Kolendra wietnamska Kolendra siewna 'Wietnam'

Opis szczegółowy produktu

Kolendra wietnamska - ciepłolubna bylina wieloletnia z rodziny rdestowatych, pochodząca z Azji Południowo-Wschodniej. Pomimo potocznej nazwy, nie jest spokrewniona z kolendrą siewną z rodziny selerowatych. Odmiana 'Vietnam' tworzy gęste, niskie krzewy z płożącymi się lub wznoszącymi, często zaczerwienionymi łodygami i wąskimi, ciemnozielonymi liśćmi z brązowo-czerwonym wzorem w kształcie litery V, często winnoczerwonymi od spodu. W naszych warunkach zazwyczaj osiąga 30–60 cm wysokości i 30–50 cm szerokości, w zależności od doniczki i podlewania. Latem może wytworzyć drobne, różowe lub białawe kwiaty w smukłych kłosach od sierpnia do września, ale poza tropikami kwitnie nieregularnie. Liście zbiera się na bieżąco i używa głównie świeże, ponieważ gotowanie szybko osłabia ich aromat. Smak jest korzenny, cytrusowy, z lekkim pieprznym posmakiem, typowy dla potraw kuchni wietnamskiej i malajskiej, na przykład pho, laksa, sałatki i sajgonki. Aromat wynika z zawartości olejków eterycznych, w których dominują aldehydy alifatyczne, cenione również w perfumach i aromatach spożywczych. Roślina jest ozdobna w ziołowej doniczce, a latem podczas kwitnienia może przyciągać drobne owady.

Uprawa: Do uprawy kolendry wybiera się stanowisko słoneczne do lekko zacienionego; w upale i przy długim dniu roślina ma tendencję do szybkiego kwitnienia. Najlepiej rośnie w przepuszczalnej, żyźniejszej glebie o dobrej strukturze i pH około 6–7,5, w ciężkich i nadmiernie wilgotnych glebach wzrasta ryzyko chorób gnilnych i plamistości. Siewy w Czechach przeprowadza się od marca do sierpnia, dla regularnych zbiorów naci sprawdza się powtarzanie siewu co 2–3 tygodnie. Nasiona są umieszczane płytko, a równomierne, raczej umiarkowane podlewanie utrzymuje delikatne liście bez goryczy, nadmierne nawodnienie natomiast sprzyja chorobom. Ze względu na korzeń palowy lepiej udaje się siew bezpośredni, w doniczce odpowiednia jest głębokość co najmniej 20–25 cm i warstwa drenażowa. Rośliny znoszą krótkotrwałe ochłodzenie do około -5 °C, jednak długotrwałe mrozy kończą wegetację. Rozstaw do zbioru liści wynosi zazwyczaj około 10–15 cm w rzędzie i 20–25 cm między rzędami, co odpowiada mniej więcej 25–40 roślinom na m². Liście zbiera się od maja do września, nasiona odbiera się po zbrązowieniu baldachów w lipcu do września i suszy się w suchym miejscu. Nawożenie jest umiarkowane, wystarczy dojrzały kompost lub słabsza dawka nawozu organicznego, nadmiar azotu prowadzi do miększego ziela i słabszego aromatu. Ze szkodników mogą pojawić się mszyce i wciornastki, w suchych warunkach przędziorki, w ramach profilaktyki pomaga przewiewny łan i nieprzegęszczenie azotem.

Autor: Nikol | Rewizja: 19.2.2026