Kordylina australijska 'Southern Splendour' Cordyline australis 'Southern Splendour'

Opis szczegółowy produktu

Kordylina australijska 'Southern Splendour' - zimozielona odmiana ozdobna nowozelandzkiego gatunku Cordyline australis. Gatunek pochodzi z Nowej Zelandii, gdzie rośnie od obszarów nadbrzeżnych po otwarte, jasne stanowiska z dobrze zdrenowaną glebą, znosząc wiatr i bardziej zasolone powietrze. Odmianę uprawia się przede wszystkim dla wyraźnie pstrych liści i architektonicznego pokroju. Początkowo tworzy gęstą przyziemną lub osadzoną na krótkim pniu rozetę, później może wytworzyć smukły pień i koronę przypominającą palmę. W polskich warunkach w pojemniku osiąga zwykle 1,5–2,5 m wysokości i 1–1,5 m szerokości, w łagodnych regionach nadmorskich może być wyższa. Liście są zimozielone, długie, wąskie, mieczowate, sztywne i łukowato wygięte. Środek blaszki jest czekoladowobrązowy do szarozielonego lub winnoszary, brzegi przechodzą w róż, krem i jasną zieleń. Wybarwienie jest najintensywniejsze na jasnym stanowisku. Starsze rośliny mogą latem wytworzyć ażurowe wiechy drobnych, kremowobiałych, aromatycznych kwiatów, po których mogą pojawić się kuliste jagody, w uprawie pojemnikowej kwitnienie jest raczej rzadkie. Odmiana sprawdza się jako soliter w nowoczesnej donicy, przy wejściu, na tarasie, w atrium lub w letnich kompozycjach z niskimi trawami, szałwiami, rozchodnikami i srebrzystymi roślinami sucholubnymi.

Uprawa:  W naszych warunkach klimatycznych najpewniejsza jest uprawa jako przenośnej rośliny pojemnikowej. Sadzenie w gruncie wchodzi w grę tylko w najcieplejszych, osłoniętych mikroklimatach i wiąże się z ryzykiem uszkodzeń zimowych. Krótkotrwale znosi około -5 do -10 °C, bezpieczne zimowanie powinno być jednak jasne, chłodne i bezmroźne, najlepiej w temperaturze 2–8 °C. W sezonie wymaga pełnego słońca do lekkiego półcienia, osłoniętego miejsca i bardzo przepuszczalnego podłoża. Gleba lub mieszanka w pojemniku powinna być średnio żyzna, rozluźniona składnikami mineralnymi, z drenażem, o pH około 6,0–7,5. Odpowiednia jest mieszanka dobrej jakości podłoża ogrodniczego, kompostu, drobnego żwiru, perlitu lub grysu wulkanicznego. Rośliny wystawia się na zewnątrz po ustąpieniu przymrozków, zwykle od maja, a do zimowiska przenosi się je przed pierwszymi silniejszymi mrozami. Zaleca się pojemnik o objętości co najmniej 30–50 l, zależnie od wielkości rośliny, z otworami odpływowymi i odpowiednio ciężki, aby nie przewracał go wiatr. Latem podlewanie powinno być regularne, ale między podlewaniami wierzchnia warstwa podłoża może przeschnąć. Długotrwałe przelanie szkodzi bardziej niż krótka susza. Nawożenie prowadzi się od wiosny do sierpnia słabszą dawką nawozu do roślin o ozdobnych liściach lub roślin śródziemnomorskich. Cięcia zwykle się nie wykonuje, usuwa się jedynie suche dolne liście. Zagrożeniem są gnicie korzeni w nadmiernej wilgoci, zimowa utrata liści przy ciemnym i ciepłym zimowaniu, przędziorki i czerwce w suchym wnętrzu.

Autor: Kristýna | Rewizja: 09.06. 2026