Konwalia majowa 'Bordeaux' Convallaria majalis 'Bordeaux'

Opis szczegółowy produktu

Konwalia majowa 'Bordeaux' - wyjątkowo elegancka i poszukiwana odmiana, która od klasycznej konwalii leśnej różni się przede wszystkim większą wytrzymałością i obfitszym kwitnieniem. Odmiana tworzy gęste kępy świeżo zielonych, szerokolancetowatych liści, spośród których od końca kwietnia do czerwca wyrastają wzniesione, sztywne głąbiki z gronami śnieżnobiałych, dzwonkowatych kwiatów. Kwiaty tej odmiany są wyraźnie większe i wydzielają intensywny, słodki i bardzo odurzający zapach, typowy dla konwalii. W wieku dojrzałym roślina osiąga 20–30 centymetrów wysokości, a dzięki płożącym się kłączom stopniowo rozrasta się w zwarte, kobiercowe łany, które w okresie kwitnienia rzucają się w oczy. Najbardziej charakterystyczną cechą tej odmiany jest ogólnie bardziej żywotny wzrost oraz zdolność wytwarzania większej liczby kwiatów na jednym głąbiku, co czyni ją wyjątkowym elementem zacienionych części ogrodu. Roślina kwitnie od końca kwietnia do czerwca, a po przekwitnięciu zachowuje dekoracyjne, intensywnie zielone ulistnienie, które aż do późnego lata wygląda w ogrodzie bardzo schludnie. Odmiana jest wysoko ceniona za długowieczność, doskonałą mrozoodporność i zdolność do dobrego wzrostu nawet w głębszym cieniu, gdzie inne rośliny kwitnące cierpiałyby z powodu niedoboru światła. Łodygi są sztywne i wzniesione, dzięki czemu kwiatostany pozostają wyprostowane nawet przy deszczowej wiosennej pogodzie. W architekturze ogrodowej odmiana sprawdza się jako idealna roślina okrywowa pod koronami drzew i krzewów, jako element rabat leśnych lub jako delikatne, pachnące obrzeże zacienionych ścieżek.

Uprawa: Wymaga gleby próchnicznej, dobrze przepuszczalnej, umiarkowanie wilgotnej, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego, która nie może być długotrwale sucha ani podmokła. Najlepiej rośnie na stanowisku półcienistym do cienistego, gdzie tworzy gęsty i dekoracyjny łan okrywowy, a pełne słońce znosi tylko przy odpowiedniej wilgotności gleby. Nawożenie zaleca się wiosną lub po przekwitnięciu, stosując niewielkie dawki nawozu organicznego albo zrównoważonego nawozu mineralnego do bylin. Cięcie nie jest konieczne, wykonuje się jedynie zabiegi pielęgnacyjne polegające na usuwaniu uszkodzonych lub starych liści i pędów kwiatowych. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w czasie dłuższych okresów suszy, roślina znosi przejściową suszę, ale optymalna jest regularna wilgotność. Przy sadzeniu większej liczby roślin zaleca się rozstawę około 20–30 cm, aby łan szybko wypełnił powierzchnię i utworzył jednolity kobierzec. Jest w pełni mrozoodporna i nie wymaga zimowej ochrony.