Kolendra wietnamska 'Vietnam' Persicaria odorata 'Vietnam'

Opis szczegółowy produktu

Kolendra wietnamska 'Vietnam' - ciepłolubna bylina z rodziny rdestowatych, pochodząca z Azji Południowo-Wschodniej. Mimo utartej nazwy nie jest spokrewniona z kolendrą siewną z rodziny selerowatych. Odmiana 'Vietnam' tworzy gęste, niskie krzaczki o płożących do podnoszących się, często czerwonawych łodygach i wąskich, ciemnozielonych liściach z brązowoczerwonym szewronem, od spodu nierzadko winnoczerwonych. W naszych warunkach klimatycznych dorasta zwykle do 30–60 cm wysokości i 30–50 cm szerokości, zależnie od pojemnika i podlewania. Latem od sierpnia do września może wydawać drobne różowe do białawych kwiaty w smukłych kłosach, poza tropikami kwitnie jednak nieregularnie. Liście zbiera się na bieżąco i używa przede wszystkim na świeżo, ponieważ podczas gotowania aromat szybko słabnie. Smak jest korzenny, cytrusowy, z lekko pieprzowym posmakiem, typowy dla kuchni wietnamskiej i malezyjskiej, na przykład pho, laksy, sałatek i sajgonek. Aromat zawdzięcza olejkom eterycznym, w których szczególną rolę odgrywają aldehydy alifatyczne, cenione także w perfumerii i przyprawach. Roślina jest dekoracyjna w pojemniku z ziołami, a latem w czasie kwitnienia może przyciągać drobne owady.

Uprawa:  Do uprawy kolendry wybiera się stanowisko słoneczne do lekko zacienionego, w upale i przy długim dniu roślina ma tendencję do szybkiego wybijania w kwiat. Najlepiej rośnie w glebie przepuszczalnej, zasobniejszej, o dobrej strukturze i pH około 6–7,5, w glebach ciężkich i podmokłych wzrasta ryzyko zgnilizn i plamistości. Wysiew w Polsce przeprowadza się od marca do sierpnia, dla regularnego zbioru naci sprawdza się powtarzanie siewu co 2–3 tygodnie. Nasiona wysiewa się płytko, a równomierne, raczej umiarkowane podlewanie utrzymuje delikatne liście bez gorzknienia, nadmiar wody sprzyja natomiast chorobom. Ze względu na korzeń palowy lepiej sprawdza się siew bezpośredni, w pojemniku zalecana jest głębokość co najmniej 20–25 cm i warstwa drenażowa. Rośliny znoszą krótkotrwałe ochłodzenie do około -5 °C, długotrwały mróz kończy jednak wegetację. Rozstawa przy zbiorze liści wynosi około 10–15 cm w rzędzie i 20–25 cm między rzędami, co odpowiada mniej więcej 25–40 roślinom na m². Liście zbiera się od maja do września, nasiona pozyskuje się po zbrązowieniu baldachów od lipca do września i dosusza w suchym miejscu. Nawożenie jest umiarkowane, wystarczy dojrzały kompost lub słabsza dawka nawozu organicznego, nadmiar azotu prowadzi do miękkiej naci i słabszego aromatu. Ze szkodników mogą pojawić się mszyce i wciornastki, w suszy przędziorki, profilaktycznie pomaga przewiewny łan i unikanie przenawożenia azotem.

Autor: Nikol | Rewizja: 19.2. 2026