Kosaciec bródkowy 'Flirtatious' Iris × germanica 'Flirtatious'

Opis szczegółowy produktu

Kosaciec bródkowy 'Flirtatious' - ta odmiana należy do kosaćców bródkowych powstałych w wyniku dawnych krzyżówek na obszarze Bałkanów, u których jako gatunki rodzicielskie podaje się Iris pallida i Iris variegata. Odmianę 'Flirtatious' wprowadził do obrotu hodowca Willott w 1990 roku. Tworzy gęstą, wachlarzowatą kępę mieczowatych, średnio zielonych liści o długości około 35–55 cm, w pełni rozwoju zwykle szeroką na 40–60 cm. Pod koniec wiosny wyrastają mocne, nierozgałęzione lub słabo rozgałęzione pędy kwiatostanowe o wysokości około 60 cm, a w maju i czerwcu stopniowo otwierają się duże kwiaty o średnicy około 10–12 cm. Na jednym pędzie często rozwija się kilka pąków w kolejnych falach. Wewnętrzne płatki są łososiowo-różowe, zewnętrzne jasnołososiowe, a pośrodku przechodzą w pomarańczową bródkę, która podkreśla kształt kwiatu. Zapach jest delikatny i najlepiej wyczuwalny przy ciepłej pogodzie. Kwiaty odwiedzają pszczoły i trzmiele. W kompozycjach sprawdza się na pierwszym planie rabat bylinowych, przy ścieżkach i kamiennych murkach, gdzie wyróżnia się rysunek okwiatu. Dobrze komponuje się z lawendą, szałwią, bodziszkami i trawami ozdobnymi, które podkreślają pionową linię liści. Cięte pędy wykorzystuje się w bukieciarstwie, a pojedyncze kwiaty w wazonie rozwijają się stopniowo.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w miejscu osłoniętym i w cieplejszym mikroklimacie. U kłączowych kosaćców typu Iris × germanica kluczowe są gleba przepuszczalna i drenaż, ponieważ zimowe przemoczenie sprzyja gniciu kłączy. Odpowiednia jest gleba gliniasto-piaszczysta do żwirowej o pH 6,5–7,5, natomiast kosaćce bardziej wilgociolubne, takie jak Iris sibirica, znoszą także pH około 5,5–6,5 i równomiernie wilgotną rabatę. Typy sucholubne podlewa się oszczędnie, tylko w okresie ukorzeniania i podczas długotrwałej suszy, u gatunków wilgociolubnych ważna jest stała wilgotność bez zastoju wody. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną stosuje się kompost lub nawóz o większej zawartości potasu i fosforu, nadmiar azotu sprzyja wzrostowi liści kosztem kwiatów. Po przekwitnięciu pędy kwiatostanowe usuwa się u nasady, liście pozostawia się do jesieni i skraca do 10–15 cm. Ściółkę dobiera się w zależności od grupy: dla kosaćców kłączowych lepszy jest żwir mineralny, ponieważ ściółka organiczna na kłączach zatrzymuje wilgoć. Przy sadzeniu górna część mięsistego kłącza musi pozostać na poziomie gleby. Kłącza sadzi się najczęściej od lipca do września, ewentualnie w marcu i kwietniu, kosaćce cebulowe sadzi się we wrześniu i październiku. Kwitnienie przypada zwykle na maj i czerwiec, u odmian powtarzających kwitnienie część kwiatów może pojawić się także w sierpniu i wrześniu. Mrozoodporność w zależności od grupy wynosi zwykle od około -20 do -35 °C, bardziej szkodliwe jest połączenie mrozu i wilgoci. W pojemniku stosuje się bardziej mineralne podłoże, grubą warstwę drenażową oraz zimową ochronę przed deszczem. Początkującym ułatwia uprawę dzielenie kęp co 3–4 lata oraz luźniejsza rozstawa 30–45 cm. Najczęstszymi problemami są plamistości liści i gnicie kłączy, ze szkodników mszyce i wciornastki, a wiosną także ślimaki.

Więcej na:  Instrukcja uprawy roślin cebulowych