Kolkwicja chińska Kolkwitzia amabilis

Opis szczegółowy produktu

Kolkwicja chińska - krzew liściasty z rodziny przewiertniowatych (Caprifoliaceae). Pochodzi z górskich zarośli i obrzeży lasów środkowych Chin, gdzie rośnie często na kamienistych zboczach i w próchnicznych piargach. Do ogrodów europejskich trafił na początku XX wieku dzięki zbiorom botanicznym i szybko znalazł zastosowanie jako kwitnący soliter oraz krzew do swobodnych żywopłotów. Tworzy szeroko rozłożysty pokrój o łukowato przewieszających się pędach. Dorosły krzew osiąga zwykle 1,5–3 m wysokości i 2–3 m szerokości. Liście są naprzeciwległe, jajowate do szerokojajowatych, długości 4–8 cm. W sezonie mają średniozieloną barwę, a jesienią przebarwiają się na żółto, a nawet pomarańczowo. Na zeszłorocznych pędach w maju i czerwcu pojawiają się wiechy drobnych, dzwonkowato-rurkowatych kwiatów. Kwiaty są z zewnątrz różowe, wewnątrz jaśniejsze, z żółtawą gardzielą i delikatnym owłosieniem, zwykle o długości 1–1,5 cm. Są lekko pachnące i chętnie odwiedzane przez zapylacze. Starsze gałęzie mogą mieć charakterystycznie łuszczącą się korę, która zdobi krzew także zimą. W kompozycjach sprawdza się z żylistkami, krzewuszkami i tawułami oraz z drzewami i krzewami o ciemnych liściach, na tle których różowe kwiaty wyraźnie się wyróżniają. Pięknie prezentuje się jako soliter lub w grupie z innymi krzewami ozdobnymi. 

Uprawa:  Preferuje ciepłe, słoneczne lub lekko ocienione stanowiska, najlepiej osłonięte od wiatru. Najlepiej rośnie w glebie próchnicznej i przepuszczalnej, bez zimowego zalewania, o pH około 6,0–8,0. Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie przez pierwsze 1–2 sezony. Po ukorzenieniu krzew znosi krótsze okresy suszy, jednak długotrwała susza ogranicza zawiązywanie kwiatów i skraca okres kwitnienia. Nawożenie ogranicza się zwykle do wiosennej dawki kompostu lub zrównoważonego nawozu do krzewów ozdobnych. Cięcie wykonuje się po kwitnieniu, ponieważ krzew kwitnie na zeszłorocznych pędach. Polega ono głównie na stopniowym usuwaniu najstarszych gałęzi u podstawy i prześwietlaniu korony. Ściółka z kory lub zrębków stabilizuje wilgotność i chroni strefę korzeniową. Mrozoodporność dojrzałych krzewów podaje się w praktyce na około -29 do -34 °C, a młode rośliny w pierwszych zimach wymagają ściółkowania. Dobrze znosi klimat miejski i typowe zanieczyszczenie powietrza. Sadzonki w pojemniku sadzi się od marca do listopadu, w zależności od pogody. Przy sadzeniu w grupach zachowuje się rozstaw około 1,8–2,5 m, a w swobodnym żywopłocie około 1,0–1,2 m. Z chorób może wystąpić mączniak prawdziwy i plamistości liści, ze szkodników mszyce, zwykle jednak bez istotnego wpływu na kondycję krzewu.

Autor: Kristýna | Rewizja: 18.12.2025