniu uzyskują ciepły, lekko słodkawy aromat.

Uprawa: Do uprawy kolendry wybiera się stanowisko słoneczne do lekko zacienionego, w upale i przy długim dniu roślina ma tendencję do szybkiego wypuszczania pędów kwiatowych. Najlepiej rośnie w przepuszczalnej, żyźniejszej glebie o dobrej strukturze i pH około 6–7,5, w ciężkich i nadmiernie wilgotnych glebach wzrasta ryzyko chorób gnilnych i plamistości. Siewy w Czechach przeprowadza się od marca do sierpnia, dla regularnych zbiorów naci sprawdza się powtarzanie siewu co 2–3 tygodnie. Nasiona są umieszczane płytko, a równomierne, raczej umiarkowane podlewanie utrzymuje delikatne liście bez goryczy, nadmierne nawodnienie natomiast sprzyja chorobom. Ze względu na korzeń palowy lepiej udaje się siew bezpośredni, w doniczce odpowiednia jest głębokość co najmniej 20–25 cm i warstwa drenażowa. Rośliny znoszą krótkotrwałe ochłodzenie do około -5 °C, jednak długotrwałe mrozy kończą wegetację. Rozstaw do zbioru liści wynosi zazwyczaj około 10–15 cm w rzędzie i 20–25 cm między rzędami, co odpowiada mniej więcej 25–40 roślinom na m². Liście zbiera się od maja do września, nasiona odbiera się po zbrązowieniu baldachów w lipcu do września i suszy się w suchym miejscu. Nawożenie jest umiarkowane, wystarczy dojrzały kompost lub słabsza dawka nawozu organicznego, nadmiar azotu prowadzi do miększego ziela i słabszego aromatu. Ze szkodników mogą pojawić się mszyce i wciornastki, w suchych warunkach przędziorki, w ramach profilaktyki pomaga przewiewny łan i nieprzegęszczenie azotem.

Autor: Nikol | Rewizja: 19.2.2026