Konwalnik japoński 'Black Dragon' - Ophiopogon japonicus 'Black Dragon' Wężownik japoński 'Czarny Smok'

Opis szczegółowy produktu

Sedoulek japoński 'Black Dragon' – zimozielona bylina ozdobna o trawiastym wyglądzie, w praktyce handlowej znana również jako mondo czarne. Botanicznie bardzo często zalicza się go do gatunku Ophiopogon planiscapus pod nazwami 'Nigrescens', 'Kokuryu' lub 'Niger'. Nie jest to prawdziwa trawa, należy do rodziny szparagowatych. Pierwotne gatunki rodzaju Ophiopogon pochodzą głównie z Japonii, Korei i Chin, gdzie rosną na obrzeżach lasów, w jasnym podszycie i na wilgotnych stokach. Kultivar jest ceniony przede wszystkim za wąskie, skórzaste, łukowato opadające liście o barwie od ciemnofioletowej do niemal czarnej. Roślina tworzy powoli rozrastające się kępy z krótkimi kłączami, zazwyczaj od 20–30 cm wysokości i 25–35 cm szerokości. Od lipca do sierpnia spomiędzy liści pojawiają się krótkie pędy z drobnymi, dzwonkowatymi kwiatami o barwie jasnoróżowej, białej lub lekko fioletowej. Po przekwitnięciu mogą dojrzewać błyszczące, ciemnofioletowe aż czarne jagody. Kultivar idealnie pasuje do ogrodów japońskich i nowoczesnych, do obrzeżowania ścieżek, do donic, skalniaków, podszytu pod krzewami, na brzegi półcienistych rabat oraz jako kontrast dla roślin o jasnym lub srebrzystym ulistnieniem. Doskonale komponuje się z funkiami, paprociami, brunerami, bodziszkami, dzwonkami, klonami japońskimi, białymi kamieniami i jasnym kruszywem. Roślina nie jest przeznaczona do spożycia.

Uprawa: Najodpowiedniejszą lokalizacją jest półcień aż po jasny cień, w chłodniejszych ogrodach zniesie również umiarkowane słońce. Kolor liści jest najciemniejszy przy dostatecznej ilości światła, jednak ostre południowe słońce i suche podłoże mogą spowodować brązowienie końcówek. Gleba powinna być próchnicza, przepuszczalna, żyzna i równomiernie wilgotna, bez długotrwałego przelania. Zalecane pH jest lekko kwaśne do neutralnego, około 5,5–7,0. Przy sadzeniu warto dodać kompost, ściółkę z liści, a w cięższych glebach warstwę drenażową. Po posadzeniu niezbędne jest regularne podlewanie aż do ukorzenienia; później roślina zniesie krótkotrwałą suszę, lecz najlepiej wygląda przy stałej, umiarkowanej wilgotności. Nawożenie wystarczy słabe, wiosną kompostem lub nawozem o spowolnionym działaniu do bylin. Przycinanie nie jest konieczne, wiosną należy jedynie oczyścić lub wyciąć uszkodzone, stare liście. Mrozoodporność różni się w zależności od źródeł. RHS podaje odporność w granicach od -15 °C do -10 °C, dlatego w czeskich ogrodach zaleca się stanowisko chronione, ściółkowanie i okrycie podczas silnych mrozów. W cieplejszych regionach i w przepuszczalnej glebie zimuje pewniej niż w ciężkiej, mokrej ziemi. Sadzenie jest odpowiednie od kwietnia do września, w chłodniejszych położeniach najlepiej wiosną. Zalecany rozstaw to 25–30 cm, co daje 9–12 sadzonek na m². W donicy niezbędny jest drenaż, regularna wilgoć oraz ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Potencjalne problemy mogą sprawić ślimaki na młodych liściach, gnicie korzeni w mokrej glebie oraz zimowe uszkodzenia liści przez mroźny wiatr.

Autor: Krystyna | Revizja: 11.06.2026