Kosaciec Kaempfera 'Rose Queen' Iris kaempferii 'Rose Queen'

Opis szczegółowy produktu

Kosaciec Kaempfera 'Rose Queen' - odmiana kosaćca mieczolistnego z tradycyjnej japońskiej grupy ogrodowej, uprawianej dla dużych, płaskich kwiatów. W literaturze pojawia się już od początku XX wieku i bywa podawana także pod starszą nazwą Iris laevigata 'Rose Queen'. Roślina tworzy wzniesioną kępę wąskich liści i w czasie kwitnienia osiąga około 0,8–1,0 m wysokości, a zwykle 0,4–0,5 m szerokości. W czerwcu i lipcu otwierają się kwiaty w delikatnym liliowo-różowym kolorze, z ciemniejszym, fiołkoworóżowym użyłkowaniem u nasady dolnych listków okwiatu i żółtawą plamką w gardzieli. Okwiat ma aksamitną fakturę, która pięknie wygląda w połączeniu z funkiami, paprociami, tawułkami, jaskrami lub trawami ozdobnymi nad wodą. Zapach jest zwykle słaby. Kwiaty przyciągają zapylacze i nadają się również na kwiat cięty, zwłaszcza do krótkotrwałych kompozycji. Ten kosaciec doskonale sprawdza się jako dominanta w ogrodach wodnych, na rabatach bylinowych lub jako delikatny kontrast dla roślin o bardziej wyrazistych barwach. 

Uprawa: Kosaciec mieczolistny dobrze rośnie w pełnym słońcu i w lekkim półcieniu, w cieplejszych rejonach odpowiada mu popołudniowe ocienienie. Zalecane jest stanowisko osłonięte i wilgotniejszy mikroklimat, na przykład przy oczku wodnym lub w ogrodzie deszczowym, przy czym szyjka korzeniowa powinna znajdować się nad stałym poziomem wody. Najlepiej rośnie w głębokiej, próchnicznej i stale wilgotnej glebie. Zaleca się odczyn kwaśniejszy, pH około 5,5–6,5, wapnowanie może pogorszyć wzrost. Zimą szkodzi długotrwałe zalewanie, dlatego pomaga drenaż i przewiewna struktura gleby. Sadzenie wykonuje się wiosną (marzec–maj) lub jesienią (wrzesień–listopad), kłącza umieszcza się na głębokości około 4–5 cm. Rozstaw 40–50 cm odpowiada mniej więcej 4–6 roślinom na m². Podlewanie jest kluczowe od początku wegetacji do końca kwitnienia, odporność na suszę jest niska. Nawożenie polega na wiosennym podaniu kompostu i niewielkiej dawki nawozu o podwyższonej zawartości potasu przed zawiązaniem pąków, z azotem należy obchodzić się oszczędnie. Po przekwitnięciu usuwa się pędy kwiatostanowe, a liście skraca się jesienią. Ściółka z ziemi liściowej lub kompostu stabilizuje wilgotność i chroni kłącza młodych nasadzeń. W pojemniku uprawia się go w dużej, szerokiej donicy z podłożem zatrzymującym wodę, z drenażem i zimową ochroną bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność wynosi około -20 do -28 °C w zależności od odmiany i stanowiska, największym zagrożeniem bywa zimowa wilgoć. Z chorób mogą wystąpić bakteryjne zgnilizny kłączy, szara pleśń i mozaiki wirusowe, ze szkodników ślimaki nagie, ślimaki skorupowe i wciornastki. Profilaktyka polega na zapewnieniu przepływu powietrza, podlewaniu czystą wodą i niedopuszczaniu do zagęszczenia kęp.

Autor: Kristýna | Rewizja: 28.01. 2026