Kolkwicja chińska Kolkwitzia amabilis

Opis szczegółowy produktu

Kolkwicja piękna - krzew liściasty z rodziny przewiertniowatych (Caprifoliaceae), pochodzący z górskich zarośli i skrajów lasów środkowych Chin, często na kamienistych zboczach i w żyznych osuwiskach. Do europejskich ogrodów trafiła na początku XX wieku dzięki zbiorom botanicznym i szybko zdobyła uznanie jako kwitnąca soliterka i krzew do swobodnych żywopłotów. Tworzy szeroko rozłożysty, łukowato zwisający pokrój, w wieku dorosłym zazwyczaj osiąga 1,5–3 m wysokości i 2–3 m szerokości. Liście są naprzeciwległe, jajowate do szerokojajowatych, długości 4–8 cm, w sezonie średniozielone, jesienią żółknące lub pomarańczowe. Na zeszłorocznych pędach w maju i czerwcu pojawiają się wiechy drobnych, dzwonkowato-rurkowatych kwiatów, z zewnątrz różowych, wewnątrz jaśniejszych z żółtawym gardłem i delikatnym owłosieniem, zazwyczaj o długości 1–1,5 cm. Kwiaty są lekko pachnące i odwiedzane przez zapylacze. Starsze gałęzie mogą mieć charakterystycznie łuszczącą się korę, która jest dekoracyjna również zimą. W kompozycji sprawdza się z pęcherznicami, wajgelami, tawułami i z ciemnolistymi gatunkami drzew i krzewów, gdzie różowe kwiaty wyróżniają się na tle kontrastu. Pięknie prezentuje się jako soliterka lub w grupie z innymi, ozdobnymi krzewami.

Uprawa: Preferuje ciepłe, słoneczne do lekko zacienionych stanowiska, idealnie z osłoną. Najlepiej rośnie w glebie próchniczej, przepuszczalnej, bez zimowego zastoju wody, o pH około 6,0–8,0. Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie w pierwszych 1–2 sezonach, po ukorzenieniu znosi nawet krótkie okresy suszy, jednak długotrwała susza zmniejsza liczbę pąków kwiatowych i skraca okres kwitnienia. Nawożenie zazwyczaj ogranicza się do wiosennego dodania kompostu lub zbilansowanego nawozu dla krzewów ozdobnych. Cięcie wykonuje się po kwitnieniu, ponieważ krzew kwitnie na zeszłorocznych pędach, i polega głównie na stopniowym usuwaniu najstarszych gałęzi u podstawy oraz prześwietlaniu korony. Ściółka z kory lub zrębków stabilizuje wilgotność i chroni strefę korzeniową. Mrozoodporność dojrzałych krzewów podaje się w praktyce w przybliżeniu do -29 do -34 °C, młode rośliny docenią ściółkę w pierwszych zimach. Dobrze znosi miejski klimat i zwykłe zanieczyszczenie powietrza. Sadzonki w pojemnikach sadzi się od marca do listopada w zależności od pogody. Przy sadzeniu w grupach pozostawia się odstęp około 1,8–2,5 m, do luźnego żywopłotu około 1,0–1,2 m. Spośród chorób mogą pojawić się mączniak i plamistość liści, spośród szkodników mszyce, zazwyczaj jednak bez znaczącego wpływu na witalność.

Autor: Kristýna | Rewizja: 18.12.2025