Kosaciec Kaempfera 'White Ladies' Iris kaempferii 'White Ladies'

Opis szczegółowy produktu

Kosaciec Kaempfera 'White Ladies' - należy do kosaćców japońskich, tradycyjnie uprawianych dla bardzo dużych kwiatów pojawiających się na początku lata. Tworzy zwartą, powoli rozrastającą się kępę o zielonych, mieczowatych liściach długości około 50–60 cm. W czasie kwitnienia osiąga zwykle 0,8–0,9 m wysokości, a wszerz stopniowo rozrasta się do około 0,5–0,7 m. Kwiat rozkłada się szeroko i u tej odmiany bywa często pełny, a nawet bogato warstwowy, czysto biały z żółtym środkiem. Kwitnienie przypada zazwyczaj na czerwiec i lipiec, w cieplejszych rejonach może się zaczynać już pod koniec maja. Zapach jest słaby, ale kwiaty dostarczają pyłku i nektaru owadom zapylającym. W kompozycjach pełni rolę jasnego akcentu przy wodzie, wśród paproci i funkii, z tawułkami, jaskrami lub turzycami, gdzie białe kwiaty dobrze odcinają się od ciemniejszego tła.

Uprawa: Kosaciec japoński dobrze rośnie w pełnym słońcu aż po lekki półcień, w cieplejszych rejonach odpowiada mu popołudniowe ocienienie. Wskazane jest stanowisko osłonięte i wilgotniejszy mikroklimat, na przykład przy oczku wodnym lub w ogrodzie deszczowym, przy czym szyjka korzeniowa powinna znajdować się powyżej stałego poziomu wody. Najlepiej rośnie w głębokiej, próchnicznej i stale wilgotnej glebie. Zaleca się odczyn lekko kwaśny, o pH około 5,5–6,5, wapnowanie może pogorszyć wzrost. Zimą szkodzi długotrwałe zalewanie, dlatego pomaga drenaż i przewiewna struktura gleby. Sadzi się wiosną (marzec–maj) lub jesienią (wrzesień–listopad), kłącza umieszcza się na głębokości około 4–5 cm. Rozstawa 40–50 cm odpowiada mniej więcej 4–6 roślinom na m². Podlewanie jest kluczowe od początku wegetacji do końca kwitnienia, odporność na suszę jest niska. Nawożenie polega na wiosennym podaniu kompostu i niewielkiej dawki nawozu o podwyższonej zawartości potasu przed zawiązaniem pąków, azot stosuje się oszczędnie. Po przekwitnięciu usuwa się pędy kwiatowe, a liście skraca się jesienią. Ściółka z ziemi liściowej lub kompostu stabilizuje wilgotność i chroni kłącza młodych nasadzeń. W pojemniku uprawia się go w dużej, szerokiej donicy z podłożem zatrzymującym wodę, z drenażem i zimową ochroną bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność wynosi około -20 do -28 °C w zależności od odmiany i stanowiska, największym zagrożeniem bywa zimowa wilgoć. Z chorób mogą wystąpić bakteryjne zgnilizny kłączy, szara pleśń i wirusowe mozaiki, ze szkodników ślimaki nagie, ślimaki skorupkowe i wciornastki. Profilaktyka polega na zapewnieniu przepływu powietrza, czystej wodzie do podlewania i niezagęszczonych kępach.

Autor: Kristýna | Rewizja: 29.01. 2026